Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ψυχολογική κατάρρευση του Μάρκου Βούλγαρη

----------------------------------------------------------------------- Ο Κόμης Μάρκος Βούλγαρης (Count Mark Bulgari -Μαρκ Νικολάγιεβιτς) αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες «γέφυρες» μεταξύ της επτανησιακής αριστοκρατίας και της τσαρικής διπλωματικής μηχανής.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στα τέλη του 18ου αιώνα.

Ανήκε στον ιστορικό, ευγενή κλάδο της οικογένειας Βούλγαρη, η οποία ήταν εγγεγραμμένη στο Libro d'Oro του νησιού.

Εντάχθηκε στο ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών και απέκτησε τον βαθμό του Κρατικού Συμβούλου.

Στη συνέχεια, η Ρωσία αναγνώρισε επίσημα τον τίτλο του Κόμη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, υπηρετώντας σε διάφορες ρωσικές διπλωματικές αποστολές στην Ευρώπη.

Το 1829, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Αδριανούπολης, ο Τσάρος Νικόλαος Α΄ τον επέλεξε για μια εξαιρετικά κρίσιμη αποστολή: διορίστηκε ως ο πρώτος επίσημος Έκτακτος Απεσταλμένος και Πληρεξούσιος Υπουργός (Resident) της Ρωσίας στο νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος.

Έφτασε στην Ελλάδα μαζί με τον Γραμματέα του, Βαρόνο Φρίντριχ φον Ρύκμαν.

Ως αντιπρέσβης της Ρωσίας στην Ελλάδα

----------------------------------------------------------------------- Αποτέλεσε το βασικό διπλωματικό στήριγμα του Ιωάννη Καποδίστρια στο Ναύπλιο, λειτουργώντας ως αντίβαρο στις έντονες πιέσεις και υπονομεύσεις των αντιπροσώπων της Αγγλίας και της Γαλλίας Μερικές αναφορές του: «Ο Κόμης Καποδίστριας δεν κυβερνά απλώς· αναλώνεται καθημερινά.

Δεν υπάρχει άλλος άνθρωπος στην Ευρώπη που θα μπορούσε να κρατήσει αυτό το άναρχο σκάφος όρθιο χωρίς πόρους.

Η προσωπική του ακεραιότητα είναι το μόνο πράγμα που εμπνέει εμπιστοσύνη στον απλό λαό ο οποίος τον βλέπει ως τον μοναδικό του σωτήρα, την ώρα που η υγεία του καταρρέει κάτω από το βάρος μιας αχαριστίας που τον πληγώνει θανάσιμα.» «Οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης στην Ύδρα και τη Μάνη δεν επιζητούν τις συνταγματικές ελευθερίες που διακηρύσσουν με τόσο θόρυβο.

Αυτό που πραγματικά θέλουν είναι να μην πληρώνουν φόρους στο εθνικό ταμείο, να διατηρήσουν τα παλιά τοπικά τους προνόμια και να συνεχίσουν την αυθαιρεσία τους.

Η αντίστασή τους στον Κυβερνήτη δεν είναι πολιτική(!!!)· είναι μια εγωιστική προσπάθεια να κρατήσουν το κράτος όμηρο των δικών τους τοπικών συμφερόντων.» «Ο Κυβερνήτης, πικραμένος από την προδοσία κλείνεται στον εαυτό του και αρνείται να ακούσει ακόμη και τους φίλους του.

Φοβάμαι ότι η εμμονή του στο δίκαιο, χωρίς κανέναν συμβιβασμό, θα οδηγήσει σε έκρηξη». Το καλοκαίρι του 1831, καθώς η Ελλάδα βυθιζόταν στην εσωτερική ανταρσία (κινήματα Ύδρας, Μάνης, πυρπόληση του στόλου στον Πόρο), ο Βούλγαρης υπέστη βαρύτατο νευρικό κλονισμό και μελαγχολία.

Το βάρος να βλέπει την πατρίδα του να αυτοκαταστρέφεται, σε συνδυασμό με τις διπλωματικές ραδιουργίες, κλόνισε ανεπανόρθωτα την υγεία του.

Αποσύρθηκε de facto από τα καθήκοντά του, αφήνοντας τη διοίκηση της πρεσβείας στον Ρύκμαν, και ανακλήθηκε επίσημα στην Αγία Πετρούπολη για λόγους υγείας λίγο πριν από τη δολοφονία του Καποδίστρια.

Μετά την επιστροφή του στη Ρωσία, παρέμεινε στο διπλωματικό σώμα, αλλά σε λιγότερο απαιτητικές θέσεις λόγω της εύθραυστης υγείας του, έχοντας ζήσει από πρώτο χέρι τις πιο δραματικές στιγμές της γέννησης του ελληνικού κράτους. . Στη φωτογραφία, το οικόσημο της οικογένειας Βούλγαρη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους