Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κι έφτασα στο σημείο όπου όλα μου μοιάζουν ψέματα . Όπου νιώθω πως δεν υπάρχει αγάπη . Αλλά χρησιμότητα . Μη βιάζεσαι . Δεν εννοώ χρήματα . Αλλά η όποια ανταλλακτική συναλλαγή. Ασφάλειας. Συνήθειας.

Αργοί θανατηφόροι οδοί.

Βλέπω όλα τα μοτίβα στις σχέσεις . Και θα θελα τόσο πολύ να μην τα βλέπω . Δεν βάζω ποτέ τέλειες . Και θα' θελα τόσο πολύ να βάζω . Άραγε θα αγαπούσε ο πατέρας μου τη μάνα μου αν δεν μπορούσε να του κάνει παιδιά ; Ή μήπως θα την παρατούσε όπως έκανε την προηγούμενη; Ή , μήπως δεν αγάπησε τη μάνα μου ποτέ ; Τι κοινό έχουν αυτοί οι άνθρωποι μεταξύ τους ; Γιατί εγώ δεν το βλέπω ; Έχω αναλύσει τόσο πολύ τις σχέσεις των ανθρώπων που βλέπω μόνο κενό στο τέλος . Οι δικές μου σχέσεις άρχισα επειδή εγώ ήθελα να καλύψω το κενό μου . Ποια σχέση μου άρχισε επειδή αληθινά μου άρεσε κάποια ψυχή ; Κάποτε πίστευα πως είμαι στην αρχή . Πως θεράπευσα το τραύμα και τώρα αρχίζω . Τώρα βλέπω πως δεν είμαι στην αρχή μου . Είμαι στο τέλος μου . Έφτασα . Το τέλος μπορεί να μην μου αρέσει . Αλλά αυτό είναι . Η αλήθεια δεν αρέσει . Δεν υπάρχει ανιδιοτέλεια . Και δεν υπάρχει αγάπη . Πιστεύω πια πως η αγάπη εξυπηρετεί πάντα κάποιο σκοπό . Όχι ραδιουργία όπως το έχεις εσύ στο μυαλό σου . Αλλά ένα σκοπό του εγώ . Μια ανάγκη . Ή ένα φόβο . Ο φόβος ντύνεται ανάγκη . Η ανάγκη ντύνεται στοργή . Η ανάγκη ντύνεται κατανόηση . Και το εγώ ντύνεται συμπόνια . Ντύνεται ταμπέλα και φοράω πέπλο Σωτήρα . Ή πεπλο αγάπης . Κι έφτασα πια στο σημείο που δε θέλω τίποτα . Δεν θέλω να αρχίσω . Θα ήθελα να τελειώσω . Έχω ήδη τελειώσει . Εφόσον το είδα το τέλος έχει ήδη έρθει . Και σκέφτομαι φορές εκείνη τη κλινική στην Ελβετία με την υποβοηθούμενη αυτοκτονία . Ποιοι άραγε να διαλέγουν κάτι τέτοιο ; Όταν ήμουν πιο μικρή φαντάζουν να πέφτω από κάποιο κτίριο ως το αγαπημένο τρόπο να πεθάνει κάποιος . Τώρα ούτε καν αυτό δε θα διάλεγα . Μου φαίνεται πολύ ψυχοφθόρο . Σκέψου πόσο κουρασμένη νιώθω . Ούτε να πεθάνω δεν έχω κουράγιο . Μου φαίνεται πολύ δραματικό . Πολύ μέλος . Πολύ προσπάθεια . Πολύ κούραση . Πολύ φασαρία . Θέλω να φύγω ήσυχα χωρίς να με πάρει χαμπάρι κανείς.

Δεν θέλω καν να το συζητήσω με κανέναν . Σαν ύπνος . Έτσι όπως σκοτώνω τον εαυτό μου κάθε μέρα στον ύπνο . Έχω χάσει τον έλεγχο πια . Νιώθω όλα μου τα θεμέλια να τραβταζονυαι και να πέφτουν . Όλες μου τις σταθερές να σπάζουν σε χίλια κομμάτια . Οικογένεια . Εμπιστοσύνη.

Αγάπη . Όλοι αυτοί οι ουρανοξύστες αποδείχτηκαν ψεύτικοι . Η ίδια η ζωή είναι ψεύτρα . Μια ψευδαίσθηση που φεύγει σε μια λάμψη . Νομίζεις ότι είμαι μέλο αλλά ξέρεις πως λέω αλήθεια . Είμαι η ίδια η αλήθεια στη καρδιά σου όταν γυρίζεις από ποτο και ρωτάς τον εαυτό σου πως νιώθει . Σκατα νιώθεις . Και δεν αρέσει αυτή η ζωή . Σε κανέναν δεν αρέσει . Κι όλο σκέφτομαι όχι δε θέλω να φύγω ακόμα έχω να κάνω τόσα . Αλλά κάθε πρωί ξυπνάω και δεν κάνω τίποτα . Γιατί κάθε μέρα νιώθω χάλια . Και για να νιώσω καλά πρέπει να αλλάξει η χημεία του εγκεφάλου μου . Αλλά γιατί να αλλάξει σκέφτομαι αφού αυτή είναι η φυσική της τάση Αυτή να πάει να γαμηθει . Ας νιώσει τουλάχιστον αυτή όπως θέλει.

Κι εγώ δεν έχω τίποτα άλλο παρά το γράψιμο . Είναι ο μόνος τρόπος για να συνεχίζω να ζω . Ο μόνος τρόπος για να εκφράσω πως νιώθω . Και νιώθω λίγη που αν δεν είχα αυτό ίσως δε θα ζούσα . Κι όμως κάποιοι δεν είχαν ούτε κι αυτό . Κι αυτό που είμαι δεν είναι προσπάθεια για να πετυχω . Είναι απλα η μόνη επιλογή που έχω για να συνεχίσω να ζω . Αστείο δεν είναι; Ίσως αυτό λέγεται μονοπάτι . Αυτό που σε κρατάει κάθε μέρα στη ζωή.

Ίσως δε διάλεξα να είμαι τίποτα . Απλώς δεν είχα άλλη επιλογή. Ex-Nihilo Τα πνευματικά δικαιώματα προστατεύονται από τον οργανισμό opi.gr Επιτρέπεται η κοινοποίηση με την αναφορά του ονόματος της σελίδας Οτιδήποτε άλλο θεωρείται κλοπή

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους