Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι αρχαίοι μας, ως φιλόσοφοι είχαν τα αποφθέγματα τους. Τα πιο γνωστά είναι το Δελφικα παραγγέλματα. Τα Δελφικά Παραγγέλματα ήταν σύντομα ηθικά και φιλοσοφικά αποφθέγματα.

Σύμφωνα με τη λαϊκή πεποίθηση, τα δελφικά παραγγέλματα είχαν παραδοθεί από τον Απόλλωνα στην Πυθία, είχαν επομένως θεϊκή προέλευση.

Κατά τον Πλάτωνα (Πρωταγόρας), τα δελφικά παραγγέλματα ήταν αφιέρωμα των 7 σοφών στο Μαντείο των Δελφών.

Στους επτά σοφούς είθισται να συγκαταλέγονται ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο Πιττακός ο Μυτιληναίος, ο Βίας ο Πριηνεύς, ο Σόλων ο Αθηναίος, ο Κλεόβουλος ο Ρόδιος, ο Περίανδρος ο Κορίνθιος και ο Χίλων ο Λακεδαιμόνιος.

Την ίδια άποψη για την προέλευση των παραγγελμάτων υιοθετούν ο Διογένης Λαέρτιος και ο Στοβαίος.

Σκοπός τους ήταν η καθοδήγηση του ανθρώπου προς τη σωφροσύνη, την αυτογνωσία και την αρμονική ζωή.

Τα τρία πιο γνωστά είναι: «Γνώθι σαυτόν» «Μηδέν άγαν» «Εγγύα πάρα δ’ άτα» Η παράδοση διασώζει συνολικά 147 παραγγέλματα.

Παρακάτω είναι η καθιερωμένη λίστα: Έπου θεώ — Να ακολουθείς τον θεό Θεούς σέβου — Να σέβεσαι τους θεούς Γονείς αιδού — Να τιμάς τους γονείς Πρεσβύτερον αιδού — Να σέβεσαι τους ηλικιωμένους Νόμω πείθου — Να υπακούς στους νόμους Άρχοντα τίμα — Να τιμάς τον άρχοντα Φίλω βοήθει — Να βοηθάς τον φίλο Θυμού κράτει — Να συγκρατείς τον θυμό Οργής απέχου — Να απέχεις από την οργή Γυναίκα κόσμει — Να τιμάς τη γυναίκα Σεαυτόν ίσθι — Να γνωρίζεις τον εαυτό σου Εύφημος ίσθι — Να μιλάς με καλό λόγο Απάντων άκουε — Να ακούς τους πάντες Φιλοσόφει βίω — Να αγαπάς τη σοφία στη ζωή Φίλοις ευνόει — Να ευνοείς τους φίλους Παιδείας αντέχου — Να επιμένεις στην παιδεία Δόξαν δίωκε — Να επιδιώκεις την καλή φήμη Σοφίαν ζήλου — Να ζηλεύεις τη σοφία Καλόν το δίκαιον — Το δίκαιο είναι καλό Γνώθι μαθών — Να γνωρίζεις αφού μάθεις Ακούσας νόει — Να κατανοείς αφού ακούσεις Σαυτόν γνώθι — Γνώριζε τον εαυτό σου Γαμείν μέλλε — Να σκέφτεσαι πριν παντρευτείς Καιρόν γνώθι — Να γνωρίζεις τον κατάλληλο χρόνο Φρόνει θνητά — Να σκέφτεσαι ως θνητός Ξένος ων ίσθι — Να συμπεριφέρεσαι σωστά ως ξένος Εστίαν τίμα — Να τιμάς το σπίτι Άρχε σεαυτού — Να εξουσιάζεις τον εαυτό σου Φίλοις κόσμει — Να τιμάς τους φίλους Ευγένειαν άσκει — Να καλλιεργείς την ευγένεια Κακίας απέχου — Να απέχεις από την κακία Κοινός γίνου — Να είσαι κοινωνικός Οσίαν φύλαττε — Να διαφυλάσσεις την ευσέβεια Αλλοτρίων απέχου — Να μην επιθυμείς τα ξένα Άκουε πάντα — Να ακούς τα πάντα Ευγνώμων γίνου — Να είσαι ευγνώμων Ομόνοιαν δίωκε — Να επιδιώκεις την ομόνοια Άρρητα μη λέγε — Να μη λες τα απόρρητα Εχθρούς αμύνου — Να αποκρούεις τους εχθρούς Ευεργεσίας τίμα — Να τιμάς την ευεργεσία Τύχην νόμιζε — Να αποδέχεσαι την τύχη Φιλίαν αγάπα — Να αγαπάς τη φιλία Ευσεβής γίνου — Να είσαι ευσεβής Γλώττης άρχε — Να ελέγχεις τη γλώσσα σου Ύβριν μίσει — Να μισείς την ύβρη Κρίνε δίκαια — Να κρίνεις δίκαια Χρώ χρήμασιν — Να χρησιμοποιείς σωστά τα χρήματα Αδικίαν μίσει — Να μισείς την αδικία Φύλαττε φίλον — Να προστατεύεις τον φίλο Ευλόγει πάντας — Να μιλάς καλά για όλους Βουλεύου χρόνω — Να συμβουλεύεσαι τον χρόνο Πράττε δίκαια — Να πράττεις δίκαια Φίλους ευεργέτει — Να ευεργετείς τους φίλους Εχθρούς μη αδίκει — Να μην αδικείς ούτε τους εχθρούς Γήρας προσδέχου — Να αποδέχεσαι το γήρας Επί ρώμη μη καυχώ — Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου Ευφημίαν άσκει — Να καλλιεργείς την καλή φήμη Απέχθειαν φεύγε — Να αποφεύγεις το μίσος Πλούτει δικαίως — Να πλουτίζεις δίκαια Δόλον φοβού — Να φοβάσαι τον δόλο Λάλει επίστασθαι — Να μιλάς με γνώση Βίας μη έχου — Να μη χρησιμοποιείς βία Αλύπως βίου — Να ζεις χωρίς λύπη Οικτείρε πάντας — Να συμπονάς όλους Χάριν εκτέλει — Να ανταποδίδεις τη χάρη Ευτυχίαν εύχου — Να εύχεσαι ευτυχία Τύχην στέργε — Να αγαπάς την τύχη σου Ακούων όρα — Να παρατηρείς ενώ ακούς Εργάζου κτητά — Να εργάζεσαι για όσα αποκτάς Έριν μίσει — Να μισείς τη φιλονικία Όρκω μη χρώ — Να μην ορκίζεσαι Διαβολήν μίσει — Να μισείς τη συκοφαντία Δικαίως κτώ — Να αποκτάς δίκαια Αγαθούς τίμα — Να τιμάς τους αγαθούς Κριτήν γνώθι — Να γνωρίζεις τον κριτή Γάμους κράτει — Να τιμάς τον γάμο Τέχνη χρώ — Να χρησιμοποιείς την τέχνη Ευλάβειαν άσκει — Να καλλιεργείς την ευλάβεια Φθόνει μηδενί — Να μη φθονείς κανέναν Ελπίδα αίνει — Να επαινείς την ελπίδα Διαίτα κόσμει — Να τακτοποιείς τη ζωή σου Κτήσου φίλους — Να αποκτάς φίλους Θανάτου μνήμη — Να θυμάσαι τον θάνατο Αμαρτάνων μετανόει — Να μετανοείς όταν σφάλλεις Βλέπε προς τέλος — Να κοιτάς το τέλος Υβρίζων μηδέν — Να μην υβρίζεις Φειδού χρόνου — Να κάνεις οικονομία χρόνου Ψέγε μηδένα — Να μη κατηγορείς κανέναν Φιλόφρων γίνου — Να είσαι καλοπροαίρετος Απλώς διαλέγου — Να μιλάς απλά Μανθάνων μη κάμνε — Να μη κουράζεσαι να μαθαίνεις Φιλοξένησε — Να είσαι φιλόξενος Αυθάδειαν μίσει — Να μισείς την αυθάδεια Ευπροσήγορος γίνου — Να είσαι προσηνής Αποκρίνου εν καιρώ — Να απαντάς στον σωστό χρόνο Πόνει μετά δικαίου — Να κοπιάζεις δίκαια Πράττε αμετανοήτως — Να πράττεις χωρίς να μετανιώνεις Αμαρτίας απέχου — Να απέχεις από αμαρτίες Χαρίζου ευσεβώς — Να προσφέρεις με ευσέβεια Δικαιοσύνην τίμα — Να τιμάς τη δικαιοσύνη Χρώ φειδομένως — Να χρησιμοποιείς με φειδώ Αγαπά σωφροσύνην — Να αγαπάς τη σωφροσύνη Λόγον δίδου — Να δίνεις εξηγήσεις για τα λόγια σου Τιμώμενος μη επαίρου — Να μην υπερηφανεύεσαι όταν τιμάσαι Ψυχής άρχου — Να εξουσιάζεις την ψυχή σου Ευγλωττίαν άσκει — Να καλλιεργείς την ευγλωττία Απόρρητα κρύπτε — Να κρατάς μυστικά Ταπεινός ίσθι — Να είσαι ταπεινός Επιθυμίας κράτει — Να συγκρατείς τις επιθυμίες Φρόνησιν άσκει — Να καλλιεργείς τη φρόνηση Προνοίαν τίμα — Να τιμάς την πρόνοια Όσα έχεις αγάπα — Να αγαπάς όσα έχεις Φιλίαν φύλαττε — Να διαφυλάσσεις τη φιλία Ευνομίαν άσκει — Να καλλιεργείς την ευνομία Ομόνοιαν φύλαττε — Να διαφυλάσσεις την ομόνοια Ευπείθειαν άσκει — Να καλλιεργείς την υπακοή Αλήθειαν λέγε — Να λες την αλήθεια Καλοκαγαθίαν άσκει — Να καλλιεργείς την αρετή Απληστίας απέχου — Να απέχεις από την απληστία Εύχου δυνατά — Να προσεύχεσαι με δύναμη Ενότηταν δίωκε — Να επιδιώκεις την ενότητα Φιλότιμος γίνου — Να είσαι φιλότιμος Καλοίς ομίλει — Να συναναστρέφεσαι καλούς ανθρώπους Πονηρίαν φεύγε — Να αποφεύγεις την πονηριά Ευσυνειδησίαν άσκει — Να καλλιεργείς την ευσυνειδησία Γνώμην φύλαττε — Να διαφυλάσσεις τη γνώμη σου Αρετήν τίμα — Να τιμάς την αρετή Ζήλου το σοφόν — Να επιδιώκεις τη σοφία Απραγμοσύνην άσκει — Να αποφεύγεις τις περιττές αναμείξεις Τόλμα φρονίμως — Να τολμάς με φρόνηση Χρόνου φείδου — Να φείδεσαι τον χρόνο Ήθος δοκίμαζε — Να εξετάζεις τον χαρακτήρα Ευταξίαν άσκει — Να καλλιεργείς την τάξη Άκουε δικαίως — Να ακούς δίκαια Λύπην μέτριαζε — Να μετριάζεις τη λύπη Βίον κόσμει — Να ομορφαίνεις τη ζωή σου Αρεσκόμενος μη γίνου — Να μη γίνεσαι αρεστός με κάθε τρόπο Φίλοις χαρίζου — Να προσφέρεις στους φίλους Επί φρονήσει καυχώ — Να καυχιέσαι μόνο για τη φρόνηση Εγκράτειαν άσκει — Να καλλιεργείς την εγκράτεια Κακίαν μίσει — Να μισείς την κακία Ευβουλίαν τίμα — Να τιμάς τη σωστή συμβουλή Ορθώς ζήτει — Να αναζητάς το ορθό Σοφούς ζήλου — Να θαυμάζεις τους σοφούς Φύσει χρώ — Να ζεις σύμφωνα με τη φύση Μέτρον άριστον — Το μέτρο είναι το καλύτερο Μηδέν άγαν — Τίποτε υπερβολικό Πολλά από αυτά σώζονται μέσω του Στοβαίος και άλλων αρχαίων συγγραφέων. Υπάρχουν μικρές παραλλαγές στις λίστες ανάλογα με την πηγή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους