Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ψυχική υγεία παραμένει ο φτωχός συγγενής του συστήματος υγείας. Μην παραμελείτε άλλο τους ψυχικά ασθενείς μας.. Η τελευταία τραγική είδηση από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί,όπου ένας ασθενής στραγγάλισε εναν άλλο, δεν είναι απλώς ακόμη ένα αστυνομικό περιστατικό.

Είναι μια σκληρή υπενθύμιση της εγκατάλειψης που βιώνει εδώ και δεκαετίες ο χώρος της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα.

Το λέω με βαθιά λύπη, αλλά και με προσωπική εμπειρία μιας και άνθρωποι της οικογένειάς μου νοσηλεύτηκαν σε αντίστοιχα ιδρύματα και έχω ζήσει από κοντά τις συνθήκες που επικρατούν.

Μιλάω γι αυτό δημόσια, μιας και δεν πρέπει ν αποτελεί ταμπού.. Αλλά να δίνει δύναμη σε ανθρώπους που βιώνουν αντίστοιχα περιστατικά.. Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι.. Το πιο οδυνηρό όμως είναι πως, 25 χρόνια μετά από τη δική μου εμπειρία, ελάχιστα έχουν αλλάξει.

Στα δημόσια ψυχιατρικά ιδρύματα εξακολουθεί να επικρατεί το «τσουβάλιασμα» ανθρώπων με εντελώς διαφορετικές ανάγκες και διαφορετικής βαρύτητας νοσήματα.

Άνθρωποι που μπορεί να είναι επικίνδυνοι για τον εαυτό τους ή για τρίτους συνυπάρχουν με ασθενείς που χρειάζονται απλώς σταθεροποίηση και υποστήριξη.

Με ελάχιστο προσωπικό, περιορισμένες κλίνες και εργαζόμενους που πολλές φορές δίνουν μάχη χωρίς τα απαραίτητα μέσα.

Η ψυχική νόσος είναι νόσος.

Όπως ακριβώς ένας άνθρωπος με σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα δικαιούται να νοσηλευτεί σε ένα οργανωμένο νοσοκομείο με κατάλληλες υποδομές, έτσι ακριβώς δικαιούται και ο ψυχικά ασθενής αξιοπρεπή περίθαλψη, ασφάλεια και συνέχεια στη φροντίδα του.

Αντί γι’ αυτό, σήμερα στην Ελλάδα άνθρωποι που χρειάζονται άμεση νοσηλεία μένουν εκτός δομών γιατί δεν υπάρχουν διαθέσιμες κλίνες.

Συχνά απαιτείται ολόκληρη εισαγγελική διαδικασία για να μπορέσει κάποιος να νοσηλευτεί.

Και όταν τελικά εισαχθεί, πολλές φορές μετά από λίγες εβδομάδες βρίσκεται ξανά έξω, χωρίς ουσιαστική υποστήριξη, χωρίς παρακολούθηση, χωρίς ένα προστατευμένο πλαίσιο επανένταξης.

Και από την άλλη πλευρά, υπάρχει και το μεγάλο κεφάλαιο των ιδιωτικών ψυχιατρικών κλινικών, όπου συχνά ακούγονται σοβαρές καταγγελίες για παρατεταμένες νοσηλείες και οικονομική εκμετάλλευση ανθρώπων και οικογενειών που βρίσκονται σε απόγνωση.

Η αλήθεια είναι σκληρή: η ψυχική υγεία παραμένει ο φτωχός συγγενής του συστήματος υγείας.

Και αυτό συμβαίνει σε μια εποχή όπου οι ψυχικές νόσοι αυξάνονται δραματικά, η κατάθλιψη, οι κρίσεις πανικού και οι ψυχικές διαταραχές αγγίζουν ολοένα και περισσότερους ανθρώπους.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να κλείνουμε τα μάτια.

Η ψυχική ασθένεια δεν είναι ντροπή. Ντροπή είναι η εγκατάλειψη αυτών των ανθρώπων από μια πολιτεία που όφειλε να τους προστατεύει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους