Από το 2012 και μετά, το βασικότερο μάθημα που θα έπρεπε να έχουμε λάβει είναι ένα: απαιτείται οργανωμένη προσπάθεια και όχι ανέξοδα συνθήματα. Όλοι είδαμε στην πράξη ποιο είναι το κόστος των...
Από το 2012 και μετά, το βασικότερο μάθημα που θα έπρεπε να έχουμε λάβει είναι ένα: απαιτείται οργανωμένη προσπάθεια και όχι ανέξοδα συνθήματα.
Όλοι είδαμε στην πράξη ποιο είναι το κόστος των πολιτικών ακροβατισμών και των ακτιβιστικών συμπεριφορών μέσα σε ένα αυστηρό οικονομικό οικοσύστημα όπως το ευρωπαϊκό.
Εντός αυτού του πλαισίου, πέρα από τη λήψη πολύτιμων ενισχύσεων, οφείλεις να τηρείς και τις συμφωνίες της χώρας.
Κύριος εκφραστής τους είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας, το οποίο κρατά ζωντανή την προοπτική της σύγκλισης και διασφαλίζει την οικονομική σταθερότητα.
Στο πρακτικό σκέλος, οι κανόνες προβλέπουν πλέον ότι η χώρα υποχρεούται να απομειώνει κατά 1% ετησίως το χρέος που υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ της.
Εδώ ακριβώς κρύβεται μια βόμβα μεγατόνων, η οποία έχει πυροδοτηθεί από τη σημερινή κυβέρνηση: Η πληθωριστική διόγκωση του ΑΕΠ.
Τι σημαίνει αυτό; Ακόμα και αν η πραγματική παραγωγή και διακίνηση αγαθών στη χώρα είναι μικρότερη, η ραγδαία αύξηση των τιμών φουσκώνει τεχνηέντως το ΑΕΠ.
Έτσι δημιουργείται μια εικονική πραγματικότητα με τον δείκτη Χρέους προς ΑΕΠ να φαίνεται λογιστικά ότι βελτιώνεται, αλλά την ίδια στιγμή που το απόλυτο χρέος αυξάνεται.
Η εικόνα φαντάζει ενθαρρυντική, αλλά πρόκειται για παραίσθηση.
Αν σε αυτή την εξίσωση προσθέσουμε και το γεγονός ότι από φέτος θα προστίθενται στο χρέος και οι αμυντικές δαπάνες που διαφεύγουν την λογιστική καταγραφή το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο.
Πρόκειται για έναν τεράστιο λογαριασμό που απλώς μετατίθεται για να μας έρθει μελλοντικά.
Εκεί θα πρέπει να έχουμε απαντήσει τα παρακάτω : 1. Θα συνεχίζουμε να παραμένουμε αναίσθητοι στον μετασχηματισμό της Υγείας και της Παιδείας σε κερδοσκοπικούς επιχειρηματικούς χώρους που γεννούν ανισότητες γεωγραφικές, οικονομικές και ταξικές ;;; 2. Θα συνεχίσουμε να παραμένουμε αμέτοχοι στην ασύμμετρη κατανομή των πόρων μεταξύ περιφέρειας και κέντρου όταν η υπερφορολόγηση μας αγγίζει όλους και μάλιστα με αισθητά λιγότερες ευκαιρίες ανάπτυξης ; 3. Θα συνεχίσουμε να παραμένουμε αδιάφοροι στην ουσιαστική εκδίωξη της νέας γενιάς που αδυνατεί να υποστηρίξει τις δαπάνες στέγασης διαβίωσης και του συνολικοί (υποθετικού) οικογενειακό προϋπολογισμού; 4. Θα συνεχίσουμε να παραμένουμε αδαείς απέναντι στα τεχνητά οράματα που μας φυτεύουν πολιτικές προσωπικότητες δίχως οργανωμένο σχέδιο μέσα από fake politics; 5. Πόσο ακόμα θα παραμένουμε αμέτοχοι απέναντι σε ανέξοδες υποσχέσεις "επαναδιαπραγμάτευσης" μέσα από δοκιμασμένες πολιτικές μεθοδολογίες διαδρομές και φερέφωνα οικονομικών συμφερόντων που αρνούνται να εγκαταλείψουν την πίτα της χώρας Το παραπάνω γράφημα αντανακλά το παρόν και αναδεικνύει τις προκλήσεις του μέλλοντος σε ένα παγκόσμιο σύστημα που διδάχθηκε ότι ο ολοκληρωτικός και ανεξέλεγκτος καπιταλισμός καταλήγει τελικά μοιραίος στις κοινωνίες, περιορίζοντας τον ζωτικό χώρο των μικρομεσαίων παραγωγικών στρωμάτων που στοιχίζει σε αυτάρκεια και ανάπτυξη στην χώρα ! Η λογική επιτάσσει ότι ακολουθεί Σοσιαλδημοκρατία, όμως την απάντηση οφείλει να την δώσει ο καθένας μας προβάλλοντας το μέλλον του στο γράφημα Η επιλογή είναι του καθενός ξεχωριστά ! Εγώ επιλέγω πάντως ΠΑΣΟΚ για την Αλλαγή που επιθυμώ να δω στην κοινωνία
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους