Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΝΑΘΑΝ ΚΑΙ ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ-ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Απο το πρωί όλοι γύρω μου είχαν αφήσει τις αγωνίες τους στο μαξιλάρι..Όχι όμως κι εγώ ..(Αναλογιζοταν ο Σεμπαστιαν δυνατα!) -Νάθαν?Θυμάσαι την εποχή που ξέχασες το πάθος σου για εκείνους που ήθελαν να μάθουν να βλέπουν? Το θυμάμαι..(Κι ενα χαμόγελο συνάντησε τον Σεμπάστιαν..το ανταπέδωσε και τον κοίταξε στα μάτια..) -Δεν μπορώ να σε καταλάβω κάποιες στιγμές αληθινά. _Έλα ..Έλα τώρα Σεμπάστιαν!Γνωρίζεις καλά πως πάντα αγαπούσα τους μαθητές με τα έξυπνα μάτια ..εκείνους που θέλουν να μάθουν να" βλέπουν " οχι να "κοιτούν"..Κι αν τα καταφέρουν σε τούτο το μονοπάτι θα γνωρίσουν κάποτε τι σημαίνει πραγματικά αγάπη.

Και πόσο έξυπνα σε κάνει να κινείσαι!Όπως και να έχει το μονοπάτι τους θα έχει καρδια!Θυμάμαι μάλιστα έναν που τον έλεγαν.. Σεμπάστιαν!!Νομίζω πως κι αυτός έμαθε να αγαπάει τελικά.. (Ο Σεμπάστιαν γύρισε και τον κοίταξε σοβαρά αυτή την φορά..σκυθρώπιασε και χαμηλώνοντας το βλέμμα απαλά είπε..) - Θα φύγεις έτσι?-(Ο Νάθαν άφησε δύο στιγμές να εκτονώσει τα χτυποκάρδια του φίλου του..Του μαθητή και δασκάλου συνάμα σκέφτηκε) -Είναι η ώρα φιλαράκο μου!κι αυτή την στιγμή θα σου δώσω και το τελευταίο κεφάλαιο.. -Είμαστε απεριόριστοι στο φώς! κι όταν αυτό κατοικεί πια μέσα σου,γίνεσαι απεριόριστος στην αγάπη, την αλήθεια, και όποιο ταξίδι επιλέγεις ..ελπίζω κάποτε να επιλέξεις και μια μικρή επίσκεψη ..Να θυμάσαι !Ξεκινάμε πάντα με το μάτι της καρδιάς και το αυτί της ψυχής! (Σηκώθηκαν και οι δύο όρθιοι λές και ήταν συνεννοημένοι..ο Νάθαν κοίταξε άλλη μια φορά με συμπάθεια τον φίλο του..Έπειτα γύρισε απότομα και χάθηκε στο φως του ηλίου.. Ο Σεμπάστιαν ξεφύσηξε μελαγχολικά.. ήξερε ότι το τελευταίο κεφάλαιο θα ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που θα συναντούσε ..και ειχε δεχτεί. ) Σταμάτης Μπουρίκος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους