«Ο άνθρωπος οφείλει να διαφυλάξει την ελευθερία και την πνευματικότητά του μέσα σε έναν κόσμο όλο και πιο αυτοματοποιημένο, γιατί νομίζω ότι κινδυνεύουμε να πάθουμε αυτό που διαβάζουμε από τον Τζώρτζ...

Πλήρες Κείμενο:

«Ο άνθρωπος οφείλει να διαφυλάξει την ελευθερία και την πνευματικότητά του μέσα σε έναν κόσμο όλο και πιο αυτοματοποιημένο, γιατί νομίζω ότι κινδυνεύουμε να πάθουμε αυτό που διαβάζουμε από τον Τζώρτζ Όργουελ στο τέλος της "Φάρμας των Ζώων". Όπως εκεί μπερδεύονταν τα ζώα με τους ανθρώπους, να μπερδευόμαστε κι εμείς οι ίδιοι, δηλαδή οι άνθρωποι να γίνουμε μηχανές.

Γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι αν οι μηχανές θα συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι, αλλά μήπως εμείς αρχίσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν μηχανές και να ζούμε σαν μηχανές» σημείωσε ο Μητροπολίτης Φιλόθεος, στο πλαίσιο εκδήλωσης του #AristotleInnovationForum και πρόσθεσε ότι η #ΤεχνητήΝοημοσύνη δεν αποκλείεται κάποτε να δημιουργήσει μια νέα #θρησκεία ή θεότητα ή και να αποθεωθεί και η ίδια ως νέος θεός». Ο καθηγητής Christos Tsironis εκτίμησε από την πλευρά του ότι ένας σημαντικός κίνδυνος (στην εποχή της #ΤΝ) εδράζεται στο ενδεχόμενο να αντιμετωπίζουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας σε όρους λειτουργικού συστήματος. «Αν όμως δεν είμαστε εμείς οι άνθρωποι παρόντες στην #κοινωνία, μέσα στους κοινωνικούς θεσμούς, η κοινωνία θα καταστεί ένα δίκτυο ηλεκτρονικών συστημάτων.

Και δεν φταίνε αυτά αν εμείς επιλέγουμε για τον ίδιο μας τον εαυτό να ζούμε περισσότερο ως ασταμάτητες μηχανές, απ' το να βιώνουμε την ανθρωπιά μας.

Ας λάβουμε αυτή την αφορμή και την ευκαιρία να (...)αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα με γενναιοδωρία και καλοσύνη» είπε.

Ο κ.Τσιρώνης διατύπωσε ακόμη την εκτίμηση ότι ο άνθρωπος αρχίζει όλο και περισσότερο να αντιμετωπίζεται ως ένα σύστημα που πρέπει να είναι συνεπώς αποδοτικό, μετρήσιμο, προβλέψιμο και βελτιστοποιημένο. «Το βλέπουμε παντού: στην #εργασία, όπου η αξία συνδέεται με την παραγωγικότητα, στην #εκπαίδευση, όπου η γνώση μετατρέπεται σε δεξιότητα άμεσης απόδοσης, ακόμη και στην προσωπική ζωή Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι οι άνθρωποι να προσπαθούν να μιμηθούν στη γλώσσα και στις επιλογές αυτό το πρότυπο, που δυσκολεύεται να χωρέσει πλευρές της ανθρώπινης ζωής που δεν είναι λειτουργικές με όρους απόδοσης: την αδυναμία, τη σιωπή, το πένθος, την αμφιβολία, την ανάγκη σκέψης.

Ένας άνθρωπος όμως δεν είναι μηχανισμός βελτιστοποίησης.

Ο κίνδυνος είναι τελικά να περάσουμε από κοινωνίες προσώπων σε κοινωνίες απόδοσης.

Και τότε η ανθρώπινη αξιοπρέπεια θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από το πόσο χρήσιμος ή ανταγωνιστικός είναι κανείς.

Η μεγάλη πρόκληση του μέλλοντος είναι αν θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε την ανθρωπιά μας στο κέντρο της κοινωνίας, μέσα σε έναν κόσμο που οργανώνεται ολοένα και περισσότερο με λογικές αλγοριθμικής αποτελεσματικότητας». Το κείμενό μου για το Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους