Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φέτος που στα στενά του Χορμούζ παίζεται μία από τις πιο σημαντικές παρτίδες του ανταγωνισμού μεταξύ Ευρωατλαντικού και Ευρασιατικού άξονα, κλείνουν ακριβώς 70 χρόνια από τότε που η μοίρα του κόσμου παίχτηκε σε κάποια άλλα, κοντινά στενά: στο Κανάλι του Σουέζ.

Το καλοκαίρι του 1956 ο Νάσερ θα εθνικοποιήσει τη Διώρυγα του Σουέζ, που ελεγχόταν από αγγλική εταιρεία, και παρότι θα υποστεί στρατιωτική ήττα, θα καταφέρει μια τεράστια πολιτική νίκη: ο συνασπισμός της Αγγλίας (που ήθελε να κρατήσει το κανάλι υπό τον έλεγχό της) της Γαλλίας (που έβλεπε τον Νάσερ να στηρίζει το αντιαποικιοκρατικό κίνημα στην Αλγερία) και του Ισραήλ (που έβλεπε τον Νάσερ να αγοράζει μια τεράστια ποσότητα όπλων από την Τσεχοσλοβακία, αποτέλεσμα του σιωπηλού εμπάργκο που του επέβαλλε το εβραϊκό λόμπι για αγορά όπλων από την Αμερική) θα υποχωρήσει αφού το κανάλι μετά τις εχθροπραξίες, πρακτικά έκλεισε.

Όπως δηλαδή έγινε και στο Χορμούζ.

Ποιο είναι το ενδιαφέρον στην υπόθεση αυτή; Το γεγονός ότι Ηνωμένες Πολιτείες παρότι ενεργοποίησαν τη σύγκρουση μην παραχωρώντας στον Νάσερ ούτε όπλα ούτε οικονομική βοήθεια για τη δημιουργία του φράγματος του Ασουάν, δεν ενεπλάκησαν άμεσα στη σύγκρουση.

Αντίθετα, η ντροπιαστική υποχώρηση των Αγγλογάλλων σήμανε την αλλαγή φρουράς στην Ανατολική Μεσόγειο: ό,τι άρχισε στην Ευρώπη με το Σχέδιο Μάρσαλ και το Δόγμα Τρούμαν, ολοκληρώθηκε το 1957 με το Δόγμα Αϊζενχάουερ: η Αμερική ως ηγέτιδα του Δυτικού κόσμου δεν θα άφηνε καμία χώρα της Μέσης Ανατολής να πέσει στα χέρια του κομμουνισμού.

Η μη εμπλοκή σήμαινε τεράστια γεωπολιτική νίκη.

Δεν σας θυμίζει αυτό τη στάση της σημερινής Κίνας; Γιατί αυτό που καταλαβαίνουν οι Κινέζοι στο Χορμούζ παίρνοντας το μάθημα του Σουέζ δεν είναι η "παγίδα του Θουκυδίδη": αυτή η παγίδα υπάρχει μόνο στο κεφάλι του Άλισον που επινόησε τον όρο.

Η πραγματική παγίδα στη σύγκρουση δύο υπερδυνάμεων είναι μέσα από την προοδευτική αποδυνάμωσή τους, να εμφανιστεί μία τρίτη μεγάλη δύναμη που θα τις υποκαταστήσει: η Θήβα, η Μακεδονία και τελικά μια Ρώμη. Γιατί μην ξεχνάτε: ο πρώτος που σκέφτηκε να ανοίξει τον Ισθμό της Κορίνθου ήταν ο Νέρωνας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους