Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Για να ξέρεις πού πηγαίνεις, πρέπει πρώτα να θυμάσαι από πού έρχεσαι.». Η τέταρτη προσωπικότητα που στήριξη την υποψηφιότητα μου είναι ο Δήμαρχος Μόρφου Βίκτωρας Χατζηαβραάμ.

Επέλεξα μια φωτογραφία παλαιότερη, τότε που ο Βίκτωρας δεν ήταν δήμαρχος και εγώ δεν ήμουν βουλευτής, για να δείξω το διαχρονικό ενδιαφέρον και αγώνα για την Όμορφη Πόλη.

Ο αγώνας δεν προέκυψε εκ της θέσης, η θέση προέκυψε μέσα από τον αγώνα. Ο Βίκτωρας είναι πολύ καλός φίλος εδώ και χρόνια.

Ένας εξαιρετικός άνθρωπος που τιμά τη θέση του δημάρχου Μόρφου και αναβάθμισε τους συμβολισμούς της πόλης μας.

Εκτός από τον Βίκτωρα όμως επέλεξα και το συμβολισμό του δημάρχου της πόλης από την οποία προέρχομαι, του μεγαλύτερου δήμου της κατεχόμενης Λευκωσίας. - Δεν ζήσαμε στην Μόρφου αλλά αναγιωθήκαμε μορφίτες. Η Μόρφου πέρασε από τους γύρω μας μέσα μας όπως περνά η υγρασία στους τοίχους.

Η πόλη που μας γέννησε είναι και ο προορισμός μας για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε ως λαός. - ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της Επιτροπής Προσφύγων Παθόντων και Αγνοουμένων και ως ομάδα παλέψαμε πολύ για τις χιλιάδες των προσφύγων της επαρχίας Λευκωσίας.

Από το Ξερό ως την Τύμπου και την Κυθρέα.

Για τους πρόσφυγες μας σε όλα τα μέρη της Κύπρου.

Με έντονες προσπάθειες για την στέγαση και την ευρύτερη στήριξη.

Οι χιλιάδες πρόσφυγες της Λευκωσίας χρειάζονται περισσότερη στήριξη μέχρι την ώρα του λυτρωμού. - στηρίξαμε ιδιαίτερα τις κοινότητες και τα Κοινοτικά Συμβούλια του μορφίτικου κάμπου.

Πάνω και Κάτω Ζώδεια, Κυρά, Καπούτι, Μάσσαρι, Φιλιά, Νέο Λειβάδι, Κατωκοπιά, Αργάκι, Ξερό, Συριανοχώρι, Πεντάγια, Νικήτας.

Θέσαμε στη Βουλή θέματα όπως η αξιοποίηση της γης των κατεχόμενων κοινοτήτων που βρίσκεται στη νεκρή ζώνη. - Στην περιφέρεια της Μόρφου υπάρχουν και άλλα χωριά (κάποια κεφαλοχώρια πλέον) με τα οποία κρατήσαμε ιδιαίτερη σχέση και επαφή: Αστρομερίτης, Ακάκι, Περιστερώνα, Παλιομέτοχο, Κοκκινοτριμιθιά, Ποτάμι, Νικητάρι, Βυζακιά κ.α.. Η περιφέρεια της Μόρφου παραμένει ένας χώρος που όταν παίρνω το δρόμο για να πάω νιώθω ότι επιστρέφω σπίτι.

Το πιο σημαντικό όμως είναι το μήνυμα της επιμονής: το πρόβλημα του κυπριακού, η κατοχή και η διχοτόμηση, παραμένει ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το λαό μας, κάθε ένα πολίτη ξεχωριστά, την πατρίδα μας ως σύνολο.

Η αποτίναξη της κατοχής και η επανένωση της πατρίδας, είναι ένα όραμα αλλά και μια καθημερινή μάχη για να επιζήσουμε.

Σε μια εποχή που επελαύνει η ρηχότητα και η ανοησία, σε μια εποχή που αυτοί που αδράξανε τις πύλες ξανάρχονται, που η κατοχή γίνεται ολοένα και πιο απειλητική, το μήνυμα είναι ένα: δεν ξεγράφουμε πατρίδα.

Δεν χάνουμε τις ρίζες μας.

Δεν χάνουμε τον προορισμό μας. Στη γενέθλια πόλη, στην όμορφη πόλη, στην ιστορία μας, στις ρίζες και στον προορισμό μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους