Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ίαν ΜακΓιούαν: «Έχει χαθεί κάτι μεγάλο. Αλλά η έννοια της ομορφιάς μέσα μας παραμένει ακέραιη» «Ο δικός μου στόχος στο βιβλίο ήταν να εκφράσω μια εύθραυστη αισιοδοξία: ότι τελικά θα τα καταφέρουμε.

Ένας τρόπος να πάω κόντρα στον αρνητισμό ήταν να βάλω κάποιον να γράφει στο μέλλον ότι νοσταλγεί τη δική μας εποχή.

Οι χαρακτήρες στο μυθιστόρημα αναπολούν το παρελθόν, δηλαδή το δικό μας παρόν, και το βλέπουν σαν μια χρυσή εποχή.

Ήθελα οι άνθρωποι από το μέλλον να βγάλουν μια ζήλια για εμάς σήμερα». Γιατί φαντάστηκε ένα μέλλον που θα ζηλεύει το δικό μας παρόν • Πού βλέπει τον πεσιμισμό του πολιτισμού μας • Πώς ανακάλυψε την «Αμοργό» του Γκάτσου • Πώς έγραψε τα μυθιστορήματα που ήθελε να διαβάσει | Ο Ηλίας Μαγκλίνης επισκέφθηκε στο σπίτι του στο Κότσγουολντς, λίγο έξω από το Λονδίνο, τον μεγάλο Βρετανό συγγραφέα για μια εφ’ όλης της ύλης συζήτηση με άξονα το μυθιστόρημά του «Τι μπορούμε να γνωρίζουμε» (εκδ.

Πατάκη, μτφρ. Κατερίνα Σχινά) | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Επίσημη σελίδα, 17 Μαΐου 2026 —Γράψατε ένα φουτουριστικό βιβλίο με στοιχεία δυστοπίας, το οποίο νοσταλγεί ένα παρελθόν, που όμως είναι το δικό μας παρόν. «Έχω ένα πρόβλημα με τα λεγόμενα δυστοπικά μυθιστορήματα: συνεισφέρουν στο γενικότερο κλίμα της απαισιοδοξίας.

Και νομίζω ότι η απαισιοδοξία θα γίνει το μεγαλύτερό μας πρόβλημα.

Μεγαλύτερο και από την κλιματική αλλαγή, και από τον πυρηνικό πόλεμο, διότι όλα αυτά θα προκύψουν μέσα από αυτό τον πεσιμισμό.

Από τη στιγμή που εγκαταλείπεις κάθε ελπίδα προδίδεις το μέλλον όχι μόνο το δικό σου, αλλά και για τα εγγόνια σου.

Ζούμε σε μια εποχή πολιτισμικού πεσιμισμού.

Δεν γνώρισα ποτέ έναν αληθινά αισιόδοξο διανοούμενο.

Όλοι οι διανοούμενοι πιστεύουν πως ο πεσιμισμός είναι τιμητικό μετάλλιο.

Αλλά αν είσαι πεσιμιστής, ποιο το νόημα να σηκώνεσαι κάθε πρωί από το κρεβάτι σου; Μας έχει καταπιεί το σήμερα.

Δεν ήθελα να μπω σε μια επιστημονική φαντασία ως προς το πώς θα είναι οι ζωές μας ή αν θα μας καταστρέψουν οι μηχανές.

Δεν με ενδιέφερε κάτι τέτοιο.

Εάν είναι να γράψεις για το μέλλον, ποιο είναι το μέλλον της Ιστορίας; Ποιο μπορεί να είναι το μέλλον της λογοτεχνίας, των ανθρωπιστικών επιστημών; Κανένας δεν γράφει γι’ αυτά τα θέματα». —Έχετε πολύ στενή σχέση με την ποίηση.

Φαίνεται και στο βιβλίο. «Για μένα είναι η ανώτερη μορφή λογοτεχνίας.

Οι μυθιστοριογράφοι πουλάνε περισσότερο, αλλά η ποίηση είναι μια κορύφωση ως προς την έκφραση του κόσμου γύρω μας.

Ναι, μου πάει πολύ. —Είστε ένας συγγραφέας που συνδυάζει τον στοχασμό με την καθαρή πλοκή, με ανατροπές και αποκαλύψεις, ειδικά στο δεύτερο μέρος του βιβλίου. «Νομίζω ότι ο μοντερνισμός, μέσα σε όλη του τη σαγήνη και τον πλούτο, ξέχασε κάτι ζωτικής σημασίας για τη λογοτεχνία: ότι είναι εξαιρετικά δυσάρεστο να διαβάζεις ένα βαρετό βιβλίο.

Δεν ξέρω· υποθέτω ότι έγραψα τα μυθιστορήματα που ήθελα να διαβάσω και επιθυμούσα η περιέργειά μου να κεντρίζεται όχι στο επίπεδο του σασπένς, αλλά στο επίπεδο της διερεύνησης». Ian McEwan, «Τι μπορούμε να γνωρίζουμε», μτφρ. Κατερίνα Σχινά, Εκδόσεις Πατάκη, 2026.

Βρείτε το σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Περισσότερα στο patakis.gr/bkm/15716. #IanMcEwan #McEwan #μόλις_κυκλοφόρησε #interview #press #media #νέες_κυκλοφορίες #JustPublished #new #newedition #ekdoseispataki

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους