Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα διερωτάσαι πώς άραγε συγχωρεί ένας Καρκίνος… Δεν συγχωρεί. Απλώς κάποια στιγμή σταματά να εξηγεί γιατί πόνεσε.

Σταματά να ζητά τα αυτονόητα.

Σταματά να παλεύει να κρατήσει ανθρώπους που τον έκαναν να νιώθει μόνος ενώ ήταν δίπλα τους.

Κι εκεί είναι το επικίνδυνο σημείο με έναν Καρκίνο.

Όχι όταν θυμώνει.

Αλλά όταν παγώνει.

Γιατί όταν αγαπά, αγαπά με ψυχή, με ένστικτο, με αφοσίωση που σπάνια βρίσκεις.

Κι όταν πληγωθεί πραγματικά, δεν ψάχνει εκδίκηση.

Απλώς σε βγάζει σιγά σιγά από μέσα του… σαν να μην υπήρξες ποτέ εκεί που κάποτε ήσουν τα πάντα.

Και να θυμάσαι κάτι: Ο Καρκίνος μπορεί να αντέξει πολλά.

Ψέματα, σιωπές, αποστάσεις, λάθη… Αλλά τη στιγμή που θα νιώσει πως πρόδωσες την ψυχή του ενώ σου την έδωσε γυμνή και αληθινή… δεν αλλάζει. Τελειώνει. Να θυμάστε μερικοί... Το ψέμα είναι σαν το δάνειο Το χαίρεσαι τώρα, Το πληρώνεις αργότερα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους