Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γενοκτονία των Ποντίων: Οι Τούρκοι δεν αλλάζουν, αλλά για κακή τους τύχη δεν αλλάζει ούτε η αθάνατη ψυχή του Πόντου sportime.gr Ο αγώνας της δικαίωσης συνεχίζεται - Συμπληρώνονται 107 χρόνια από τις θηριωδίες των Νεότουρκων που παραμένουν ατιμώρητες Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης Κάθε ιστορικό έγκλημα και κάθε γενοκτονία, είναι πληγή στο σώμα της ανθρωπότητας.

Όσο περισσότερο κάποιοι επιλέγουν την ιστορική λήθη, τόσο μεγαλύτερο χρέος να μας είναι να φωνάζουμε διπλά για το δίκαιο, καλύπτοντας κι εκείνους που σιωπούν.

Ο ξεριζωμένος Ποντιακός ελληνισμός μάχεται εδώ και 107 χρόνια να μετατρέψει τη ματωμένη μνήμη του σε παγκόσμια καταγγελία.

Σημαντικές νίκες έχουν σημειωθεί, κορυφές έχουν κατακτηθεί, αλλά απομένει πολλή δουλειά ακόμα για να αναγνωριστούν παγκοσμίως οι φρικαλεότητες των Τούρκων.

Όχι μόνο κάθε 19η Μαΐου, αλλά η κάθε μέρα του έτους πρέπει να γίνει συνείδηση ευθύνης για τις εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές που μαρτύρησαν.

Η μαύρη επέτειος της Γενοκτονίας των Ποντίων δεν μπορεί να είναι απλά μια αράδα στο ημερολόγιο, αλλά ένα καθημερινό χρέος να κρατάμε ζωντανή τη φλόγα της δικαίωσης.

Ο κάθε Έλληνας, από όποια θέση του αναλογεί στην κοινωνία, να γίνεται στόμα καταγγελίας για όλες τις ζωές που χάθηκαν.

Οι μαζικές εκτελέσεις, τα βασανιστήρια, οι βιασμοί, οι πορείες θανάτου, η πείνα, οι εκτοπισμοί, ο βίαιος εκτουρκισμός, αδιανόητα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από ένα έθνος που δεν έχει ιστορία αλλά ποινικό μητρώο, όπως ευφυέστατα είχε πει ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής. Η Τουρκία φοβάται ως σήμερα να αντικρύσει το τερατώδες είδωλο της ιστορίας της, γιατί γνωρίζει καλά ότι η εικόνα που εμφανίζει διεθνώς είναι ένα αδύναμο κατασκεύασμα από ιστορικά ψεύδη και συγκάλυψη.

Όμως το πραγματικό πρόσωπο της Τουρκίας δεν κρύβεται ποτέ για πολύ.

Η νοοτροπία του καιροσκοπισμού, της πρόκλησης και της αρπαγής, επιβιώνει ως σήμερα.

Οι επίγονοι του Κεμάλ και σημερινοί «Σουλτάνοι», μιλούν για «γαλάζιες πατρίδες» και «σύνορα της καρδιάς» τους. Οι Τούρκοι δεν αλλάζουν, αλλά για κακή τους τύχη δεν αλλάζει ούτε η αθάνατη ψυχή του Πόντου.

Ένας αδιάκοπος πυρρίχιος χορός είναι ο αγώνας των Ποντίων, κρατημένοι χέρι με χέρι προβάλλουν στον κόσμο τον αγιάτρευτο πόνο τους για τις χαμένες πατρίδες.

Οι ποντιακές ενώσεις λειτουργούν ως ακοίμητοι θεματοφύλακες της ιστορίας, ανεμίζουν τα λάβαρα του Ποντιακού πολιτισμού, αναζωπυρώνουν τα έθιμα, τους παραδοσιακούς χορούς και την περήφανη ποντιακή διάλεκτο που κατάγεται από τους αρχαίους Ίωνες της Μιλήτου.

Αυτή η αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια ήταν που θέλησαν να εξαλείψουν οι αιμοσταγείς Νεότουρκοι, όμως δεν τα κατάφεραν.

Γιατί η πατρίδα ζει πρώτα απ’ όλα μέσα στην ψυχή και οι μνήμες είναι αλεξίσφαιρες.

Το ηρωικό πνεύμα του Πόντου επιβίωσε αλώβητο.

Γενιά με γενιά, ιστορία με ιστορία, μαρτυρία με τη μαρτυρία, ο Πόντος όχι μόνο δεν μαράζωσε, αλλά έγινε ένα παγκόσμιο κληροδότημα.

Το νούμερο 353.000, όσοι και οι Πόντιοι που μαρτύρησαν από τους Τούρκους, δεν είναι ένα απρόσωπο στατιστικό.

Είναι μια κραυγή που δεν σιγά ποτέ.

Είναι ένα ποτάμι αίματος που αναβλύζει αδικία. Είναι ένα ανεξόφλητο χρέος της ιστορίας που μόνο η αλήθεια μπορεί να ξεχρεώσει

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους