@christos_daskalakis Και καθώς σήκωσα τα μάτια, κόντρα στον ήλιο, αντίκρισα τον ευγενικό κύριο να ασβεστώνει το μικρό εκκλησάκι. Μια εικόνα που με γύρισε χρόνια πίσω, τότε που κι εμείς, μαζί με τους γονείς μου, ασβεστώναμε τα ξωκλήσια στα βουνά της Ύδρας και τα μοναστήρια. Καθώς τον κοιτούσα να βουτάει τη βούρτσα μέσα στον κουβά, ήταν σαν να έβλεπα τον πατέρα μου να κάνει το ίδιο, με εμένα παραδίπλα, έτοιμο να ρίξω λίγο νερό, αν μου το ζητούσε. «Λαδομπογιά ή ασβέστης;» κατάφερα να τον ρωτήσω, χωρίς να θέλω να τον ενοχλήσω. «Ασβέστης, ασβέστης!» μου είπε περήφανα και συνέχισε να δουλεύει χαμογελώντας. Στα μάτια μου, εκείνη τη στιγμή, αυτός ο κύριος έμοιαζε με έναν ήρωα που τα έβαζε με τον χρόνο, με την αλμύρα, με τη φθορά, με έναν απρόσωπο, «μοντέρνο» κόσμο. Στα μάτια μου, αυτή η εικόνα με γύριζε σε εποχές όπου οι γιορτές, τα πανηγύρια, οι ολονυχτίες και τα κεράσματα έξω από τα ξωκλήσια αποτελούσαν μια αγαπημένη και γνώριμη ρουτίνα. Η μυρωδιά του ασβέστη και εκείνο το λευκό χρώμα έμοιαζαν να «καλύπτουν», έστω και για λίγο, το γκρι και την παράνοια των ημερών μας. Αυτή η εικόνα έμοιαζε σαν ένα χάδι στον ανήλικο εαυτό μου, σαν μια διακριτική υπενθύμιση ότι η καθαρότητα της ψυχής και η απλότητα της ζωής είναι σπουδαία πράγματα… Χ.Δ. 🙏☺️🙏 #Ύδρα #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και καθώς σήκωσα τα μάτια, κόντρα στον ήλιο, αντίκρισα τον ευγενικό κύριο να ασβεστώνει το μικρό εκκλησάκι.

Μια εικόνα που με γύρισε χρόνια πίσω, τότε που κι εμείς, μαζί με τους γονείς μου, ασβεστώναμε τα ξωκλήσια στα βουνά της Ύδρας και τα μοναστήρια.

Καθώς τον κοιτούσα να βουτάει τη βούρτσα μέσα στον κουβά, ήταν σαν να έβλεπα τον πατέρα μου να κάνει το ίδιο, με εμένα παραδίπλα, έτοιμο να ρίξω λίγο νερό, αν μου το ζητούσε. «Λαδομπογιά ή ασβέστης;» κατάφερα να τον ρωτήσω, χωρίς να θέλω να τον ενοχλήσω. «Ασβέστης, ασβέστης!» μου είπε περήφανα και συνέχισε να δουλεύει χαμογελώντας.

Στα μάτια μου, εκείνη τη στιγμή, αυτός ο κύριος έμοιαζε με έναν ήρωα που τα έβαζε με τον χρόνο, με την αλμύρα, με τη φθορά, με έναν απρόσωπο, «μοντέρνο» κόσμο.

Στα μάτια μου, αυτή η εικόνα με γύριζε σε εποχές όπου οι γιορτές, τα πανηγύρια, οι ολονυχτίες και τα κεράσματα έξω από τα ξωκλήσια αποτελούσαν μια αγαπημένη και γνώριμη ρουτίνα.

Η μυρωδιά του ασβέστη και εκείνο το λευκό χρώμα έμοιαζαν να «καλύπτουν», έστω και για λίγο, το γκρι και την παράνοια των ημερών μας.

Αυτή η εικόνα έμοιαζε σαν ένα χάδι στον ανήλικο εαυτό μου, σαν μια διακριτική υπενθύμιση ότι η καθαρότητα της ψυχής και η απλότητα της ζωής είναι σπουδαία πράγματα… Χ.Δ. 🙏☺️🙏 #Ύδρα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους