Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Ξύπνησα από το κώμα και άκουσα τον γιο μου να ψιθυρίζει: «Μην ανοίξεις τα μάτια»… ο άντρας μου και η ίδια μου η αδελφή περίμεναν να πεθάνω για να κρατήσουν τα πάντα ΜΕΡΟΣ 1 «Ο μπαμπάς σου περιμένει να πεθάνεις, μαμά… σε παρακαλώ μην ανοίξεις τα μάτια σου.» Αυτό ήταν το πρώτο που άκουσα ύστερα από δώδεκα μέρες χαμένη σε ένα πυκνό σκοτάδι, σαν να με είχαν θάψει ζωντανή χωρίς φέρετρο.

Δεν μπορούσα να κουνήσω ούτε δάχτυλο.

Δεν μπορούσα να μιλήσω.

Ούτε καν να πάρω βαθιά ανάσα χωρίς να νιώθω πως ο πόνος μου έσχιζε το κεφάλι.

Μα αναγνώρισα εκείνη τη φωνή αμέσως. Ματέο.

Ο εννιάχρονος γιος μου στεκόταν δίπλα στο κρεβάτι μου, κλαίγοντας σιγανά, με το χεράκι του να σφίγγει το δικό μου όπως όταν τρόμαζε με τα πυροτεχνήματα του Σεπτεμβρίου. —Μαμά… αν με ακούς, σφίξε μου λίγο το χέρι.

Σε παρακαλώ.

Ήθελα να το κάνω.

Στο ορκίζομαι στην Παναγία, το ήθελα.

Μα το σώμα μου δεν υπάκουε.

Μια νοσοκόμα μπήκε και είπε κάτι για τον ορό, την πίεση και το «θαύμα» ότι ήμουν ακόμη ζωντανή.

Είπε επίσης πως το αγροτικό μου είχε πέσει σε μια χαράδρα στον δρόμο για το Βάγε ντε Μπράβο.

Όλοι έλεγαν το ίδιο: —Η καημένη η Μαριάνα, έχασε τον έλεγχο στη στροφή.

Μα εγώ δεν θυμόμουν να έχω χάσει τον έλεγχο.

Το τελευταίο που ερχόταν στο μυαλό μου ήταν ο Χουλιάν, ο σύζυγός μου, καθισμένος στην κουζίνα του σπιτιού μας στο Μετέπεκ, να σπρώχνει προς το μέρος μου κάποια χαρτιά με ένα σφιγμένο χαμόγελο. —Υπόγραψε, αγάπη μου.

Είναι για να προστατεύσουμε την περιουσία πριν μας χτυπήσει η εφορία. Αρνήθηκα.

Το ίδιο βράδυ, τα φρένα δεν έπιασαν.

Η πόρτα του δωματίου άνοιξε. Ο Ματέο άφησε αμέσως το χέρι μου. —Πάλι εδώ; —η φωνή του Χουλιάν ακούστηκε χαμηλή, αλλά γεμάτη δηλητήριο—. Σου είπα πως η μαμά σου δεν σε ακούει. —Ήθελα να τη δω. —Πήγαινε με τη θεία σου, την Κλαούντια. Κλαούντια.

Η μεγαλύτερη αδελφή μου.

Αυτή που μου έκανε πλεξούδες όταν ήμουν παιδί, που μου δάνεισε το φόρεμά της για τον γάμο μου, που έκλαιγε μπροστά σε όλους στο νοσοκομείο λέγοντας πως θα έδινε τη ζωή της για μένα.

Τα τακούνια της ακούστηκαν πρώτα.

Μετά το ακριβό της άρωμα, εκείνο που πάντα καμάρωνε πως «μυρίζει σαν κυρία με κύρος». —Άφησέ τον να αποχαιρετήσει — είπε εκείνη—. Σε λίγο κατεβαίνουμε με τον συμβολαιογράφο. —Ο γιατρός ήταν ξεκάθαρος — απάντησε ο Χουλιάν—. Δεν θα συνεχίσω να πληρώνω για να συντηρώ ένα άδειο σώμα.

Άδειο σώμα.

Ένιωσα τέτοια οργή, που σκέφτηκα πως θα ξυπνούσα εκείνη τη στιγμή ουρλιάζοντας. —Η μαμά μου θα γυρίσει — είπε ο Ματέο, με σπασμένη φωνή. Ο Χουλιάν γέλασε κοφτά. —Η μαμά σου έφυγε πια, πρωταθλητή. Η Κλαούντια πλησίασε το κρεβάτι μου.

Ένιωσα τα δάχτυλά της να μου τακτοποιούν τα μαλλιά. —Ακόμα και στον ύπνο θέλει να παριστάνει το θύμα.

Ύστερα χαμήλωσε τη φωνή της. —Όταν πεθάνει η Μαριάνα, θα πάρουμε το παιδί από τη χώρα. Στη Γουαδαλαχάρα είναι έτοιμα τα ψεύτικα έγγραφα. Ο Ματέο έκανε πίσω. —Θα με πάτε μακριά; —Σε ένα μέρος όπου δεν θα κάνεις ερωτήσεις — είπε ο Χουλιάν. —Εγώ θέλω να μείνω με τη μαμά μου! —Η μαμά σου δεν αποφασίζει τίποτα. —Ναι, αποφασίζει! Μου είπε πως, αν γίνει κάτι, να καλέσω τη δικηγόρο Βαλέρια! Η σιωπή έπεσε σαν παγωμένο νερό. Βαλέρια.

Η δικηγόρος μου.

Το μόνο πρόσωπο που ήξερε πως δύο εβδομάδες πριν είχα αλλάξει τη διαθήκη μου. Ο Χουλιάν έκλεισε την πόρτα με ασφάλεια. —Ποια δικηγόρος, Ματέο; Η Κλαούντια σταμάτησε να με αγγίζει. —Το παιδί άκουσε πολλά.

Και τότε συνέβη.

Ένα δάχτυλο.

Μόνο ένα. Κινήθηκε. Ο Ματέο το είδε.

Τα μάτια του άνοιξαν διάπλατα, μα δεν μίλησε.

Έσκυψε προς το μέρος μου και ψιθύρισε: —Μαμά, μη κουνηθείς.

Ζήτησα βοήθεια. —Τι είπες; —ρώτησε ο Χουλιάν. —Ότι την αγαπώ. Η Κλαούντια έβγαλε κάτι από την τσάντα της. —Ο συμβολαιογράφος είναι κάτω. Ο Χουλιάν έσφιξε το χέρι μου δυνατά. —Θα υπογράψεις, Μαριάνα.

Ζωντανή ή όχι.

Αλλά εγώ δεν πέθαινα πια. Περίμενα.

Πέντε λεπτά μετά ακούστηκε χτύπος στην πόρτα. —Πρέπει να είναι ο συμβολαιογράφος — είπε η Κλαούντια.

Η πόρτα άνοιξε.

Μα η φωνή που μπήκε δεν ήταν κανενός συμβολαιογράφου. —Καλησπέρα, Χουλιάν.

Πριν πλησιάσεις ξανά τη Μαριάνα, θα μου εξηγήσεις γιατί στο αυτοκίνητό της είχαν κοπεί τα φρένα.

Κανείς δεν ανέπνευσε. Κι εγώ κατάλαβα πως το χειρότερο μόλις άρχιζε… Το μέρος 2 είναι στα σχόλια"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους