Τι να σχολιάσεις; Και πως να πεις στα νέα παιδιά να μείνουν; Οι νέοι —και ιδιαίτερα οι μορφωμένοι και προσοντούχοι— φεύγουν από την Ελλάδα όχι για έναν λόγο αλλά για έναν συνδυασμό οικονομικών...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το φαινόμενο αυτό, που μετά το 2010 έλαβε τον ξενόγλωσσο τίτλο brain drain, είναι βαθύτερο από μια απλή αναζήτηση καλύτερου μισθού.

Στην πραγματικότητα, πολλοί νέοι φεύγουν επειδή αισθάνονται ότι δεν μπορούν να χτίσουν μια αξιοπρεπή, σταθερή και δημιουργική ζωή.

Οι λόγοι φυγής εν περιλήψει είναι: 1. Χαμηλοί μισθοί – υψηλό κόστος ζωής (η ακρίβεια έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής, πλέον) 2. Έλλειψη αξιοκρατίας (απίστευτη χαίνουσα πληγή) 3. Περιορισμένες επαγγελματικές προοπτικές (πόσους σερβιτόρους χρειάζεται ο τόπος, πια;) 4. Έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς (εσχάτως παραέχει ξεφύγει το πράγμα, με διεθνείς συστάσεις και παρατηρήσεις...) 5. Κοινωνική κόπωση και απαισιοδοξία (κουράστηκαν όλοι από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα...) 6. Η κανονικότητα που βιώνει κάποιος στο εξωτερικό (οργάνωση, συνέπεια, σεβασμός στον εργαζόμενο κλπ) Το πιο τραγικό στοιχείο είναι ότι η Ελλάδα μορφώνει νέους ανθρώπους, χρηματοδοτεί πανεπιστήμια, παράγει εξαιρετικούς επιστήμονες και στη συνέχεια αυτοί προσφέρουν την εργασία και τη δημιουργικότητά τους αλλού.

Είναι μια μορφή «αιμορραγίας ανθρώπινου κεφαλαίου». Ένα συχνό λάθος είναι να πιστεύουμε ότι φεύγουν μόνο οι αριστούχοι.

Φεύγουν και οι πιο δραστήριοι, οι πιο φιλόδοξοι, οι πιο ανήσυχοι, όσοι δεν αντέχουν τη στασιμότητα.

Και αυτό αλλάζει σταδιακά τον χαρακτήρα, σε πολλαπλά επίπεδα, της κοινωνίας.

Το πιο πικρό είναι ότι πολλοί νέοι δεν φεύγουν επειδή μισούν την Ελλάδα.

Φεύγουν επειδή κουράστηκαν να προσπαθούν χωρίς αντίκρισμα, επειδή αισθάνονται ότι δεν αναγνωρίζονται ή επειδή διεκδικούν απλώς μια φυσιολογική ζωή.

Και συνήθως φεύγουν με βαριά καρδιά (ή έτσι τουλάχιστον θέλω να πιστεύω). Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, μόνον.

Είναι βαθιά πολιτισμικό και θεσμικό.

Είναι βαθύτατα πολιτικό και οι πολιτικοί μας, ανεξαρτήτως χρώματος και αποχρώσεων, το τελευταίο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι η αξιοκρατία και το μέλλον. Κρίμα... Υ.Γ. Όσοι έχουν παιδιά στο εξωτερικό, όπως ο γράφων, χωρίς προοπτική επιστροφής, θα με καταλάβουν καλύτερα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους