🎖️ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ - EOKA B’ Η ίδρυση της ΕΟΚΑ Β’ Η ΕΟΚΑ Β’ υπήρξε δημιούργημα του Αρχηγού Διγενή, ως συνέχεια του εθνικού του οράματος για αυτοδιάθεση και Ένωση, σε μια εποχή που ο ίδιος...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για εκατομμύρια κόσμο (από Ελλάδα και Κύπρο) που λάτρευε και ακόμα λατρεύει τον Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα και τους αγωνιστές του, υπήρξε πριν απ’ όλα μία ύστατη, δραματική προσπάθεια να επανέλθει ο αγώνας στους αρχικούς εθνικούς στόχους. Ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας – Διγενής, πριν ακόμη επιστρέψει μυστικά στην Κύπρο το 1971, είχε πλήρη επίγνωση του κλίματος διώξεων και ασφυκτικής πίεσης που βίωναν οι ενωτικοί γριβικοί υπό το καθεστώς Μακαρίου, όπως καταγράφεται σε μαρτυρίες, επιστολές και αναλύσεις της εποχής.

Από την Αθήνα παρακολουθούσε στενά τις πολιτικές δολοφονίες ενωτικών, τις επιθέσεις και τα βασανιστήρια σε βάρος παλαιών αγωνιστών της ΕΟΚΑ, ενημερωνόταν για τη δράση παρακρατικών και για τον τρόπο με τον οποίο κρατικοί μηχανισμοί στο νησί στοχοποιούσαν όσους παρέμεναν αφοσιωμένοι στο ενωτικό όραμα, γεγονός που ενίσχυσε μέσα του την πεποίθηση ότι όφειλε, ως Αρχηγός, να επανέλθει και να αναλάβει εκ νέου την καθοδήγηση του αγώνα. Ο Στρατηγός που σφράγισε την ιστορία της νεώτερης Κύπρου, επέστρεψε μυστικά στο νησί στις 31 Αυγούστου 1971 για να ιδρύσει και να ηγηθεί της ΕΟΚΑ Β΄. Η Οργάνωση συγκροτήθηκε σε «καθεστώς παρανομίας», στελεχώθηκε σε σημαντικό βαθμό από παλαιούς και νέους αγωνιστές της ΕΟΚΑ και έφερε τη σφραγίδα της προσωπικής του αρχηγίας, όπως και ο προγενέστερος «παράνομος» αγώνας του 1955–59. Στους σκοπούς της ΕΟΚΑ Β΄ ο Διγενής διακηρύσσει την ανάγκη επαναφοράς του Κυπριακού στους αρχικούς στόχους του Αγώνα: Αυτοδιάθεση – Ένωση, αποτροπή «αντεθνικών λύσεων» και αντίσταση σε κάθε μορφή διχοτομικής ή εφικτολογικής προσέγγισης.

Η ίδρυση της Οργάνωσης προβάλλεται από τον Στρατηγό και τους οπαδούς του μέχρι και σήμερα ως απάντηση στην πολιτική του παπακαίσαρα, την οποία θεωρούσαν ότι απομακρυνόταν από το εθνικό όραμα του Κυπριακού Ελληνισμού και νομιμοποιούσε, de facto, τη διχοτόμηση.

Στα κείμενα και τις αναφορές της εποχής τονίζεται ότι ο Διγενής «θέτει τις βάσεις της Οργάνωσης και προχωρεί σε υποβολή προτάσεων για επάνοδο του Κυπριακού στους αρχικούς στόχους του αγώνα, στην Αυτοδιάθεση – Ένωση». Η ΕΟΚΑ Β΄ ήταν ο φάρος που προσπαθούσε να ανακόψει την πορεία προς μια λύση «εφικτού» και να επαναφέρει την πυξίδα στην πλήρη εθνική ολοκλήρωση με τον μητροπολιτικό Ελληνισμό.

Αυτή η επιδίωξη εντάσσεται στη μακρά διαδρομή του Γρίβα, που από τη Μικρασιατική Εκστρατεία, την Οργάνωση Χ και την ΕΟΚΑ, ως την ίδρυση της ΕΟΚΑ Β΄, εμφανίζεται ως συνεπής εκφραστής ενός ενιαίου εθνικού οράματος και αντικομμουνιστής.

Ο ίδιος διακηρύσσει ακόμη και λίγο πριν τον θάνατό του ότι ο αγώνας του διεξάγεται για την πολιτικοποίηση και δικαίωση του εθνικού σκοπού, όχι για προσωπική εξουσία, και γι’ αυτό η σύγκρουσή του με τον παπακαίσαρα λαμβάνει διαστάσεις ιστορικού δράματος.

Η σύγκρουση με το μακαριακό κατεστημένο Η ΕΟΚΑ Β΄ αναπτύσσεται σε ένα κλίμα εσωτερικής έντασης, όπου η πολιτική του Μακαρίου για την ακεραιότητα και τη διεθνή κατοχύρωση της Κυπριακής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον ανυποχώρητο ενωτικό λόγο του Διγενή. Η Οργάνωση αντιτάσσεται στην πολιτική του «εφικτού» και θεωρεί ότι ο συμβιβασμός ισοδυναμεί με παραίτηση από τα ιστορικά δικαιώματα του Ελληνισμού της Κύπρου.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι γριβικές δυνάμεις βιώνουν και καταγγέλλουν ένα κλίμα διώξεων, στοχοποιήσεων και βίας από τμήματα του κρατικού μηχανισμού, την Αστυνομία, το Εφεδρικό, καθώς και παρακρατικές ομάδες που πρόσκεινται στο μακαριακό στρατόπεδο.

Στις σχετικές μαρτυρίες γίνεται λόγος για συλλήψεις, άτυπες κρατήσεις, ξυλοδαρμούς και επιθέσεις σε χωριά και γειτονιές, σκοτωμούς, με στόχο στελέχη και υποστηρικτές της ΕΟΚΑ Β΄, γεγονότα που καλλιέργησαν βαθύ αίσθημα αδικίας και ηθικής αγανάκτησης στον κόσμο του Διγενή.

Βία, αντιβία και μαρτυρικός κύκλος αίματος Κατά την περίοδο 1971–74 ο τόπος βυθίστηκε σε έναν σκληρό κύκλο βίας, όπου και ο κυπριακός Ελληνισμός πλήρωσε βαρύ τίμημα.

Η δράση της ΕΟΚΑ Β΄τροφοδότησε αντίποινα από τα κρατικά και παρακρατικά παράνομα μακαριακά δίκτυα.

Οι νεκροί, οι βασανισμοί, οι φυλακίσεις και οι διωγμοί των οπαδών της ΕΟΚΑ Β΄ καταγράφονται ως θυσίες για την Πίστη και το Έθνος, μάρτυρες ενός αγώνα που διεξήχθη κάτω από άνισες και συχνά σκοτεινές συνθήκες. Ο Διγενής ως Αρχηγός και σύμβολο Παρά τις αντιπαραθέσεις, ακόμη και η Κυπριακή Βουλή, μετά τον θάνατο του Γεωργίου Γρίβα – Διγενή τον Ιανουάριο του 1974, τον ανακήρυξε σε έκτακτη συνεδρία της ως Άξιον Τέκνον της Πατρίδος, αναγνωρίζοντας την ιστορική βαρύτητα της προσφοράς του. Ο Στρατηγός ήταν ένας έντιμος, συνεπής αγωνιστής που από τη Μικρασία μέχρι την Κύπρο έμεινε αμετακίνητος στην υπηρεσία του Έθνους, είτε μέσα από τον στρατό είτε από την «παρανομία» της ΕΟΚΑ και της ΕΟΚΑ Β΄. Στο πρόσωπο του Διγενή, οι υποστηρικτές του μέχρι και σήμερα βλέπουν τον Στρατηγό που δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ ούτε εδάφη ούτε ιδανικά, αλλά προτίμησε τη μοναχική οδό της σύγκρουσης, ακόμη και με την εκάστοτε δικτατορική εξουσία, όταν ένιωθε ότι απειλείται το εθνικό δίκαιο. Η Οργάνωση που ίδρυσε και η δράση της σταμάτησε αμέσως μετά τον θάνατο του, όσο κι αν σήκωσε επάνω της το βάρος αντιφατικών κρίσεων, παραμένει ένα κεφάλαιο θυσίας, αυταπάρνησης και πίστης στο όραμα της Ένωσης, γραμμένο με αίμα σελίδων που ακόμη ζητούν νηφάλια αλλά και ευλαβική σωστή ανάγνωση κάτι που τα κόμματα του κέντρου και οι κομμουνιστές τα διαστρεβλώνουν εδώ και δεκαετίες. ΑΡΧΙΣΤΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑΤΕ ΑΝΑΛΟΓΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΣΣΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Όλοι σε εγρήγορση. Andreas Grivas #ΕΟΚΑ #γριβας #Διγενης #ελλαδα #κυπρος #ΕΝΩΣΗ #εοκαβ #ΣΤΡΑΤΟΣ #ΔΗΣΥ #ΕΛΑΜ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους