Original Post

Πλήρες Κείμενο:

*Η υφαντική της Λευκάδας γράφεται στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς*

--------------------------------*****-------------------------------- "Σήμερα η Υφαντική τέχνη της Λευκάδας, και με την υπογραφή της υπουργού πολιτισμού ,στο Εθνικό Έυρετήριο της Άυλης πολιτιστικής Κληρονομιάς! Ευχαριστώ πολύ όσους με βοήθησαν να πραγματοποιήσω αυτή την εργασία! Ιδιαίτερα ευχαριστώ τον κύριο Άλκη Μαρκεζίνη για το υπέροχο φωτογραφικό υλικό που μου παραχώρησε! Το ταξίδι για την ΟΥΝΕΣΚΟ ολοκληρώθηκε! Νιώθω πολύ χαρούμενη που οι προγιαγιάδες μας δικαιώνονται για τα αριστουργήματα τους! Καθένας μας έχει στο νοικοκυριό του ένα αριστούργημα! Ας νιώθουμε περήφανοι για αυτό!" Μαυρέττα Αρβανίτη Παραμονή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ήρθε μια είδηση που ζεσταίνει την καρδιά όσων αγαπούν αυτόν τον τόπο: Η υφαντική τέχνη της Λευκάδας εντάχθηκε επίσημα στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, με την υπογραφή της Υπουργού Πολιτισμού.

Πρόκειται για μια δικαίωση που ανήκει εξ ολοκλήρου σε ανθρώπους που δούλεψαν σιωπηλά, με μεράκι και πείσμα.

Πρώτη απ’ όλους, στην κυρία. Μαυρέττα Αρβανίτη Με πόνο, κόπο, υπομονή και επιμονή κράτησε ζωντανό έναν αργαλειό, μια τεχνική, μια μνήμη.

Χάρη στη δική της δουλειά, η τέχνη των προγιαγιάδων μας ταξιδεύει τώρα και στην υποψηφιότητα για την UNESCO.

Είναι η δική της επιτυχία, δική της η τιμή, δικό της το όνομα που θα μείνει δίπλα σ’ αυτό το αριστούργημα.

Το ευχαριστώ που απηύθυνε δημόσια προς το πρόσωπό μου χαρακτηρίζει τον υψηλό βαθμό ενσυναίσθησης και ήθους της αξιόλογης αυτής κυρίας.

Οφείλω όμως, για την αποκατάσταση της αλήθειας, να πω ξεκάθαρα: Η δική μου συμβολή ήταν μηδαμινή.

----------------------------------------------------------------------- Περιορίστηκε σε γενικές πληροφορίες για τον φυσικό χρωματισμό και εμποτισμό των νημάτων στο Μεγανήσι, πληροφορίες που προέρχονται από τα αναγνωστικά βιώματα του Μεγανησιώτη ποιητή Babis Zavi Καθώς και από ακούσματα και καταγραφές της μεγαλύτερης Λευκαδίτισσας φωτογράφου, συγγραφέα και επιστήμονα-καταγραφέα της γενιάς μας, της κυρίας: Eleonora Fiorou Η οποία έχει μελετήσει και τεκμηριώσει με ντοκιμαντέρ και φωτογραφικό λεύκωμα την ιστορία του οροπεδίου των Βόλτων.

Πουθενά αλλού δεν συνέβαλα.

Η επιτυχία είναι εξ ολοκλήρου δική της.

---------------------------------------------------------------------- *Λίγα λόγια για την υφαντική στη Λευκάδα και το Μεγανήσι* Η υφαντική δεν ήταν ποτέ απλή εργασία εδώ.

Ήταν γλώσσα, ήταν ημερολόγιο, ήταν ταυτότητα.

Στα σπίτια της Λευκάδας και του Μεγανησιού, ο αργαλειός στεκόταν σε μια γωνιά και ύφαινε την καθημερινότητα: λινά σεντόνια, χοντρά κουβέρλια, τραπεζομάντιλα με γεωμετρικά μοτίβα, ζώνες και υφαντά με χρώματα βγαλμένα από τη γη και τα φυτά του νησιού.

Κάθε σχέδιο είχε λόγο.

Κάθε κλωστή κουβαλούσε μια ιστορία από τα χέρια της μάνας, της γιαγιάς, της προγιαγιάς. Στο Μεγανήσι, όπως θυμούνται οι παλαιότεροι, τα σπίτια είχαν πάντα ένα ύφασμα κρεμασμένο, μια απόδειξη ότι το χέρι της γυναίκας δεν έπαψε ποτέ να δημιουργεί.

Οι φυσικές βαφές, οι τεχνικές του περάσματος του νήματος, η υπομονή του “περνάω-περνάω” έφτιαχναν αντικείμενα που δεν ήταν διακοσμητικά.

Ήταν κειμήλια. *Για τον τόπο και τους ανθρώπους του* Αυτή η εγγραφή δεν είναι ένα χαρτί.

Είναι αναγνώριση ότι η Λευκάδα δεν είναι μόνο θάλασσα και ήλιος.

Είναι και χέρια που δεν σταμάτησαν να υφαίνουν όταν ο κόσμος άλλαξε, είναι και μνήμη που αρνείται να σβήσει.

Και πάνω απ’ όλα, ευχαριστώ την κυρία Μαυρέττα Αρβανίτη. Η Λευκάδα μας, δια των δικών σας χεριών, μεταφέρεται πέρα από τα φυσικά της όρια.

Ας νιώθουμε περήφανοι.

Γιατί στο νοικοκυριό του καθενός μας υπάρχει ένα τέτοιο αριστούργημα.

Και από σήμερα, έχει και όνομα στον χάρτη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. * MEGAisland / A journey in light | Άλκης Ευσταθίου Μαρκεζίνης, Φωτογράφος* Το *MEGAislan* είναι το βλέμμα μου στο Μεγανήσι.

Μέσα από τον φακό καταγράφω τον τόπο όπως αναπνέει: τα χρώματα του ΙΟΝΊΟΥ τις πέτρες που κρατούν μνήμες, τους ανθρώπους που κρατούν την παράδοση ζωντανή.

Ο σκοπός είναι ένας: να μείνει η εικόνα όταν η στιγμή φύγει.

Να νιώσει όποιος βλέπει, πως αυτός ο τόπος έχει ψυχή. --- Αλκης Μαρκεζινης *The Weaving Art of Lefkada Enters the National Inventory of Intangible Cultural Heritage* On the eve of Saints Constantine and Helen, news arrived that warms the heart of everyone who loves this place: the weaving art of Lefkada has been officially entered into the National Inventory of Intangible Cultural Heritage, signed by the Minister of Culture.

This is a vindication that belongs entirely to those who worked silently, with passion and persistence.

First and foremost, to Mrs. Mavretta Arvaniti.

With pain, effort, patience, and perseverance, she kept a loom, a technique, a memory alive.

Thanks to her work, the art of our great-grandmothers now moves forward toward a UNESCO nomination.

The success is hers alone, hers the honor, hers the name that will remain beside this masterpiece.

Her public thank you to me reflects the high degree of empathy and integrity of this remarkable woman.

Yet, for the sake of truth, I must state clearly: my own contribution was minimal.

It was limited to general information on the natural dyeing and treatment of threads in Meganisi, drawn from the literary experiences of our Meganisi poet Babis Zavi, and from accounts and documentation by the leading Lefkadian photographer, author, and scholar-recorder of our generation, Mrs. Eleonora Fiorou, who has studied and documented the history of the Voltoi plateau through documentary film and photographic album.

I contributed nothing else.

The success is entirely hers. *A few words on weaving in Lefkada and Meganisi* Weaving here was never just labor.

It was language, a diary, an identity.

In the homes of Lefkada and Meganisi, the loom stood in a corner and wove daily life: linen sheets, thick blankets, tablecloths with geometric patterns, belts and textiles dyed with colors from the island’s earth and plants.

Every design had a reason.

Every thread carried a story from the hands of mother, grandmother, great-grandmother. In Meganisi, as elders recall, every house had a woven cloth hanging—a proof that a woman’s hand never ceased to create.

Natural dyes, the techniques of passing the thread, the patience of “over and under” produced objects that were not mere decoration.

They were heirlooms. *For the place and its people* This entry is not just a document.

It is recognition that Lefkada is not only sea and sun.

It is also hands that did not stop weaving when the world changed, and a memory that refuses to fade.

And above all, I thank Mrs. Mavretta Arvaniti.

Through your hands, our Lefkada reaches beyond its physical borders.

Let us feel proud.

Because in each of our homes there is such a masterpiece.

And as of today, it has a name on the map of our cultural heritage. *MEGAislan | Alkis Efstathiou Markezinis, Photographer* *MEGAislan* is my gaze upon Meganisi.

Through my lens I capture the island as it breathes: the colors of the Ιonian the stones that hold memories, the people who keep tradition alive.

The purpose is one: to keep the image when the moment is gone. To make whoever looks feel that this place has a soul.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους