Η Κινα από την ουράνια αυτοκρατορία στην ανερχόμενη υπερδύναμη του 21ου αιώνα, του Χαράλαμπου Παπασωτηρίου Κεφ. 19. Η Κίνα κατά τον 21ο αιώνα (…) Όπως διαπίστωνε ο Halford Mackinder το 1919...
Η Κινα από την ουράνια αυτοκρατορία στην ανερχόμενη υπερδύναμη του 21ου αιώνα, του Χαράλαμπου Παπασωτηρίου Κεφ. 19. Η Κίνα κατά τον 21ο αιώνα (…) Όπως διαπίστωνε ο Halford Mackinder το 1919, παγκόσμιοι πόλεμοι λάμβαναν χώρα κάθε εκατό περίπου και τα αίτια τους ήταν η άνιση ανάπτυξη.
Η εκάστοτε ανερχόμενη δύναμη αμφισβητούσε την υφιστάμενη διεθνή τάξη που αντικατόπτριζε παλαιότερους συσχετισμούς ισχύος και συγκρουόταν ως αναθεωρητική δύναμη με τις δυνάμεις του status quo.
Οι συγκρούσεις αυτές, που συμπαρέσυραν όλες τις μεγάλες δυνάμεις και καθόριζαν τη νέα κατάταξή τους και τη νέα διεθνή τάξη, ήταν ο Τριακονταετής πόλεμος στο πρώτο μισό του 17ου αιώνα, ο πόλεμος της Ισπανικής διαδοχής στις αρχές του 18ου αιώνα, οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι στις αρχές του 19ου αιώνα και οι δύο Παγκόσμιοι πόλεμοι στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Σύμφωνα με το επιχείρημα αυτό, αν συνεχίσει η άνοδος της Κίνας, θα προκύψει κάποτε μια γιγαντιαία αναμέτρησή της με τις ΗΠΑ που θα πολώσει το διεθνές σύστημα.
Είναι απίθανο η αναμέτρηση αυτή να πάρει τη μορφή ολοκληρωτικού πολέμου λόγω της πυρηνικής αποτροπής.
Ενδέχεται όμως να μοιάζει κάπως με την αναμέτρηση των δύο υπερδυνάμεων στον ψυχρό πόλεμο. (…) Ήδη, το κέντρο βάρους της παγκόσμιας πολιτικής μετατοπίζεται από την Ευρώπη και τον Ατλαντικό προς τον Ειρηνικό.
Για πρώτη φορά εδώ και αιώνες καμία από τις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες δεν είναι ευρωπαϊκή (ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία). Η άνοδος της στρατιωτικής ισχύος της Κίνας έχει προκαλέσει κούρσα εξοπλισμών στην περιφέρειά της με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, το Βιετνάμ, τις Φιλιππίνες και άλλες δυνάμεις να αυξάνουν τις αμυντικές δαπάνες τους, ενώ οι ΗΠΑ μεταφέρουν στρατιωτικές δυνάμεις από την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού. Στην Ευρώπη αντίθετα μειώνονται οι αμυντικές δαπάνες.
Εφόσον συνεχιστούν αυτές οι τάσεις κατά τις επόμενες δεκαετίες, δεν αποκλείεται το κέντρο βάρους της παγκόσμιας πολιτικής να βρεθεί σε περιοχές που θεωρούν ότι η κοιτίδα του πολιτισμού τους δεν είναι η αρχαία Ελλάδα και η Ρώμη αλλά η αρχαία Κίνα και ότι τα θεμέλια της φιλοσοφικής τους παράδοσης έθεσαν όχι ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης αλλά ο Κομφούκιος και ο Μένκιος. Διαβάστε περισσότερα στο βιβλίο: https://piotita.gr/product/papasotiriou-charalabos-i-kina-apo-ti/
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους