Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΛΟΚΑΝΤΑ, Επεισ. 164 ✅ Στις αρχές Δεκεμβρίου η χώρα είχε μπει στην τελική ευθεία της προεκλογικής περιόδου, μέσα σε ένα κλίμα απίστευτης αβεβαιότητας και φανατισμού.

Μόλις πριν λίγες εβδομάδες είχε κατασταλεί το φιλοβασιλικό κίνημα των Γαργαλίδη-Λεοναρδόπουλου, και η Επαναστατική Επιτροπή Πλαστήρα-Γονατά έλεγχε την κατάσταση με σιδηρά πυγμή.

Οι αντιβενιζελικοί πιέστηκαν άγρια, η αποχή τους από τις κάλπες "ψηνόταν" μέρα με τη μέρα, και το μέλλον του Βασιλιά Γεωργίου Β' κρεμόταν από μια κλωστή, καθώς οι εφημερίδες έγραφαν καθημερινά για την επικείμενη απομάκρυνσή του.

Η λόντζα ήταν γεμάτη, καθώς οι θαμώνες συγκεντρώνονταν για το βραδινό τους φαγητό.

Κάποιοι διάβαζαν δυνατά τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων: «Οι δηλώσεις του Πλαστήρα για τις εκλογές» ή «Τι θα κάνει ο Βενιζέλος;». Κεντρικό θέμα συζήτησης ήταν το μεγάλο συλλαλητήριο της Αθήνας.

Η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη.

Το φως από το τζάκι έριχνε ζεστές σκιές στα πρόσωπά τους.

Η κουβέντα είχε αρχίσει να φουντώνει κυρίως μεταξύ του βενιζελικού Ρήγα, του θείου του Αλφόνσου, φιλομοναρχικού, και του νεαρού Άγι που διόρθωνε μια προκήρυξη για τους λιμενεργάτες του Πειραιά, έχοντας ακουμπισμένο δίπλα του ένα αντίτυπο του «Ριζοσπάστη». Ο γιος του Ρήγα τούς έβλεπε όλους ως «αστικά κατάλοιπα» της Καταστροφής, επηρεασμένος από τις πρόσφατες διακηρύξεις του ΣΕΚΕ, που ετοιμαζόταν να μετονομαστεί σε ΚΚΕ.

Ο θείος Αλφόνσος χτύπησε με δύναμη το κομπολόι του στο τραπέζι, απευθυνόμενος στον Ρήγα: – Σου το λέω και να με ακούσεις, γιατί την έχω φάει τη ζωή με το κουτάλι.

Αυτό που κάνετε εσείς οι βενιζελικοί στις 16 του μηνός δεν είναι εκλογές, είναι μονομερής θίασος! Ο Πλαστήρας κρατάει τις λόγχες, ο Γονατάς κλείνει τις εφημερίδες μας, κι εσείς περιμένετε να πάμε σαν πρόβατα στη σφαγή; Ο Βασιλεύς Γεώργιος είναι ο μόνος νόμιμος αρχηγός του Κράτους και η αποχή είναι η μοναδική αξιοπρεπής απάντηση της παράταξής μας... – Θείε Αλφόνσο, του απάντησε ήρεμα ο Ρήγας, με όλο το σέβας, αλλά η παράταξή σας μας πήγε στη Σμύρνη και μας άφησε εκεί να καούμε! Ξέχασες τον περσινό χαμό; Ο κόσμος έξω πεινάει, οι πρόσφυγες ζουν στις λάσπες, κι εσύ μου μιλάς ακόμη για το Στέμμα και το Γεώργιο; Ο τόπος χρειάζεται το Βενιζέλο να γυρίσει απ’ το Παρίσι, να φέρει σταθερότητα, να μας αναγνωρίσουν οι ξένοι και να πάρουμε κάνα δάνειο να ζήσει ο κοσμάκης... Στις 16 Δεκεμβρίου η κάλπη θα καθαρίσει το τοπίο μια και καλή! Ο Άγις τότε σήκωσε το κεφάλι από τα χαρτιά του και γέλασε ειρωνικά. – Σταθερότητα; Δάνεια από τους ιμπεριαλιστές της Αντάντ; Ξυπνήστε, ρε πατέρα, ξυπνήστε, θείε! Τσακώνεστε για το αν το αφεντικό θα φοράει κορώνα ή ημίψηλο καπέλο.

Είτε με τον Βασιλιά του ενός είτε με τον Βενιζέλο του άλλου, όμως, ο εργάτης στο λιμάνι και ο πρόσφυγας στην παράγκα την ίδια πείνα θα έχουν! Οι εκλογές σας είναι μια απάτη της μπουρζουαζίας για να μοιράσετε ξανά την πίτα της εξουσίας! Ο θείος Αλφόνσος σταυροκοπήθηκε: – Άκου τον... άκου τον κουμμουνιστή! Ρήγα, κοίτα τι έθρεψες μέσα στο σπίτι σου.

Αντί να σέβεται τις παραδόσεις και τη θρησκεία, μας διαβάζει τα φυλλάδια της Μόσχας. Ρε Άγι, αν φύγει ο Βασιλιάς και έρθει η αναρχία που ευαγγελιζόσαστε, ξέρεις ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο; Ο απλός κοσμάκης! Ο Ρήγας κοίταξε τον γιο του με στενάχωρο βλέμμα. – Άγι, παιδί μου, κόψε αυτές τις κουβέντες, θα μας κλείσουν τη Λοκάντα. Η Επαναστατική Επιτροπή δεν αστειεύεται, ο στρατιωτικός νόμος ισχύει ακόμη.

Εμείς οι Φιλελεύθεροι παλεύουμε για τη Δημοκρατία και τη δικαιοσύνη. Ο Βενιζέλος θα φέρει τη μεταρρύθμιση, θα δώσει δικαιώματα.

Δεν χρειάζονται ούτε οι βασιλιάδες του θείου σου ούτε οι επαναστάσεις των συντρόφων σου! Ο Άγις σηκώθηκε όρθιος, γεμάτος πάθος. – Ποια μεταρρύθμιση, πατέρα; Εδώ οι καπιταλιστές πλουτίζουν από τη δυστυχία του πρόσφυγα, το μεροκάματο δεν φτάνει ούτε για μια οκά ψωμί και η δραχμή έχει γίνει κουρελόχαρτο. Το ΣΕΚΕ το λέει καθαρά: Μόνο η πάλη των τάξεων και η ανατροπή του συστήματος θα σώσει το λαό. Ούτε Βενιζέλος ούτε Γλύξμπουργκ. Η Ιστορία γράφεται στους δρόμους και στις απεργίες, όχι στις νόθες κάλπες που ετοιμάζετε για τις 16 του μήνα! Ο θείος Αλφόνσος κούνησε το κεφάλι του με νόημα, πίνοντας μια γουλιά από το βραδινό του τσάι. – Όταν θα έρθει η κρίση και θα δείτε ότι χωρίς τη νομιμότητα του Θρόνου η χώρα θα γίνει έρμαιο των φατριών, τότε θα με θυμηθείτε.

Αλλά θα είναι αργά.

Η αποχή μας θα δείξει ότι αυτή η νέα Βουλή δεν εκπροσωπεί την αληθινή Ελλάδα! Ο Ρήγας έπιασε μια καράφα κρασί. – Η αληθινή Ελλάδα, θείε, θέλει να ζήσει, να δουλέψει και να ξεχάσει την Καταστροφή.

Κι αυτό μόνο ο Βενιζέλος μπορεί να το εγγυηθεί.

Εκείνη τη στιγμή πετάχτηκε ο Πέτρος ο μυλωνάς, έχοντας μπροστά του το φύλλο της «Εστίας»: – Ρήγα, άκουσες για το συλλαλητήριο; Γέμισε η πλατεία Συντάγματος! Ο κόσμος ζητάει πίσω τον Βενιζέλο.

Δεν αντέχουν πια την αστάθεια και τις κλίκες! Ο Ρήγας, καθώς ετοίμαζε το κρασί, κούνησε το κεφάλι του σκεπτικός. – Το ερώτημα είναι αν ο Βενιζέλος μπορεί να ενώσει ξανά τον λαό.

Έχουμε πονέσει πολύ από τους διχασμούς... – Είναι ο μόνος που μπορεί! μπήκε στη μέση ο μπάρμπα-Σταμάτης, παλιός αγωνιστής.

Με τις μεταρρυθμίσεις αυτουνού γίναμε Ευρώπη! Τώρα, όμως, μας τρώνε οι προσωπικές φιλοδοξίες. (Συνεχίζεται) #μεσοπόλεμος #διχασμός #εκλογές #Λοκάντα #πολιτική #πρόσφυγες #βασιλιάς #ελληνικήιστορία #μικρασιατικήκαταστροφή #ΙστορικόΜυθιστόρημα #ΕλληνικήΙστορία #Μεσοπόλεμος #Βενιζέλος #εκλογες1923 #Πλαστήρας #ΓεώργιοςΒ'

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους