Ο Σκιώδης Στόλος της Ρωσίας και ο Νέος Υβριδικός Πόλεμος στις Ελληνικές Θάλασσες Ο λεγόμενος «σκιώδης στόλος» της Ρωσίας έχει εξελιχθεί πέρα από έναν μηχανισμό αποφυγής κυρώσεων σε μια ευρύτερη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτά τα γερασμένα και συχνά αδιαφανή δίκτυα δεξαμενόπλοιων διευκολύνουν κυρίως τις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου εκτός των πλαισίων των δυτικών κυρώσεων, βοηθώντας στη διατήρηση της ρωσικής πολεμικής οικονομίας μετά την ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία.

Αλλά οι στρατηγικές επιπτώσεις εκτείνονται πλέον πολύ πέρα από το εμπόριο ενέργειας.

Για τα ναυτικά κράτη όπως η Ελλάδα, το ζήτημα διασταυρώνεται ολοένα και περισσότερο με την εθνική ασφάλεια, τη θαλάσσια άμυνα του ΝΑΤΟ, την προστασία κρίσιμων υποδομών και την περιβαλλοντική προστασία.

Αρκετές αξιολογήσεις πληροφοριών και ασφάλειας έχουν εκφράσει ανησυχίες ότι τα σκάφη που συνδέονται με τον σκιώδη στόλο ενδέχεται επίσης να υποστηρίζουν δραστηριότητες που σχετίζονται με κατασκοπεία, παράνομο εφοδιασμό, χειραγώγηση AIS, αποφυγή κυρώσεων και πιθανές επιχειρήσεις δολιοφθοράς κοντά σε στρατηγικές θαλάσσιες υποδομές.

Περιστατικά που αφορούν υποθαλάσσια καλώδια, ενεργειακές υποδομές και ύποπτη συμπεριφορά πλοίων έχουν εντείνει τον έλεγχο στις περιοχές της Βαλτικής, της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.

Αυτές οι ανησυχίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την Ελλάδα λόγω της στρατηγικής γεωγραφίας της, του σημαντικού ναυτιλιακού τομέα, των ενεργειακών διαδρόμων, των λιμένων και του εκτεταμένου νησιωτικού δικτύου.

Το μυστήριο περιστατικό που σχετίζεται με το USV κοντά στη Λευκάδα, εάν συνδεθεί με μη εξουσιοδοτημένη επιτήρηση ή υβριδική θαλάσσια δραστηριότητα, θα ενίσχυε τις ευρύτερες ανησυχίες σχετικά με την αυξανόμενη χρήση μη επανδρωμένων συστημάτων σε αμφισβητούμενα θαλάσσια περιβάλλοντα.

Ακόμη και μεμονωμένα περιστατικά που αφορούν μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USV) κοντά σε πολιτικές ή στρατηγικές θαλάσσιες ζώνες μπορούν να δημιουργήσουν σημαντικούς κινδύνους για την ασφάλεια, όπως, συλλογή πληροφοριών, χαρτογράφηση υποδομών, διαταραχή της θαλάσσιας κυκλοφορίας, περιβαλλοντικοί κίνδυνοι, ή κινδύνους κλιμάκωσης σε ευαίσθητα ύδατα.

Σε απάντηση, η Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι εταίροι της θα μπορούσαν να ακολουθήσουν μια συστηματική πολυεπίπεδη στρατηγική βασισμένη σε τρεις πυλώνες: 1. Ενίσχυση της επιτήρησης του Θαλάσσιου Τομέα Η Ελλάδα θα πρέπει να επεκτείνει την ολοκληρωμένη επιτήρηση σε όλο το Αιγαίο και το Ιόνιο Πέλαγος μέσω, δορυφορικής παρακολούθησης, ανίχνευσης ανωμαλιών AIS και ναυτικό συντονισμός με τις ναυτιλιακές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Ο στενότερος συντονισμός με οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ και οι δομές θαλάσσιας ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα βελτίωνε τις δυνατότητες έγκαιρης προειδοποίησης. 2. Αντιμετώπιση Υβριδικών Απειλών και Απειλών Πληροφοριών Οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας θα πρέπει να αντιμετωπίζουν την ύποπτη θαλάσσια δραστηριότητα ως μέρος ενός ευρύτερου περιβάλλοντος υβριδικών απειλών και όχι μόνο ως ζήτημα εμπορικών κυρώσεων.

Αυτό περιλαμβάνει, συντονισμό στον κυβερνοχώρο και τη ναυτιλία, ανταλλαγή πληροφοριών, έρευνες αντικατασκοπείας, και νομικοί μηχανισμοί για την απαγόρευση όπου το επιτρέπει το διεθνές δίκαιο. 3. Προστασία Περιβάλλοντος και Ασφάλειας Πολλά σκάφη του σκιώδους στόλου είναι παλιά, κακώς συντηρημένα και λειτουργούν με περιορισμένη ασφαλιστική κάλυψη.

Μια μεγάλη διαρροή στη Μεσόγειο ή το Ιόνιο Πέλαγος θα είχε σοβαρές οικολογικές και οικονομικές συνέπειες για τον τουρισμό, την αλιεία και τις παράκτιες κοινότητες στην Ελλάδα.

Συνεπώς, τα αυστηρότερα καθεστώτα επιθεώρησης και η επιβολή της θαλάσσιας ασφάλειας αποτελούν προτεραιότητες τόσο για το περιβάλλον όσο και για την ασφάλεια.

Συνολικά, η πρόκληση του σκιώδους στόλου δεν αφορά πλέον απλώς τη συμμόρφωση με τις κυρώσεις.

Αντιπροσωπεύει μια σύγκλιση γεωπολιτικού ανταγωνισμού, υβριδικού πολέμου, θαλάσσιας ανασφάλειας και περιβαλλοντικού κινδύνου.

Για την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στο σταυροδρόμι των ανατολικών θαλάσσιων συνόρων της Ευρώπης, μια συντονισμένη εθνική και ευρωπαϊκή αντίδραση είναι ολοένα και πιο απαραίτητη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους