Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λένε ότι όταν υποστηρίζεις μια «μικρή» ομάδα, οι λύπες είναι συντριπτικά περισσότερες από τις χαρές.

Τι συμβαίνει όμως όταν η ομάδα σου δεν είναι «μικρή», απλά φτάνει στην πηγή και δεν πίνει νερό, όταν τις κολλάνε προσωνύμια όπως bottlers και losers... Παρακολουθώ την Άρσεναλ ανελλιπώς από τα 13 μου, όταν και πήρε το αήττητο πρωτάθλημα.

Στο θολό μυαλό μου αυτός ήταν ο λόγος που άρχιζα να την υποστηρίζω: ένας εμφατικός τίτλος.

Για μερικά χρόνια ακόμα και πριν χωνέψω καλά καλά πως είναι να υποστηρίζεις έναν σύλλογο πέρα από τα στενά και κυρίως παρακμιακά ελληνικά ποδοσφαιρικά σύνορα, η Άρσεναλ έφτασε σε έναν ευρωπαϊκό τελικό και πήρε ένα κύπελλο.

Κι έπειτα άρχισε η κατηφόρα.

Πουλούσε τους καλύτερους παίκτες της στους ανταγωνιστές της, έγινε ανέκδοτο για την... αγάπη της να τερματίζει 4η και η υποστήριξη προς αυτήν απαιτούσε στωική υπομονή, αφού η ανέγερση του νέου της γηπέδου θα ήταν πέρα από κοστοβόρα, αναγκαία για την οικονομική της σταθερότητα στις επόμενες δεκαετίες. Ο Αρσέν Βενγκέρ έμεινε να μας θυμίζει τα περασμένα μεγαλεία, όμως κι αυτός εξάντλησε την υπομονή του μέσου οπαδού, που έφτασε μέχρι και να απαιτεί την απομάκρυνσή του.

Πιστή στις επιταγές του «Wengerball» πολλές φορές θα άκουγες πως παίζει μπαλάρα, αλλά της λείπει η σταθερότητα, η στιβαρή άμυνα, η πειθαρχία.

Η ομάδα σταμάτησε να πανηγυρίζει τα (τρία) FA Cups, αφού στο πρωτάθλημα χώλαινε. Ο Έμερι ήρθε κι έφυγε.

Κι έπειτα ήρθε ο Μικέλ Αρτέτα να μας πει να εμπιστευτούμε τη διαδικασία.

Πόση εμπιστοσύνη πια; Νισάφι! Τη σεζόν 2023/24 η Άρσεναλ ήταν η πιο θεαματική εκδοχή της την τελευταία 20ετία, αλλά στο τέλος λύγισε από τη Μάντσεστερ Σίτι.

Πέρυσι δόθηκε βάρος στην αμυντική λειτουργία, όμως η Λίβερπουλ ξέφυγε από νωρίς, με την ομάδα του Αρτέτα να συμπληρώνει μία τριετία ως μόνιμη 2η. Φέτος ήταν η σειρά της, προπορευόταν εξαρχής στον βαθμολογικό πίνακα, όμως καλό λόγο δεν άκουγε.

Πια δεν έπαιζε μπαλάρα, απλά νικούσε.

Πια δεν έφτιαχνε παίκτες, αλλά τους αγόραζε.

Πια δεν ήταν η ίδια καλή, ήταν κακοί όλοι οι υπόλοιποι.

Ναι, ναι ξέρω τα στημένα.

Ο σύλλογος εκμεταλλεύτηκε ένα «λάθος» στο σύστημα, ένα λάθος που βρήκε πρώτη μία κάποια Μίντιλαντ, αλλά τότε δεν ένοιαξε κανέναν.

Όταν το εφάρμοσε μαζικά η Άρσεναλ στην Πρέμιερ Λιγκ, ξαφνικά έγινε μαγνήτης μίσους.

Όταν το αντέγραψαν σχεδόν όλες οι ομάδες, το ανάθεμα παρέμεινε στην ίδια γιατί αυτή το έκανε πρώτη ή καλύτερα.

Άσχημη στο μάτι και χειρότερη πρωτοπόρος (πρωταθλήτρια πια) στην ιστορία, αυτό έλεγαν όλοι.

Επιφανείς δημοσιογράφοι και οποιοιδήποτε έχουν ποδοσφαιρική άποψη, μπήκαν στη βάρκα του viral, στην εύκολη κριτική χωρίς ούτε καν επιφανειακή έρευνα. Η Άρσεναλ είναι δεύτερη ομάδα με τους περισσότερους τραυματισμούς στη φετινη Πρέμιερ Λιγκ, θα ήταν πρωταθλήτρια και χωρίς το VAR (όχι από σήμερα) και αντιμετωπίζει το χαμηλότερο μπλοκ άμυνας από οποιαδήποτε άλλη (κάτι που την σπρώχνει προς την οπλοποίηση των στημένων). Ακόμα και η «καραμέλα» της αδύναμης Μάντσεστερ Σίτι, που πήρε τον Γενάρη τους ίσως δύο καλύτερους παίκτες της Πρέμιερ Λιγκ εκτός του «Big Six» και έχει ήδη κάνει νταμπλ στα κύπελλα, σταμάτησε να έχει ουσιαστική γεύση.

Τον πρώτο (και τελευταίο μέχρι πριν λίγες ώρες) τίτλο του Αρτέτα στην Άρσεναλ δεν τον πανηγύρισα, γιατί ήταν εν μέσω καραντίνας και με τον πατέρα μου στο νοσοκομείο.

Σήμερα όμως γιορτάζω.

Γιατί μιλάμε για πρωτάθλημα.

Συγγνώμη που δεν το πήραμε με τον Χόλντινγκ και τον Κίβιορ βασικούς για να μας βγάλουν όλοι το καπέλο. Έστω κι έτσι μετράει... #crawler

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους