🛑 Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΩΣΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ✓ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Για δεκαετίες, ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής Αριστεράς έμαθε να λειτουργεί μέσα από τη διαμαρτυρία, την καταγγελία και...
🛑 Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΩΣΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ✓ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Για δεκαετίες, ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής Αριστεράς έμαθε να λειτουργεί μέσα από τη διαμαρτυρία, την καταγγελία και την ιδεολογική καθαρότητα.
Η στάση αυτή είχε ιστορικές αιτίες και πολιτικές αναφορές.
Όμως η κοινωνία δεν ζητά μόνο φωνές διαμαρτυρίας.
Ζητά λύσεις, ευθύνη, σχέδιο και προοπτική διακυβέρνησης.
Εκεί ακριβώς εμφανίζονται οι μεγάλες αντιφάσεις.
Γιατί η διακυβέρνηση απαιτεί συμβιβασμούς, συνθέσεις και πολιτική ωριμότητα.
Απαιτεί να μπορείς να ενώνεις διαφορετικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις γύρω από έναν κοινό στόχο. ✓ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ Ορισμένοι χώροι της ριζοσπαστικής Αριστεράς μοιάζουν να φοβούνται περισσότερο την ευθύνη της εξουσίας παρά την πολιτική ήττα.
Προτιμούν τον ασφαλή χώρο ενός μικρού κόμματος διαμαρτυρίας, όπου μπορούν να διατηρούν ιδεολογική κυριαρχία χωρίς να δοκιμάζονται από τις απαιτήσεις της κοινωνίας και της πραγματικότητας.
Δεν απέκτησαν ποτέ κουλτούρα κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Δεν έμαθαν να σκέφτονται ως δύναμη ευθύνης απέναντι στον λαό, αλλά ως μόνιμη δύναμη αντίστασης και εσωτερικής δικαίωσης. ✓ Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ Alexis Tsipras Ο Αλέξης Τσίπρας προσπάθησε να αλλάξει αυτή τη νοοτροπία.
Με λάθη, αντιφάσεις και δύσκολες αποφάσεις, επιχείρησε να μετατρέψει την Αριστερά από δύναμη καταγγελίας σε δύναμη διακυβέρνησης.
Προσπάθησε να οικοδομήσει μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που να μπορεί να κυβερνήσει και όχι απλώς να διαμαρτύρεται.
Και αυτό είναι που δεν συγχωρούν ορισμένοι.
Γιατί η προοπτική μιας μεγάλης, κυβερνώσας Αριστεράς απαιτεί υπέρβαση μικρών μηχανισμών, προσωπικών περιχαρακώσεων και πολιτικής μνησικακίας.
Απαιτεί πίστη ότι η Αριστερά μπορεί όχι μόνο να καταγγέλλει την εξουσία, αλλά και να την ασκεί προς όφελος της κοινωνίας. ✓ Η ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΣΤΟ ΘΗΣΕΙΟ Η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να προχωρήσει στην ανακήρυξη ενός νέου πολιτικού φορέα στις 26 Μαΐου, στην πλατεία Θησείου με φόντο την Ακρόπολη, αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό και συμβολικό βάρος.
Δεν πρόκειται μόνο για μια κομματική πρωτοβουλία, αλλά για μια προσπάθεια επανεκκίνησης της προοδευτικής παράταξης με όρους κοινωνικής πλειοψηφίας, δημοκρατικής συμμετοχής και κυβερνητικής προοπτικής. Το Θησείο και η Ακρόπολη συμβολίζουν τη δημοκρατία, την ιστορική συνέχεια και την ανάγκη μιας νέας εθνικής αυτοπεποίθησης.
Η κοινωνία σήμερα αναζητά μια δύναμη σοβαρότητας, ενότητας και ελπίδας απέναντι στη συντήρηση, στις ανισότητες και στην πολιτική παρακμή. Ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι η εποχή απαιτεί υπερβάσεις, νέες κοινωνικές συμμαχίες και ένα σύγχρονο προοδευτικό σχέδιο για τη χώρα.
Η νέα αυτή προσπάθεια μπορεί να αποτελέσει χώρο συνάντησης για όλους όσοι πιστεύουν ότι η Αριστερά οφείλει να είναι δύναμη ευθύνης, διακυβέρνησης και κοινωνικής αλλαγής, και όχι ένας μόνιμος μηχανισμός διαμαρτυρίας χωρίς προοπτική εξουσίας. . .
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους