Από Πασχάλης Ρέπορτερ : Η ιδεολογική φούσκα του «προλεταριάτου»: Όταν το πόθεν έσχες συναντά την υποκρισία Οι αυτοαποκαλούμενοι υπερασπιστές των φτωχών και της κοινωνικής δικαιοσύνης εξακολουθούν...
Από Πασχάλης Ρέπορτερ : Η ιδεολογική φούσκα του «προλεταριάτου»: Όταν το πόθεν έσχες συναντά την υποκρισία Οι αυτοαποκαλούμενοι υπερασπιστές των φτωχών και της κοινωνικής δικαιοσύνης εξακολουθούν, έναν αιώνα μετά, να επενδύουν στο ίδιο αφήγημα.
Μόνο που κάθε φορά που ανοίγουν οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης (πόθεν έσχες) των στελεχών του ΚΚΕ, η εικόνα παραπέμπει περισσότερο σε εύπορη αστική λέσχη παρά σε κόμμα «των εργατών». Και εδώ γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: Ποιον ακριβώς πολεμούν; Την αστική τάξη; Μα οι ίδιοι έχουν μετατραπεί σε ένα προνομιούχο πολιτικό και οικονομικό στρώμα, με ακίνητα, επενδύσεις και υψηλά εισοδήματα που ο μέσος εργαζόμενος των 900 ευρώ ούτε που διανοείται. Τι κοινό έχει ο άνθρωπος που μετράει τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ και αγωνιά για το ενοίκιο, με πολιτικούς που διαθέτουν 9, 14, ή ακόμα και 29 ακίνητα, συνοδευόμενα από εκατομμύρια σε καταθέσεις και επενδυτικά χαρτοφυλάκια; Προφανώς, η σύγκρουση με το κεφάλαιο σταματά εκεί που αρχίζει το δικό τους. Όταν ο κομμουνισμός αφορά τους άλλους, είναι επανάσταση.
Όταν αφορά τους ίδιους, μεταφράζεται σε real estate και τραπεζικές αποταμιεύσεις.
Οι επενδύσεις τους ευδοκιμούν μια χαρά στον «κακό καπιταλισμό» —όχι στην Κούβα ή τη Βόρεια Κορέα.
Τα ακίνητα αγοράζονται στην ελεύθερη αγορά που υποτίθεται πως μισούν, και η προσωπική τους ευημερία θωρακίζεται από το τραπεζικό σύστημα που καθημερινά καταγγέλλουν. Η απόλυτη αντίφαση Το πιο προκλητικό είναι ότι συνεχίζουν να κουνούν το δάχτυλο στην κοινωνία με ύφος ηθικής ανωτερότητας.
Αν εφαρμοζόταν ποτέ το μοντέλο που ονειρεύονται, σε ποια κατηγορία άραγε θα κατέτασσαν τους εαυτούς τους; Στους προλετάριους ή στους κατόχους των μέσων παραγωγής και της γης; Αυτή είναι η μεγαλύτερη αντίφαση: οι επαναστάτες της θεωρίας έγιναν οι πιο άνετοι ωφελημένοι του συστήματος.
Ζουν, πλουτίζουν και επενδύουν μέσα στον καπιταλισμό, αλλά συνεχίζουν να πουλάνε αντικαπιταλισμό σε πολίτες που δυσκολεύονται να πληρώσουν το ρεύμα τους. Τελικά, το μόνο που απέμεινε από την «επανάσταση» είναι τα συνθήματα, η προπαγάνδα και μια διαρκής προσπάθεια ιδεολογικής περιχαράκωσης της κοινωνίας. Να χαίρονται τα πλούτη τους, αλλά ας σταματήσουν να πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Φτάνει πια η υποκρισία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους