Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρόσφυγες ο προπάππους και η προγιαγιά μου. Από τη Μικρά Ασία μας.

Από αυτούς που τα κατάφεραν.

Γιατί άλλοι δεν έφτασαν ποτέ στη μητέρα Ελλάδα... Έμειναν πίσω, ζωντανοί ή σκοτωμένοι (Ενώ κολυμπούσε ο προπάππους μου για να φτάσει ως τη βάρκα από την οποία κρατήθηκε και τον έφερε, μες το νερό, ως απέναντι, πλάι του έπεφταν σφαίρες...) Δε γύρισαν οι πρόγονοί μου ποτέ εκεί από όπου τους ξερίζωσαν βίαια, μετά από 3.000 και πλέον χρόνια ... Ούτε για να βρουν το σπίτι τους... Επειδή όμως κάποια πράγματα δεν θα σβηστούν ποτέ, το 2013 η μαμά μου, αρχιτέκτων στο επάγγελμα, μας έκανε μια έκπληξη. "Τρεις γενιές, δύο πατρίδες" λεγόταν . Από τότε έγραψε και άλλα πολλά.

Εξίσου εκπληκτικά και αποκαλυπτικά.

Νομίζω ότι όποιος γνωρίζει ΤΙ ΕΓΙΝΕ τότε, δεν το χωράει να το κρατήσει μέσα του ... Σήμερα 19 Μαΐου, οι Τούρκοι φίλοι μου γιορτάζουν τη "national day" τους. Οι Έλληνες σήμερα, 19 Μαΐου, πενθούμε.

Με οργή, αποφασιστικότητα και περηφάνια.

Και καλά θα κάνει να πενθεί ΚΑΘΕ ΤΈΤΟΙΑ ΜΕΡΑ σύμπασα η Ευρώπη και ο κόσμος μαζί μας από εδώ και πέρα.

Γιατί όποιος ξεχνάει την ιστορία και τα πολύτιμα συμπεράσματά της, θα τα ξαναζήσει αργά ή γρήγορα.

Και ίσως να μην υπάρχει τότε για αυτούς μια Ελλάδα για να σταματάει ορδές Περσών, Οθωμανών, Φασιστών κλπ κλπ κλπ Αναγνώριση της γενοκτονίας τώρα.

Για καλό.

Όχι για εκδίκηση.

Για να μπορούν να συμπορεύονται οι δύο λαοί και πολλοί άλλοι παράλληλα.

Και κάτι τελευταίο: ως Ελληνίδα πολίτης απαιτώ από τους αρμόδιους πολιτικούς και τον λαό μου, την τήρηση του Συντάγματος. (27/120) Τον νου σας... Μπέττυ Χαρλαύτη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους