Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είδα αυτό σε φιλικό τοίχο: Το ζήτημα της έντονης και αποπνικτικής οσμής στη Δραπετσώνα και στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό και πάγιο πρόβλημα.

Επειδή η κατάσταση εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο και οι επίσημες αναφορές συχνά καθυστερούν ή καλύπτονται από ένα πέπλο «σιωπής», οι κύριες πηγές και οι ύποπτοι που έχουν καταδειχθεί κατά καιρούς από επιστημονικές μελέτες, την τοπική αυτοδιοίκηση και τις καταγγελίες των κατοίκων είναι συγκεκριμένοι.

Αν αναρωτιέσαι από πού ακριβώς προέρχεται αυτή η ανυπόφορη κατάσταση, οι βασικοί «ένοχοι» στους οποίους στρέφονται πάντα οι έρευνες (και για τους οποίους απαιτούνται αυτά τα δραστικά μέτρα) είναι: 1. Οι Βιομηχανικές και Βιοτεχνικές Εγκαταστάσεις της Περιοχής Η Δραπετσώνα και το Κερατσίνι συνορεύουν με ζώνες βαριάς βιομηχανικής δραστηριότητας.

Οι έντονες οσμές θείου, πετρελαιοειδών και χημικών συνδέονται άμεσα με: * Εγκαταστάσεις επεξεργασίας και αποθήκευσης πετρελαιοειδών: Οι δεξαμενές καυσίμων και οι διαδικασίες μεταφόρτωσης απελευθερώνουν πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs), οι οποίες ευθύνονται για το χαρακτηριστικό «κάψιμο» στον λαιμό και τα αναπνευστικά προβλήματα. * Βιομηχανίες παραγωγής λιπασμάτων και χημικών: Παρά το κλείσιμο ιστορικών εργοστασίων, η εγγύτητα με ενεργές μονάδες επεξεργασίας συνεχίζει να επιβαρύνει την ατμόσφαιρα. 2. Η Ψυττάλεια και το Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων Ανάλογα με τη φορά του ανέμου (ιδιαίτερα όταν φυσάει νότιος ή δυτικός άνεμος), η έντονη δυσοσμία που θυμίζει βόθρο ή κλούβιο αυγό (λόγω του υδρόθειου) προέρχεται συχνά από το Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων της Ψυττάλειας ή από τις εγκαταστάσεις διαχείρισης λάσπης (ιλύος). Το φαινόμενο γίνεται πιο έντονο τη νύχτα, όταν πέφτει η θερμοκρασία και αλλάζουν οι ατμοσφαιρικές συνθήκες (θερμοκρασιακή αναστροφή), εγκλωβίζοντας τους ρύπους χαμηλά στο έδαφος. 3. Οι Λιμενικές Δραστηριότητες (ΟΛΠ / COSCO) Η κίνηση των πλοίων, οι καύσεις των καυσίμων μαζούτ (bunkering) και οι εργασίες συντήρησης ή καθαρισμού δεξαμενών μέσα στο λιμάνι του Πειραιά απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες ρύπων.

Όταν τα πλοία «καίνε» στην προκυμαία, η οσμή μεταφέρεται απευθείας στις κατοικημένες περιοχές της Δραπετσώνας.

Η «Σιωπή» και τα Δραστικά Μέτρα Αυτό που αναφέρεις —ότι όλοι ξέρουν αλλά κανείς δεν μιλάει— αγγίζει την ουσία του προβλήματος.

Η λήψη «δραστικών μέτρων» θα σήμαινε διακοπή λειτουργίας συγκεκριμένων μονάδων, βαριά πρόστιμα ή μετεγκατάσταση οικονομικών κολοσσών.

Κάτι τέτοιο συνεπάγεται τεράστιο οικονομικό και πολιτικό κόστος, με αποτέλεσμα οι αρμόδιοι φορείς συχνά να επιδίδονται σε μπαλάκι ευθυνών («φταίει ο ΟΛΠ», «φταίει η Ψυττάλεια», «φταίνε τα καύσιμα»), αφήνοντας τους κατοίκους να αναπνέουν δηλητήριο.

Το γεγονός ότι το κάψιμο ξεκινάει μετά τις δώδεκα το βράδυ δεν είναι τυχαίο.

Πέρα από τις ατμοσφαιρικές συνθήκες, είναι η ώρα που πολλές βιομηχανικές μονάδες ή πλοία προβαίνουν σε διαδικασίες (π.χ. καθαρισμούς, εκτονώσεις αερίων ή καύσεις) θεωρώντας ότι, λόγω του σκότους και της ώρας, οι έλεγχοι είναι ανύπαρκτοι και οι αντιδράσεις θα είναι λιγότερες. Είναι μια διαχρονική υποκρισία: η υγεία μιας ολόκληρης περιοχής θυσιάζεται στο βωμό της βιομηχανικής δραστηριότητας..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους