Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάλλιο ρίγανη κι αγάπη Παρά ζάχαρη και γκρίνια! «Το κολατσιό και το δειλινό, που πεινούσαν τα παιδιά οι μανάδες είχαν εύκολη λύση.

Τους έδωναν μια φέτα ψωμί αλειμμένη με λάδι να φάνε.

Στην καλύτερη περίπτωση πρόσθεταν ένα κομματάκι, στην κυριολεξία, τυρί ή μισή αρμυροσαρδέλα.

Τότε τι κάνανε τα παιδιά! Πασάλειβαν τη φέτα με το τυρί ή τη σαρδέλα και νοστίμιζε όλη ομοιόμορφα.

Καμιά φορά τα παιδιά προσφάγιζαν το ψωμί τους ρίχνοντας απάνω λάδι (που δεν έλειπε ποτέ σχεδόν) ζάχαρη ή λίγα μισοβρασμένα όσπρια, τα λεγόμενα πουλάκια.

Ιδιαίτερη νοστιμιά είχαν οι αγκαθοί (γωνίες του ψωμιού)». Η φτωχή ριγανάδα: Τα καλοκαίρια ένα ταπεινό πιάτο ήταν η ριγανάδα.

Το καλοκαίρι το ζυμωτό ψωμί ξεραινόταν εύκολα… Για να μην πάει χαμένο οι νοικοκυρές το έκοβαν σε φέτες χοντρές και του έριχναν νερό.

Στη συνέχεια το βρεγμένο ψωμί το έβαζαν σε ένα πιάτο κι έριχναν λάδι, ξίδι, αλατάκι και αρκετή ρίγανη.

Αυτό το πιάτο ήταν η φτωχή ριγανάδα! Συνοδευόταν κατά προτίμηση με σκόρδο ή κρεμμύδι. Καταναλωνόταν ιδιαίτερα σε μέρες νηστείας. Γράφει η δρ. Μαρία Ν. Αγγέλη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους