Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τη δεκαετία του '70 η ποπ εξέφραζε ώς ένα βαθμό τη χαρά της ζωής, αυτό το αίσθημα της ξενιασιάς και της ευδαιμονίας που συνόδευσε τους μπέιμπυ μπούμερς του Μεταπολέμου στα πρώτα τους ενήλικα βήματα.

Ο διαγωνισμός της Γιουροβίζιον το περιέσωζε αυτό το αίσθημα και το αναπροέβαλλε θριαμβικά στις πανευρωπαϊκές μας οθόνες.

Παρά τις δικτατορίες και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, παρά τα Βιετνάμ και τους μεταποικιοκρατικούς πολέμους, το μέλλον ήταν εκεί, μπροστά μας, αρυτίδωτο.

Οι βαμμένοι αριστεροί το περιπαίζαν αυτό το αίσθημα, το χλεύαζαν, όπως λίγο πολύ στους Νέους της Σιδώνος του ο Μανόλης Αναγνωστάκης, έβλεπαν μέσα του τις παγίδες της ναρκωμένης πειθήνιας ζωής.

Δεν είχαν όμως εντελώς δίκιο.

Υπήρχε και κάτι το γνήσιο, το αυθόρμητο, το ερασιτεχνικό με την καλή έννοια, σε όλα αυτά.

Η ήπειρος έσφυζε από νιάτα και αισιοδοξία, τα τραγούδια του διαγωνισμού ήταν ένα πανηγυράκι, σίγουρα, όμως δεν έχουμε όλοι και ένα δικαίωμα κάποτε στην αλαφράδα και την αφέλεια; Από τη στροφή του αιώνα και δώθε, η Γιουροβίζιον δεν είναι παρά μια κουρασμένη πόζα. Η Ευρώπη γερνάει ραγδαία, και όχι μόνο βιολογικά.

Κι αντί σαν σοβαρευτεί, όπως κάνουν οι υπεύθυνοι γέροντες, παλιμπαιδίζει.

Και αυτοκοπιάρεται μετά μανίας.

Τα μουσικά πιάτα που μας σερβίρονται είναι ξαναζεσταμένα χίλιες φορές, τα σκηνικά και τα κοστούμια σαν από αραχνιασμένο θεατρικό βεστιάριο, η σκηνοθεσία επαγγελματικά απολυμασμένη, το βαθμολογικό παίγνιο στημένο για σκοπούς κρατικής προπαγάνδας, ο σεξουαλικός επιδεικτισμός εντελώς ντεκαβλέ, ο δικαιωματισμός μια φάρσα, ο αυτοκατηγορούμενος τάχα μου καταναλωτισμός μια κωμωδία.

Και όλοι σ' αυτή την παράσταση, κι ας σουρομαδιούνται αδιάκοπα επί σκηνής, φαντάζουν, "εκπάγλως" που λέει και ο Όμηρος, άψυχοι, άπνοοι, φτιαχτοί, σιδερωμένοι.

Κι η ήπειρός μας τ' ακούει τώρα όλα αυτά λες μεσ' από ένα σανατόριο ή γηροκομείο, κλινήρης κι αμετανόητη.

Ψελλίζοντας στα σπάνια διαλείμματα της χαύνωσης τους στίχους του Καρυωτάκη. ... η ίδια πάντα μένω· τα χρόνια που περάσανε με αφήσαν παράξενο παιδάκι γερασμένο.

Από τους νεαρούς και τις νεαρές που παρέλασαν χθες στις οθόνες μας, οι περισσότεροι, όταν θα φτάσουν και βιολογικά στην τωρινή ψυχική ηλικία τους, το γήρας, θα πεθάνουν λησμονημένοι και άτεκνοι σε χώρες που δεν θα θυμίζουν σε τίποτε τις τωρινές, αν εξακολουθούν καν να υπάρχουν.

Οι πιο πολλοί θα βράσουν για λίγο ανέλπιδα στη σούπα της σόου μπιζ για να καταλήξουν θαμώνες των ερειπίων του κράτους προνοίας ή, στην καλύτερη περίπτωση, επιδοματούχοι του θαυμαστού τεχνητονοητικού κόσμου που μας μέλλεται. Δικαιοσύνη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους