Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν κάτι δεν αντέχω καθόλου είναι τα δύο μέτρα και δύο σταθμά! Ο Ανδρουλάκης έδωσε στη δημοσιότητα τις ερωτήσεις που έκανε στον Δεμίρη στην Εξεταστική για τις υποκλοπές.

Όχι τις απαντήσεις.

Ούτε μισή φράση από αυτά που ειπώθηκαν στην επιτροπή από άλλους.

Και ξαφνικά εξανέστη η κυβέρνηση για το απόρρητο και την εθνικη ασφαλεια! Η ίδια κυβέρνηση που δεν την ενοχλούν οι υποκλοπές, είναι ζήτημα αδιάφορο! Ο ίδιος Πρόεδρος της Βουλής που δεν τον ένοιαξε οταν μάρτυρας κατέθεσε ότι είχε πάρει τις ερωτήσεις που θα του έκαναν οι βουλευτές, πριν πάει στην προηγούμενη απόρρητη συνεδρίαση της προηγούμενης Εξεταστικής Επιτροπής.

Η ίδια κυβέρνηση που επί δύο μέρες μας έλεγε drone? Ποιο drone? είναι αυτή που τώρα νοιάζεται για μην πάθει κάτι η εθνική ασφάλεια από τις ερωτήσεις στον Δεμίρη; Επειδή τώρα θα πάρουν το θέμα οι της Ομάδας Αληθειας και οι Αδωνοβουλτεψες και θα πονέσουν τα μυαλά μας -κι επειδή έχουμε υποφέρει από παρόμοιες περιπτώσεις στο δημόσιο πάρα πολλές φορες- να ξεκαθαρίσουμε τα εξής: Η ιδιωτική πληροφορία οποιουδήποτε είναι δικιά του.

Την κάνει ότι θέλει.

Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: 1. Δεν δικαιούται να την έχει κανένας άλλος, αν το υποκείμενο της πληροφορίας δεν του τη δώσει ρητά για συγκεκριμένη (και όχι άλλη) χρήση.

Όχι απλώς δεν δικαιούται, αλλά είναι σοβαρό ποινικό αδίκημα.

Οι υποκλοπές,το Predator, η διαρροή των emails, η διαρροή προσωπικών δεδομένων από την Cosmote, η διαρροή προσωπικών δεδομένων παιδιών από την πλατφόρμα για τις ντανταδες είναι πολύ σοβαρά ποινικά αδικήματα! 2. Ο καθένας από μας τη δικιά του ιδιωτική πληροφορία ή ζωη ή το βρακί του ή τη φωτογραφία του στο μπάνιο ή την τοποθέτηση του σε μια απόρρητη διαδικασία, αν θέλει, να την κάνει φέιγ βολάν.

Αρκεί να μην εμπεριέχει προσωπικά δεδομένα άλλων προσώπων και αρκεί να μην περιέχει απόρρητα του κράτους.

Άρα: αν εγώ πχ κληθω από τον Εισαγγελέα ως ύποπτη για κάποιο αδίκημα, αυτό είναι προσωπικό μου δεδομένο.

Απαγορεύεται σε όποιον το μάθει αυτό (τον μπάτσο που μου δίνει την κλήση, τον Εισαγγελέα, τη γραμματέα του Εισαγγελέα, τον περιπτερά που με είδε, τη διπλανή μου στο γραφειο κλπ) να το δημοσιοποιήσει (ειδική εξαίρεση υπάρχει για δημοσιογράφους, όταν το θέμα άπτεται δημοσίου συμφέροντος). Εγώ η ίδια όμως μπορώ να βγω και να το πω όπου θέλω, να το κάνω πανό, αφίσα, κορνίζα, τατζεμπαο. Κατανοητό; Κατανοητό.

Κι επειδή πονάνε τα μυαλά μας: όταν έγινε η συζήτηση για τη δημοσιοποίηση των Πρακτικων της συνεδρίασης των πολιτικών αρχηγών του 2015, το ζήτημα ήταν ότι δεν είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους οι πολιτικοί αρχηγοί για τη δημοσιοποιηση.

Ο καθένας από αυτούς δικαιούταν να δημοσιοποιήσει την δική του ομιλία σε κείνη τη συνάντηση, οπότε γουσταρε -αρκεί να έκοβε τα τυχόν σημεία που σχετίζονταν με απόρρητα του κράτους (που δεν είπαν τέτοια τοτε από ο,τι είδαμε). Επίσης, επειδή και πάλι ήταν ζήτημα δημοσιογραφικό, εμπίπτει σε άλλες διατάξεις.

Θυμίζω ότι έσυραν συνάδελφό μας για "παραβίαση εχεμύθειας" επειδή είπε στο σωματείο του ότι του κάνουν ΕΔΕ και το σωματείο δημοσιοποίησε το θέμα, με τη συγκατάθεση του συναδέλφου! Μαντεψτε: και το πειθαρχικό συμβούλιο είπε ότι δεν υπάρχει αδίκημα σε αυτό. Έλεος πια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους