Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Μένης Κουμανταρέας. «Ο Κουμανταρέας φαίνεται να απεχθανόταν τις γενέθλιες εορτές.

Τα σπίτια του δεν είχαν κεράκια και τούρτες.

Είχαν μόνο βιβλία, υπαινικτικό ημίφως, πίνακες ζωγραφικής και μουσικές.

Και έναν ήχο από γραφομηχανή να ηχεί –πότε από την οδό Χέυδεν στη Βικτώρια, άλλοτε από την οδό Αιγίνης στην Κυψέλη– και να γράφει ιστορίες χωρίς ημερομηνία λήξης.

Ίσως επειδή μια τέτοια περίσταση σαν τα γενέθλια θα απαιτούσε και την αποκάλυψη του έτους γέννησής του – δηλαδή να μας πει πόσο χρονών ήταν. Ο Μένης ως τα γεράματά του νεάνιζε, συναναστρεφόταν νεότερους, αντάλλασσε χειραψίες και πειράγματα, χαριεντιζόταν, ένιωθε απόλυτα οικεία στις νεανικές παρέες.

Ενοχλούνταν φανερά και κρυφά να τον κοιτάς και να τον θεωρείς μεγάλο στα χρόνια.

Βέβαια και η όλη του όψη βοηθούσε στη συντήρηση αυτής τη ματαιοδοξίας: πως είναι τάχα αγέραστος, μια αινιγματική και άχρονη φυσιογνωμία των παρεών και της ιστορίας.

Υπήρξε ψηλός, στητός –με μια λόρδωση που τον έκανε να στέκει καμαρωτός, σαν τσολιάς– και η μαύρη και πυκνή τριχοφυΐα του ξεγελούσε τον οποιονδήποτε.

Ίσως για τον Μένη ο χρόνος να μην ήταν ποτέ γραμμικός.

Δεν κυλούσε όπως στις ημερολογιακές σελίδες, με αριθμούς και ημερομηνίες που η μια μετά την άλλη πλησιάζουν επικίνδυνα τη φθορά και το τέλος.

Μάλλον στη συνείδησή του ήταν κυκλικός, σαν τις ιστορίες του – που ξεκινούσαν χωρίς αρχή, γύριζαν πίσω, ξανάμπαιναν στο ξεκίνημα, και ποτέ δεν τελείωναν.

Γι’ αυτό ίσως και δεν γιόρταζε γενέθλια: γιατί δεν γεννήθηκε, με την κοινή έννοια. Ήταν πάντα εδώ. »

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους