– Μαμά, αυτή είναι η κοπέλα μου, Ελευθερία... – ο Βαγγέλης προσπάθησε να το πει δήθεν αδιάφορα, αλλά μια παράξενη ταραχή γλίστρησε στη φωνή του. – Κι εμείς θέλουμε... δηλαδή... ε... στη ουσία...
– Μαμά, αυτή είναι η κοπέλα μου, Ελευθερία... – ο Βαγγέλης προσπάθησε να το πει δήθεν αδιάφορα, αλλά μια παράξενη ταραχή γλίστρησε στη φωνή του. – Κι εμείς θέλουμε... δηλαδή... ε... στη ουσία... ξέρεις... αυτό... – Ναι, ξέρω τι θες εσύ... – η ματιά της μητέρας του ήταν σαν σκανάρισμα στην Ελευθερία. – Το θέμα είναι τι θέλει το κορίτσι.
Ελευθερία, ξέρεις καλά τον Βαγγέλη μου; – Τον ξέρω απέξω κι ανακατωτά, – είπε η μέλλουσα νύφη, χωρίς ντροπή. – Πώς το είπες αυτό; – η μητέρα, ξαφνιασμένη, μίλησε στον πληθυντικό από το άγχος. – Μιλιούνται έτσι οι κοπέλες στην Ελλάδα; – Ε, στην ελληνική γλώσσα υπάρχει φράση, «τον ξέρω σαν την παλάμη μου». Αλλά ας αφήσουμε τον Βαγγέλη στην ησυχία του.
Εμείς πρέπει να γνωριστούμε καλύτερα.
Ποιος ξέρει αν ταιριάζουμε; – Δηλαδή; – η μητέρα έδειξε μια αγωνία. – Δηλαδή, θα χρειαστεί να περιμένουμε μαζί τα βράδια τον Βαγγέλη να γυρίσει από τις βόλτες του, να ακούσουμε το ροχαλητό του πίνοντας τσάι με βασιλικό.
Δεν θα είμαστε συνεταίροι στην αγρύπνια; – Και πού κολλάω εγώ; – η μητέρα προσπάθησε να πάρει τον έλεγχο. – Εσύ δεν θα κοιμάσαι ξεχωριστά; Έτσι ελπίζω... – Μα, εσείς θα περιμένετε πίσω απ’ την πόρτα, όπως όλες οι μαμάδες. – Τι είναι αυτά που λέτε δηλαδή; – απόρησε ο Βαγγέλης με την ονειρική αυτή συζήτηση. – Σώπα, – φώναξαν ταυτόχρονα οι μέλλουσες συγγενείς. – Λοιπόν, κυρία Μαρία Παπαδοπούλου, θέλω να μάθω κάτι... Τσακώνεστε ποτέ; Γιατί ο Βαγγέλης όλο κάτι αποφεύγει να μου πει. – Τι πάει να πει «τσακώνεστε»; – η μητέρα μεγάλωσε τα μάτια. – Γίνονται τέτοια πράγματα στις νοικοκυρές; – Και βέβαια, – χαμογέλασε αδιόρατα η Ελευθερία. – Κάποιες δίνουν ξύλο στους άντρες τους με την παντόφλα – μα την Παναγία. – Παναγία μου... – η μητέρα έκρυψε το πρόσωπο στα χέρια της. – Τι φράσεις, τι τρέλα... – Έλα τώρα... – η Ελευθερία κοίταξε στη μητέρα με συννενόηση. – Μην πείτε ότι ποτέ δεν σας πέρασε απ’ το μυαλό να ρίξετε ένα χαϊδάκι με την παντόφλα στον άντρα ή τον γιο... – Ε, μμμ... – Η μητέρα κάτι πήγε να πει και μετά κατάλαβε. – Όχι, ποτέ. – Εκτιμώ το στυλ σας, – χαμογέλασε η Ελευθερία, – αλλά δύσκολα το πιστεύω.
Όλες οι μαμάδες το σκέφτονται καμιά φορά.
Πάντως, όταν ήταν μικρός ο Βαγγέλης, του κάνατε ποτέ «κίνηση» με τη ζώνη; – Εκεί όχι! – Τώρα η μητέρα ήταν ειλικρινής. – Δεν του έκανες; – ξαναρώτησε με αστείο ύφος η Ελευθερία, χαϊδεύοντας τον Βαγγέλη διακριτικά στην πλάτη. – Εγώ λέω του άξιζε μια μίνι τιμωρία... Αυτή η πλάτη όλο σε μπελάδες τρέχει! Μα, μην ανησυχείς, ο Βαγγέλης έχει πολλές ευκαιρίες να στρώσει. – Να φτιάξω ένα τσάι, κυρία Μαρία; Παρέα με λίγο γαλακτομπούρεκο που έφερα; Στα τσάγια λέγονται οι μυστικές εξομολογήσεις.
Όταν ήρθε το βράδυ κι ο πατέρας απ’ το στρατόπεδο, η Μαρία Παπαδοπούλου δήλωσε δυνατά μπροστά στον Βαγγέλη: – Αγάπη μου! Ο Βαγγέλης μας, επιτέλους, παντρεύεται! – Θεέ μου, να το ζήσω αυτό; – ο πατέρας έκανε τον σταυρό του και μίλησε σα να πετούσε. – Ηρεμήστε! Εγώ ακόμα το σκέφτομαι, – διόρθωσε ο Βαγγέλης. – Τέλος! – είπα με … Διαβάστε τη συνέχεια στα σχόλια ⬇️⬇️
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους