Επειδή έχω μια αρρώστια με τη σημειολογία όχι μόνο στην πολιτική αλλά γενικότερα στην ζωή και στις καταστάσεις που δημιουργεί και στα σενάρια που γράφει, έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει (μαζί μου...

Πλήρες Κείμενο:

Επειδή έχω μια αρρώστια με τη σημειολογία όχι μόνο στην πολιτική αλλά γενικότερα στην ζωή και στις καταστάσεις που δημιουργεί και στα σενάρια που γράφει, έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει (μαζί μου) κανείς ορισμένες ιστορικές και πολιτικές αναλογίες που αρχίζουν να φαίνονται ή που ο ιδιος επιθυμεί να φαινονται όλο και περισσότερο γύρω από το νέο εγχείρημα του Αλέξη. Ο Ανδρέας Παπανδρέου συγκρούστηκε σφοδρά με το παλιό πολιτικό και κρατικό σύστημα της εποχής μέσα από την κρίση της Ένωσης Κέντρου και τα Ιουλιανά, λιδορήθηκε όσο λίγοι, αντιμετωπίστηκε ως επικίνδυνος και ακραίος και μετά τη χούντα επέστρεψε όχι για να ενταχθεί ξανά στο ήδη υπάρχον πολιτικό σχήμα του Κέντρου αλλά για να χτίσει από την αρχή έναν νέο πολιτικό φορέα.

Πρώτα το ΠΑΚ και στη συνέχεια το ΠΑΣΟΚ.

Και κάπου εδώ αρχίζουν οι πολιτικές αναλογίες με το σήμερα, γιαυι και ο Αλέξης δεν επιλέγει απλώς μια επιστροφή στον παλιό ΣΥΡΙΖΑ ή μια προσπάθεια εσωτερικής επανακατάληψής του.

Αντίθετα, επιχειρεί να χτίσει ένα νέο πολιτικό όχημα γύρω από νέο αφήγημα, και νέα πρόσωπα.

Τότε είχαν προηγηθεί επτά χρόνια χούντας πριν την πολιτική επαναφορά και την ίδρυση του νέου φορέα από τον Ανδρέα.

Σήμερα, όταν ανακοινωθεί το νέο εγχείρημα του Αλέξη, θα έχουν προηγηθεί επτά χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη.

Προφανως και δεν συγκρίνω την κυβέρνηση με την 7ετια αλλα εστιάζω στα κοινά κοινωνικά χαρακτηριστικά της τότε με την τωρινή εποχή.

Και στις δύο εποχές λοιπόν , υπάρχει έντονη κοινωνική κόπωση, υπάρχει αίσθηση κυριαρχίας ενός συστήματος εξουσίας, υπάρχει κρίση εκπροσώπησης στον προοδευτικό χώρο και εμφανίζεται ένα πρόσωπο που επιχειρεί να χτίσει νέο φορέα γύρω από τη δική του πολιτική επιρροή.

Ακόμα και συμβολικά υπάρχουν ενδιαφέρουσες αναλογίες.

Η λογική της επιστροφής, , η προσπάθεια δημιουργίας νέου φορέα πέρα από το παλιό κομματικό σχήμα, η πόλωση που προκαλεί το ίδιο το πρόσωπο, η προσωπική πολιτική επιρροή πάνω από τον κομματικό μηχανισμό, και για να το κάνω ακόμα πιο «τρελο» η ηλικία στην οποία επιχειρείται αυτή η πολιτική επανεκκίνηση είναι σχεδόν η ίδια.

Η ιστορία φυσικά δεν επαναλαμβάνεται μηχανικά, επειδή ενας «τρελος» στα σοςιαλ αποφασισε να μοιραστεί το φετιχ του.

Ούτε ο Αλέξης είναι Ανδρέας, ούτε η Ελλάδα του 2026 είναι η Ελλάδα της μεταπολίτευσης, προφανώς δεν συγκρίνεται ούτε η ιστορική περίοδος ούτε το συνολικό πολιτικό μέγεθος των δύο εποχών, ούτε φυσικά επιχειρεί το κείμενο σύγκριση των δύο ανδρών.Οποιος επιχειρήσει να διαβάσει το κείμενο με αυτή τη ματιά ή να του δώσει αυτή την ερμηνεία τότε δεν ξέρει τι διαβάζει ή γενικά δεν μπορεί να καταλάβει τι του γίνεται γενικά.

Για να το ελαφρύνουμε και λίγο ακόμα στο τέλος, αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές, προσωπικά βάζω στοίχημα ότι η διακήρυξη θα γινόταν Σεπτέμβρη.

Αλλά μάλλον οι εξελίξεις πρόλαβαν να χαλάσουν τη σημειολογία που άρχιζε να σχηματίζεται μπροστά στα μάτια μου. Υ.Γ. Από τα λίγα post που οι υπόλοιποι τρεις προσπάθησαν σοβαρά (τρομάρα τους) να με αποτρέψουν να ανεβάσω ( εγω φταιω που ζήτησα τη γνώμη τους) γιατί θεωρούν ότι έχω ξεφύγει επικίνδυνα με τη σημειολογία. Τελικά εκανα του κεφαλιού μου. - Ρεμί-

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους