Όταν βλέπω εκπομπές και γενικά οτιδήποτε αφορά τη μουσική παράδοση της περιφέρειας της Μακεδονίας, σκέφτομαι όλους αυτούς τους δήθεν «ειδικούς», «ιστορικούς» και «γνώστες» της παράδοσης στη χώρα μας...
Όταν βλέπω εκπομπές και γενικά οτιδήποτε αφορά τη μουσική παράδοση της περιφέρειας της Μακεδονίας, σκέφτομαι όλους αυτούς τους δήθεν «ειδικούς», «ιστορικούς» και «γνώστες» της παράδοσης στη χώρα μας. Τη Δόμνα Σαμίου την ανακήρυξαν περίπου σε «παντογνώστρια» της ελληνικής παράδοσης.
Κι όμως, ούτε μισό μακεδονικό χωριό και ούτε ένα τραγούδι στη μακεδονική γλώσσα από τον τόπο αυτόν δεν παρουσίασε όλα αυτά τα χρόνια στο δήθεν «έργο» της.
Θυμάμαι επίσης για δεκαετίες, κάθε Κυριακή στην κρατική τηλεόραση, αλλά και σήμερα ακόμη με εκπομπές όπως «Κυριακή στο Χωριό», «Το Αλάτι της Γης» κλπ., να αποκρύπτεται επιμελώς μια τεράστια μουσική παράδοση των μακεδονικών χωριών.
Γνωστός ο λόγος: να συνεχίζεται το κρατικό αφήγημα περί «ανύπαρκτης γλώσσας» στη βόρεια Ελλάδα.
Όσοι δεν γνωρίζουν, μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’90 πολλοί άνθρωποι δεν τολμούσαν να ακουστούν τραγούδια στη γλώσσα τους ούτε καν στους γάμους τους.
Μόνο ορχηστρικά επιτρέπονταν, λόγια και γλώσσα… απαγορευμένα.
Σήμερα το πρωί είδα το βίντεο στο fb του Κώστα Νοβάκη, ο οποίος, ευτυχώς έκανε τεράστιο έργο πηγαίνοντας την δεκαετία ΄80 στα μακεδονικά χωριά και καταγράφοντας, μαγνητοφωνώντας και διασώζοντας τα παραδοσιακά τραγούδια όπως τα τραγουδούσαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες.
Θυμάμαι ακόμη πως προσπάθησα προσωπικά να γίνει η πρώτη έκδοση CD με μέρος αυτής της συλλογής του.
Ήταν αρχές της δεκαετίας του ’90, γνώρισα τον Κώστα τότε που ο αντι-μακεδονισμός βρισκόταν στο απόγειό του. Στην Ελλάδα δεν έβρισκες εύκολα στούντιο να αναλάβει κάτι τέτοιο.
Έτσι πήγα προσωπικά σε ιδιωτικό στούντιο στα Σκόπια και παρακάλεσα να γίνει ό,τι χρειάζεται ώστε να κυκλοφορήσει ένα CD με τραγούδια που είχε ο Κώστας στην Συλλογή του και να μπορέσει να μοιραστεί στα μακεδονικά χωριά και σε όσους ενδιαφέρονταν.
Αυτές ήταν οι δύσκολες εποχές που ζήσαμε.
Και μου ήρθαν σήμερα στο μυαλό με αφορμή το βίντεο που τραγουδάει ο Κώστας το πρώτο CD «Ponuda od Solun» («Προσφορά από τη Θεσσαλονίκη»). ΥΓ. 1 Καλά βρε καρντάσια… Εσείς οι δημοσιογράφοι, παρουσιαστές, ερευνητές και λοιποί «ειδικοί» της παράδοσης στη χώρα μας, ακόμη φοβάστε να παρουσιάσετε τη γλώσσα των Μακεδόνων ως αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής παράδοσης; Ακόμη παίρνετε εντολές τον 21ο αιώνα; Ακόμη φοβάστε μήπως χάσετε το μεροκάματο αν τολμήσετε να παρουσιάσετε στα ΜΜΕ μακεδονικά τραγούδια στη σύγχρονη μακεδονική γλώσσα; Αμάν πια… Πρέπει να σας το λένε άνθρωποι εδώ και μισό αιώνα για να καταλάβετε ότι με αυτή τη στάση προσβάλλετε την ίδια την πολιτιστική παράδοση της χώρας; Ναι.
Και η παράδοση στη «μη αναγνωρισμένη» ή «ανύπαρκτη», όπως τη λένε κάποιοι, γλώσσα αποτελεί παράδοση ενός τμήματος των πολιτών αυτής της χώρας.
Άρα αποτελεί και παράδοση της ίδιας της χώρας.
Ντροπή για μια δημοκρατική χώρα να συνεχίζει ακόμη και σήμερα τέτοιες πρακτικές πολιτιστικής αποσιώπησης. ΥΓ 2 Μπράβο Κώστα για την δουλειά σου.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους