Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η "ΕΥΗΜΕΡΙΑ" ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΘΡΑΣΥΤΗΤΑΣ Ένας ηγέτης μπορεί να αλλάξει την ιστορία.

Και τη δική του και των συνόλων, όταν πιστέψει βαθύτατα σ' ένα ιδεώδες στενά συναρτημένο με το ψυχικό πλέγμα το δημιουργημένο μέσα του, ύστερα από την καταλυτική δοκιμασία της επαφής του με την πραγματικότητα.

Ακούγοντας κανείς τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο συνέδριο της ΝΔ, αλλά και τον Αλέξη Τσίπρα στην τελευταία του δημόσια εμφάνιση, δύο πολιτικές φιγούρες που διαγκωνίζονται για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Μυνχάουζεν στην πολιτική σκηνή, θα νόμιζε ότι απευθύνονται σ' ένα δικό τους "πλανήτη", σε άβουλους και ανερμάτιστους ιθαγενείς.

Ευημερούσα πολιτική θρασύτητα, που εξακολουθεί να θρέφει ο πικρός ίμερος της ταλαιπωρημένης κοινωνίας για προσδοκία, αυτή την ακαταμάχητη γοητεία που ασκεί η πομφολυγώδης προσδοκία στις κοινωνικές ομάδες.

Ευημερούσα πολιτική θρασύτητα πολλών αποχρώσεων, που παραγνωρίζει ένα βασικό στοιχείο: Την πίστη στον ορθολογισμό της ιστορίας.

Η ευημερία της πολιτικής αθλιότητας, με την λαική αντίδραση να συνθλίβεται κάτω από εκβιαστικά πολιτικά διλήμματα.

Με την ένστικτη ροπή του πλήθους που διψά για προσδοκία και αδιαφορεί για τα οικονομικά ανταλλάγματα της δουλείας του.

Και η αδιαφορία ταυτόχρονα όσων μπορούσαν ή και μπορούν να αντιδράσουν, κάποιων πολιτικών, πνευματικών ή ανθρώπων της τέχνης, για την τύχη της κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας, έφερε την κρίση της ίδιας της ελευθερίας.

Έφερε το λήθαργο των θελήσεων του πλήθους και την αποδοχή μιας δημιουργημένης κατάστασης, χωρίς η αποδοχή να σημαίνει και ψυχική κατάφαση. 'Εφερε την "ευημερία" της πολιτικής θρασύτητας! Αν φτάσαμε στο τέρμα; Ναι, φτάσαμε! με τις πολιτικές προθεσμίες και τις τοξίνες της πολιτικής σκοπιμότητας να προσβάλουν τις θελήσεις και να παιδεύουν το πλήθος.

Το πλήθος που ναι μεν αγωνιά και ένα μέρος του ελπίζει ακόμα, το πλήθος που φοβάται.

Το πλήθος που απόμαθε τη χαρά και λησμόνησε ότι είναι από σάρκα και αίμα! Και μέσα σε τούτους τους καιρούς της θολής αναταραχής, πολλά από τα κατακάθια της πολιτικής ξεκόλλησαν από τη λάσπη του βυθού και ανασύρθηκαν από τη δύναμη της ανοχής και της παραπλάνησης του λαού στην επιφάνεια.

Και τέτοια "κατακάθια" δεν είναι μόνο οι δύο πολιτικές φιγούρες που εικονογραφούν τούτο το κείμενο.

Υπάρχουν πολλά "κατακάθια" στο πολιτικό προσκήνιο.

Ανίκανοι πολιτικοί, εκτρωματικές μετριότητες, "υπηρέτες ξένων αφεντάδων". Πολιτικά "κατακάθια" που εμφανίζονται ως τιμητές της αρετής και οι ύποπτες πολιτικές συνειδήσεις δοκιμάζουν την αντοχή των κρυστάλλων στους ρύπους.

Πορεία προς τις εκλογές.

Με τους Έλληνες να παραμένουν παγιδευμένοι στη λογική της καθημερινότητας, στις πολιτικές αλχημείες και μίξεις.

Με τους "εθνσωτήρες" να ενεδρεύουν.

Ένας ακόμα κύκλος στην επιφάνεια του τέλματος.

Και μπορεί οι επίδοξοι "εθνοσωτήρες" να "κουρελιάζονται" προιόντος του χρόνου, με τους Έλληνες να βυθίζονται ανίδεοι μα χορτάτοι από παχυλά λόγια και ευτελισμό της αξιοπρέπειάς τους, όπως οι σύντροφοι του Οδυσσέα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους