Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτή είναι μια πικρή αλήθεια που δεν θέλει κανείς να παραδεχτεί.

Δεν σε γράφει επειδή τη γουστάρεις.

Σε γράφει επειδή μυρίζεις απελπισία.

Επειδή μόλις σου αρέσει λίγο παραπάνω, αρχίζεις να χάνεις τα παπάρια σου.

Κοιτάς το κινητό σαν άρρωστος.

Αναλύεις τελείες, παύσεις και φατσούλες.

Στέλνεις “χαχα όλα καλά” ενώ μέσα σου έχεις γίνει κουρέλι.

Το έχω κάνει.

Και ήταν ξεφτίλα.

Όχι επειδή γούσταρα.

Αλλά επειδή έδειχνα ότι την είχα ανάγκη.

Εκεί τελειώνει η έλξη.

Γιατί η γυναίκα δεν γουστάρει τον άντρα που κρέμεται από πάνω της.

Γουστάρει τον άντρα που έχει ισχυρή παρουσία.

Που μπορεί να τη θέλει, αλλά δεν τη χρειάζεται.

Που μπορεί να τη γουστάρει, αλλά δεν τη βάζει πάνω από την αξιοπρέπειά του.

Και εδώ είναι το άβολο.

Όταν την “γράφεις στα παπάρια σου” σωστά, δεν σημαίνει ότι την υποτιμάς.

Σημαίνει ότι δεν υποτιμάς εσένα.

Δεν τρέχεις.

Δεν παρακαλάς.

Δεν κάνεις τον κλόουν για λίγη προσοχή. Ζεις. Χτίζεις. Προχωράς.

Και τότε εκείνη νιώθει κάτι που δεν της δίνουν οι περισσότεροι. Αντίσταση. Βάρος.

Πραγματικό άντρα απέναντί της.

Η ωμή αλήθεια είναι αυτή.

Το πρόβλημα δεν είναι οι γυναίκες.

Το πρόβλημα είναι ότι εσύ μόλις γουστάρεις, γίνεσαι πεινασμένος.

Και η πείνα τρομάζει.

Η έλξη θέλει επιθυμία, όχι επαιτεία.

Αν το καταλάβεις αυτό, δεν θα ξαναπαίξεις τον διαθέσιμο μαλάκα.

Θα γουστάρεις ήρεμα.

Θα επιλέγεις καθαρά.

Και όποια δεν έρχεται προς τα σένα, θα την αφήνεις να φύγει.

Χωρίς δράμα.

Χωρίς κλάψα.

Χωρίς δεύτερο μήνυμα.

Αυτό είναι το μάθημα. Όχι να γίνεις αναίσθητος. Να γίνεις άντρας που δεν χάνει τον εαυτό του για κανένα μουνί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους