Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός τόπου που η κοινωνία παύει να χωρά στα παλιά καλούπια. Που οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από κόμματα, ιδεολογικές ταμπέλες και παλιές διαχωριστικές γραμμές, συναντιούνται...
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός τόπου που η κοινωνία παύει να χωρά στα παλιά καλούπια.
Που οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από κόμματα, ιδεολογικές ταμπέλες και παλιές διαχωριστικές γραμμές, συναντιούνται σε κάτι βαθύτερο: "στην ανάγκη για Δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και πραγματική αλλαγή". Και ίσως αυτό είναι που φοβίζει περισσότερο το #σύστημα_εξουσίας. #Όχι ένα πρόσωπο μόνο του.
Αλλά η πιθανότητα να #γεννηθεί_ένα #αυθεντικό_λαϊκό_ρεύμα που δεν θα ελέγχεται από μηχανισμούς, χορηγούς και πολιτικά γραφεία.
Θα την πολεμήσουν σκληρά.
Θα επιχειρήσουν να τη γελοιοποιήσουν, να τη συκοφαντήσουν, να την παρουσιάσουν ως “κίνδυνο”, επειδή κάθε δύναμη που δεν μπορούν να ελέγξουν βαφτίζεται ακραία από εκείνους που έμαθαν να κυβερνούν χωρίς αντίλογο.
Όμως υπάρχει κάτι που κανένας μηχανισμός δεν μπορεί να σταματήσει για πάντα: την #κοινωνική_συνείδηση όταν αρχίζει να ξυπνά.
Γιατί ο κόσμος #βλέπει.
Βλέπει ποιοι υπερασπίζονται την #αλήθεια και ποιοι προσπαθούν να τη θάψουν.
Βλέπει ποιοι μιλούν με καθαρότητα και ποιοι λειτουργούν με φόβο και αλαζονεία.
Και ίσως γι’ αυτό #άνθρωποι_από #διαφορετικές_πολιτικές_διαδρομές αρχίζουν να #συναντιούνται γύρω από αυτό το #νέοΕγχείρημα. #Όχι γιατί συμφωνούν σε όλα. #Αλλά γιατί καταλαβαίνουν ότι η χώρα δεν αντέχει άλλη παρακμή, άλλη ατιμωρησία, άλλο ψέμα.
Αν αυτό το κίνημα χτιστεί με #σοβαρότητα, #καθαρό #πολιτικό #λόγο και #αληθινή_επαφή με την #κοινωνία, τότε μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια συγκυριακή διαμαρτυρία.
Μπορεί να γίνει #ιστορικό_σημείο_καμπής.
Και τότε η #Ελλάδα ίσως ξαναζήσει εποχές, μετά το 1980 , όπου ο λαός ένιωθε ότι η πολιτική τού ανήκει ξανά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους