Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Δεν μπορώ να ξεχάσω την ιστορία εκείνου του Σέρβου αγοριού που με είχε συνεπάρει τόσο πολύ.

Μεγάλωσε σε ένα φτωχό χωριό -μάλλον από τα πιο φτωχά- χαμένο κάπου στην ύπαιθρο της Γιουγκοσλαβίας, μακριά από τα πάντα.

Όταν ήταν μικρός, ο θείος του του χάρισε μια ολοκαίνουργια μπάλα, άσπρη σαν χιόνι.

Ο νεαρός και ο αδερφός του τη θαύμασαν τόσο πολύ, που έδωσαν υπόσχεση να τη διατηρούν πάντα καθαρή.

Η μπάλα δεν επιτρεπόταν να αγγίξει ποτέ το χώμα.

Έπαιζαν μόνο με το κεφάλι.

Είχαν μία μπάλα κι έπρεπε να τη φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού.

Σε κάποιο ματς, ένας προπονητής από τον Ερυθρό Αστέρα αντιλήφθηκε κάτι το ξεχωριστό σε εκείνο το παιδί - κάτι που γεννήθηκε ακριβώς από αυτή την ανάγκη να παίζει κεφαλιές, να προστατεύει το μοναδικό του πλούτο.

Και τον υπέγραψε.

Τι άνθρωπος θα γινόταν αυτός ο ποδοσφαιριστής αν είχε στα χέρια του είκοσι μπάλες από μικρός; Αν δεν χρειαζόταν να φροντίζει για τη μοναδική του κατοχή, αν δεν τον ανάγκαζε η ζωή να αναπτύξει εκείνη την ακράδαντη θέληση και το σπάνιο ταλέντο; Αγαπώ κάθε κεφάλαιο αυτής της ιστορίας.

Κι εκείνη η άσπρη μπάλα ήταν ιερή και για μένα - και εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα.

Ανήκω σε εκείνον τον κόσμο του ποδοσφαίρου.» - Αρσέν Βενγκέρ Και η Άρσεναλ του Αρτέτα ανήκει κι εκείνη σε αυτόν τον κόσμο... Συγχαρητήρια σε κάθε "Γκάνερ".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους