Τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε ξανά το ίδιο έργο με τις συντάξεις χηρείας! Το κράτος, μετά και τις ευλογίες του Συμβουλίου της Επικρατείας, ετοιμάζεται να κόψει πάλι παροχές από συνταξιούχους χηρείας...
Τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε ξανά το ίδιο έργο με τις συντάξεις χηρείας! Το κράτος, μετά και τις ευλογίες του Συμβουλίου της Επικρατείας, ετοιμάζεται να κόψει πάλι παροχές από συνταξιούχους χηρείας.
Αυτή τη φορά, τη δεύτερη εθνική σύνταξη.
Από χιλιάδες συνταξιούχους που έχασαν τους συντρόφους τους.
Το επιχείρημά τους είναι ότι "δε μπορεί το κράτος να πληρώνει δύο φορές το ίδιο άτομο με εθνική σύνταξη". Οι μεγάλες αλήθειες όμως που σκοπίμως ξεχνάνε, για να καταλάβουμε ΠΟΙΟΣ ΚΛΕΒΕΙ ΠΟΙΟΝ σε αυτή τη χώρα, είναι μεταξύ άλλων, ότι πριν από μια δεκαετία περίπου, το κράτος εφηύρε το διαχωρισμό της σύνταξης σε εθνική και ανταποδοτική με το νόμο Κατρούγκαλου.
Και το έκανε καθαρά για να μειώσει δραματικά τις ανταποδοτικές συντάξεις.
Αντί να παίρνει ο εργαζόμενος τη σύνταξη που αναλογεί στις πραγματικές εισφορές που πλήρωνε μια ζωή με τον ιδρώτα του, του έκοψαν το ανταποδοτικό μέρος και του έβαλαν ένα "δόλωμα" που το βάφτισαν εθνική σύνταξη.
Και τώρα, βρίσκουν την ευκαιρία να κόβουν αυτό το δόλωμα από τις συντάξεις χηρείας, αφήνοντας τους ανθρώπους με ανταποδοτικά ψίχουλα των 150 και 200 ευρώ. Μας λένε ότι τα ταμεία δεν βγαίνουν.
Γιατί δεν βγαίνουν όμως; Διότι επί δεκαετίες το κράτος υποχρέωνε τα ταμεία να καταθέτουν τα αποθεματικά τους με μηδενικά επιτόκια, τα έκανε θαλασσοδάνεια και μετοχές που έχασαν την αξία τους, και μετά τα αποτελείωσε με το κούρεμα των ομολόγων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ΛΕΠΕΤΕ, ο λογαριασμός επικούρησης της Εθνικής Τράπεζας όπου οι εργαζόμενοι στερούνταν έως και το 12,5% του μισθού τους κάθε μήνα, που πήγαινε σε έναν δικό τους, ιδιωτικό καταθετικό λογαριασμό-κουμπαρά και να τα εισπράξουν μετά τη συνταξιοδότησή τους ως επικουρική σύνταξη.
Με τα χρόνια οι διοικήσεις και με την ανοχή του κράτους, άδειασαν επιμελώς και παράνομα το λογαριασμό.
Τα δικαστήρια στα οποία προσέφυγαν, με κάτι τερτίπια και νόμους περί "κινδύνου της εθνικής οικονομίας", πέταξαν κυριολεκτικά τους συνταξιούχους στο κρατικό επικουρικό, μειώνοντας τις επικουρικές τους συντάξεις στο 1/3 αυτών που πραγματικά δικαιούνταν και έπαιρναν μέχρι τότε. Την ίδια ώρα που το Υπουργείο Εργασίας μετράει το ευρώ με το σταγονόμετρο στους συνταξιούχους, τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβερνούν τη χώρα, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, είναι γνωστό τοις πάσι ότι χρωστάνε στις τράπεζες σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ευρώ.
Για τη Νέα Δημοκρατία το χρέος ξεπερνά τα 540 εκατομμύρια και για το ΠΑΣΟΚ αγγίζει τα 400 με 450 εκατομμύρια.
Αυτά τα δάνεια δεν αποπληρώνονται ποτέ! Τα κόμματα ψηφίζουν νόμους για να έχουν ακατάσχετες τις κρατικές επιχορηγήσεις που βγαίνουν από τους δικούς μας φόρους, για να τις χρησιμοποιούν σε προεκλογικές εκστρατείες, έξοδα, ομιλίες, ταξίδια στην επαρχία, έξοδα γραφείων κλπ.
Δεν δίνουν μία για το κεφάλαιο των δανείων τους. Οι τράπεζες όμως δεν κάνουν πλειστηριασμούς στα κόμματα. Γιατί; Διότι οι τράπεζες έχουν ήδη πάρει τα λεφτά τους μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων με τα δισεκατομμύρια της ΕΟΚ τα οποία ΠΑΛΙ εμείς πληρώνουμε δηλαδή. 😡 Το κράτος πλήρωσε τις τρύπες των τραπεζών και τα κομματικά δάνεια με δημόσιο χρήμα. (Οκ δεν έπεσε κανείς απ' τα σύννεφα)! Είναι όμως σαν να τα έχουν αποπληρώσει, μόνο που τα πληρώσαμε εμείς με τις κάθε φορά περικοπές των δικών μας συντάξεων και τη φοροληστεία! Και η βαθιά πληγή...οι τράπεζες πήραν τα δάνεια των απλών πολιτών και τα πούλησαν για ένα κλάσμα της αξίας τους στα ξένα funds.
Τα funds τώρα βγάζουν σε πλειστηριασμό σπίτια για χρέη 20.000 ευρώ.
Όταν πολίτες ζήτησαν να αγοράσουν το δικό τους δάνειο στην ίδια χαμηλή τιμή που το πήραν τα funds, το κράτος το απαγόρευσε με νόμο!!! Στην Ελλάδα οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι τα μόνιμα υποζύγια, γιατί είναι οι μόνοι που δεν μπορούν να κρύψουν ούτε ένα ευρώ από τους μισθούς τους.
Το σύστημα δεν κυνηγάει αυτούς που διακινούν μαύρα χρήματα, δεν αγγίζει τα εκατομμύρια των κομμάτων, αλλά εξαντλεί την αυστηρότητά του στους πιο αδύναμους.
Δεν εξοργίζομαι απλά, είμαι βαθιά απογοητευμένη από ένα κράτος που μας καταληστεύει τη ζωή και τα γεράματά μας, ενώ δουλέψαμε μια ζωή για να ξεκουραστούμε αξιοπρεπώς.
Και τελικά μας το στερούν.
Και δε μπορούμε να αποταθούμε πουθενά για να βρούμε το δίκιο μας αφού ο κλέφτης είναι ο ίδιος ο νόμος που το κράτος-αρχηγός θεσπίζει αυθαίρετα για το προσωπικό συμφέρον των 300 και των παρατρεχάμενών τους!!! Αδικία, εκμετάλλευση, διαφθορά, παρακμή, αδιέξοδο!!! 😔
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους