[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

"Μετά από τέσσερις συνεχόμενες εκλογικές ήττες ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να παραιτηθεί και να δηλώσει πως δεν θα είναι ξανά υποψήφιος για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. ... (Λογικό!) ... Παρ' όλα αυτά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Μετά από τέσσερις συνεχόμενες εκλογικές ήττες ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να παραιτηθεί και να δηλώσει πως δεν θα είναι ξανά υποψήφιος για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. ... (Λογικό!) ... Παρ' όλα αυτά οργανώθηκε όμως ένα σχέδιο επιστροφής του στην πραγματική διοίκηση του κόμματος μέσω ... παρένθετης ηγεσίας.

Η υποψηφιότητα του Στέφανου Κασσελάκη εξυπηρετούσε ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Ο Τσίπρας τον στήριξε έμμεσα αλλά ξεκάθαρα, θεωρώντας πως πρόκειται για έναν άνθρωπο χωρίς γνώση του κομματικού μηχανισμού και χωρίς ισχυρά ερείσματα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, άρα εύκολα ελεγχόμενο. Ο Κασσελάκης όμως αντιλήφθηκε γρήγορα πως επιχειρούσαν να του επιβάλουν ρόλο αχυρανθρώπου και αντέδρασε.

Προσπάθησε να λειτουργήσει αυτόνομα και να ασκήσει πραγματική ηγεσία.

Από εκείνη τη στιγμή μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο πολιτικής του καρατόμησης.

Με τραμπουκικό και πραξικοπηματικό τρόπο καθαιρέθηκε ένας δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Σωκράτης Φάμελλος με την εμφανή στήριξη του ανθρώπου που θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ προσωπική του ιδιοκτησία.

Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη πολιτική απογοήτευση. Ο Τσίπρας είχε πραγματικά την ευκαιρία, μετά την αποχώρησή του, να λειτουργήσει θεσμικά, να στηρίξει μια πραγματική ανανέωση και να αποκαταστήσει την πολιτική του υστεροφημία ως ένας πρώην πρωθυπουργός που σεβάστηκε τη δημοκρατική διαδικασία και άφησε χώρο στη νέα γενιά.

Αντί όμως να επιλέξει τον δύσκολο αλλά σωστό δρόμο της πολιτικής ωριμότητας, επέλεξε τον δρόμο του ελέγχου, των μηχανισμών και της παρασκηνιακής καθοδήγησης.

Με την εκλογή Φάμελλου ξεκίνησε το επόμενο στάδιο του σχεδίου.

Άρχισε η συστηματική ζύμωση της ιδέας για έναν νέο πολιτικό φορέα της λεγόμενης προοδευτικής παράταξης και η προετοιμασία της κοινής γνώμης για την επιστροφή Τσίπρα μέσω νέου κόμματος.

Ακολούθησε η παραίτηση από τη βουλευτική έδρα, οι διεργασίες στο παρασκήνιο και στη συνέχεια οι ολοένα πιο ξεκάθαρες δημόσιες τοποθετήσεις που δείχνουν την ίδρυση νέου πολιτικού σχηματισμού.

Όλα πλέον δείχνουν πως ο Φάμελλος έχει αποφασίσει να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην πλήρη ενσωμάτωσή του στο νέο κόμμα του Τσίπρα.

Δηλαδή αυτό που απέτυχε να γίνει μέσω Κασσελάκη επιχειρείται τώρα μέσω Φάμελλου. Ο Παύλος Πολάκης αποτελούσε εμπόδιο σε αυτό το σχέδιο γιατί δεν θα αποδεχόταν ποτέ μια τέτοια εξέλιξη.

Για αυτό έπρεπε να απομακρυνθεί με τρόπο μάλλον όχι πρωτόγνωρο για την ιστορία του χώρου.

Το πιο τραγικό όμως είναι πως όλα αυτά συμβαίνουν σε έναν χώρο που κάποτε διαφήμιζε την εσωκομματική δημοκρατία, τη συλλογικότητα και τη διαφορετική άποψη.

Σήμερα όποιος διαφωνεί χαρακτηρίζεται εχθρός, υπονομευτής ή βαρίδι που πρέπει να εξαφανιστεί πολιτικά.

Οι άνθρωποι που κατηγορούσαν άλλους για αρχηγισμό και προσωπολατρία έχουν μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα κόμμα πλήρως εξαρτημένο από έναν άνθρωπο και τον στενό του μηχανισμό.

Οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται από τη βάση αλλά από κλειστές ομάδες που λειτουργούν με όρους ελέγχου και πολιτικής επιβίωσης.

Αντί να γίνει ουσιαστική αυτοκριτική για τις διαδοχικές ήττες, επιλέχθηκε η ανακύκλωση των ίδιων προσώπων, των ίδιων μηχανισμών και των ίδιων αποτυχημένων λογικών.

Το μόνο που άλλαξε είναι οι βιτρίνες και τα προσωρινά πρόσωπα που χρησιμοποιούνται κάθε φορά μέχρι να πάψουν να είναι χρήσιμα.

Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε πρόεδρο και τελικά είδε τον πρόεδρό του να ανατρέπεται από εσωκομματικά κέντρα εξουσίας.

Αυτό δημιούργησε τεράστια απογοήτευση ακόμα και σε ανθρώπους που δεν στήριζαν προσωπικά τον Κασσελάκη αλλά πίστευαν ότι η λαϊκή ετυμηγορία πρέπει να γίνεται σεβαστή.

Η εικόνα που δίνεται προς την κοινωνία είναι εικόνα διάλυσης, εσωστρέφειας και πολιτικής ίντριγκας.

Ένα κόμμα που αντί να αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση καταναλώνει όλη του την ενέργεια σε εσωτερικούς πολέμους, διαγραφές, μηχανισμούς και σχέδια προσωπικής επιστροφής.

Αυτά συμβαίνουν όταν κάποιοι δεν έμαθαν ποτέ να χάνουν.

Όταν η ήττα δεν αντιμετωπίζεται ως αφορμή αυτοκριτικής αλλά ως προσωρινή παρένθεση μέχρι την επόμενη προσπάθεια επανακατάληψης της εξουσίας.

Η πολιτική όμως δεν είναι προσωπικό μαγαζί κανενός. Και η δημοκρατία δεν λειτουργεί με το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν»."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences