Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ Ποιητικό αφιέρωμα Ι.ΠΟΝΤΟΣ Ξαγρυπνώ και θυμάμαι τον Πόντο, σκιές μαύρες, εικόνες βουβές η μνήμη μου τείχος απόρθητο ως το θάνατο, θα μένω στο χθες! Στεφάνια...

Πλήρες Κείμενο:

Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ Ποιητικό αφιέρωμα Ι.ΠΟΝΤΟΣ Ξαγρυπνώ και θυμάμαι τον Πόντο, σκιές μαύρες, εικόνες βουβές η μνήμη μου τείχος απόρθητο ως το θάνατο, θα μένω στο χθες! Στεφάνια, μνημεία, τιμές σκληρός ο διωγμός τι να λες παράπονο μόνο κι οργή για του Πόντου την ένδοξη γη! II. Ο ΠΟΝΤΟΣ Η ΖΩΗ ΜΟΥ Μάρτυρες ‘σεις του Πόντου μας, γενναία παλικάρια πάρτε ξανά τις λύρες σας, πάρτε και τα δοξάρια γιατί μες στα χαλάσματα κοιμάται η πατρίδα που βλέπει ξάστερο ουρανό μέσα στην καταιγίδα! Παίξτε ξανά τα πάθη της, πείτε τα μοιρολόγια ν’ αντιλαλήσουν τα βουνά απ’ τα βαριά σας λόγια! Χρόνοι ερημίτες δίσεχτοι, πέτρωσαν τις καρδιές μας και δεν μπορούν να βρουν χαρά οι ταπεινές ψυχές μας! Η μνήμη σας, η ζήση μας κι οι αγώνες σας μπροστά μας δίνουν κουράγιο στη ζωή σ’ εμάς και στα παιδιά μας. III. ΠΟΝΤΙΑ ΓΗ! Σαν νούφαρο η μνήμη σου ανεβαίνει και λαμπρύνει την ύπαρξή μας! Με τόσο αίμα, πόνο και δάκρυα, ζούμε για να σε θυμόμαστε δοξασμένε Πόντε ,αλησμόνητη πατρίδα, αρματωμένη με τις ψυχές εκείνων που έμειναν εκεί γιατί ατιμάστηκαν, ταπεινώθηκαν, αφανίστηκαν . Ποντία γη! Γονυπετής απιθώνω τα χέρια σε τούτο το προσκυνηματικό ταξίδι απιθώνω τα χέρια και σκύβω πάνω σου αργά για να αφουγκραστώ τις ανάσες των μαρτύρων να φανταστώ την εικόνα των πολλαπλών ταπεινώσεων μέχρι το Γολγοθά! Σας φωνάζω, φωνάζω δυνατά, μα δε γροικώ φωνή καμιά! Σωπαίνω, ν’ ακούσω το δοξάρι της λύρας! Σα να πέτρωσαν όλα σε τούτον τον τόπο, αφού οι διωγμοί, οι σφαγές, από ατάκτους, από ορδές εχθρικές τον άδειασαν, τον ρήμαξαν! Ποντία γη! Δεν σε κατάκτησε η Ανατολή ,ούτε η Δύση, μονάχα εμείς, οι Πόντιοι όπου γης, γιατί σε κρατήσαμε στην καρδιά μας κι εκεί ανθίζεις μέσα απ’ τον πνιγμένο θρήνο! Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά www.fractalart.gr * * ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ Στίχοι & Μουσική: Αντρέας Αντρέου Ερμηνεία: Σοφία Μιχαηλίδη Πιάνο, φωνοληψία, μίξη & επεξεργασία: Γιώργος Γούργουρας Final Sound Studio, Καλλιθέα Μαγνητοσκόπηση: Χρήστος Προδρόμου Και κάνανε κρεββάτι τους το χώμα το βρεγμένο την πέτρα μαξιλάρι τους τον πόνο προσκεφάλι τους σε χώμα ματωμένο κοιμήθηκαν με τη βροχή σφιχτά αγκαλιασμένοι ό,τ' είχαν τώρα το 'χασαν, τίποτα πια δε μένει.

Η νύχτα, η πίκρα, η προσφυγιά και κάπου εκεί σε μι' άκρη να είναι τάχ' αυτό δροσιά το ξεχασμένο δάκρυ; Φυτέψαν την απελπισιά στο χώμα τ' αγιασμένο δεντρί να γίν' η ξαστεριά, δεντρί να γιν' η Λευτεριά σε χώμα ματωμένο κοιμήθηκαν με τη βροχή σφιχτά αγκαλιασμένοι ό,τ' είχαν τώρα το 'χασαν, τίποτα πια δε μένει.

Η νύχτα, η πίκρα, η προσφυγιά και κάπου εκεί σε μι' άκρη να είναι τάχ' αυτό δροσιά ή ξεχασμένο δάκρυ; ΥΓ. Ευχαριστώ τον φίλο Χρήστο Προδρόμου για την μαγνητοσκόπηση https://youtu.be/z39WgrOxYsg?is=JuXh8Sz1MkDfcwPo

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους