Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν γίνει το μπαμ και γυρίσει ο Ζέλικο, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι μεταξύ μας για να μην έχουμε αυταπάτες: Μην περιμένετε να δείτε τον Παναθηναϊκό του 2012. 14 χρόνια είναι πολλά, το μπάσκετ έχει αλλάξει ριζικά και ο ίδιος ο Ομπράντοβιτς έχει αλλάξει μαζί του. ​Αν έρθει ο «Ζοτς», λοιπόν, αυτά είναι τα 3 πράγματα που πρέπει να ξέρουμε για το μπάσκετ που παίζει σήμερα: ​1. Ξεχάστε το «σκάκι» των 24 δευτερολέπτων.

Τότε, ο Ζέλικο λάτρευε τον απόλυτο έλεγχο, τις μεγάλες επιθέσεις και το 5-εναντίον-5. Σήμερα, το μπάσκετ του είναι... fast & furious. Στη Φενέρ και ειδικά στην Παρτίζαν, παρουσίασε ομάδες που έτρεχαν στον αιφνιδιασμό, έπαιρναν τρελά σουτ στα πρώτα 6 δευτερόλεπτα και είχαν την κορυφαία επίθεση στην Ευρώπη.

Έχει καταλάβει ότι το σύγχρονο μπάσκετ θέλει ένστικτο και ταχύτητα, όχι μόνο στρατιωτική πειθαρχία. ​2. Έχει τον τρόπο να «μεταμορφώνει» παίκτες.

Το μεγαλύτερο όπλο του Ζέλικο πλέον δεν είναι τα συστήματα στο πινακάκι, αλλά το πώς μπαίνει στο μυαλό των παικτών.

Παίρνει αθλητές που οι άλλοι θεωρούν «τελειωμένους» ή «λίγους» και τους κάνει να παίζουν σαν All-Stars (σκεφτείτε τι έκανε με τον Λεσόρ, τον Πάντερ ή τον Λεντέι). Αν έρθει, παίκτες που σήμερα μας φαίνονται μέτριοι, σε λίγους μήνες θα μας φαίνονται αναντικατάστατοι. ​3. Το «κοκκίνισμα» μένει, αλλά πλέον είναι πιο «πατέρας». Ναι, θα τον δούμε πάλι να γίνεται κατακόκκινος και να ωρύεται στον πάγκο.

Αυτό δεν αλλάζει, είναι το DNA του.

Αλλά έξω από το παρκέ, ο Ζέλικο έχει μαλακώσει.

Έχει κόψει τις εξαντλητικές διπλές προπονήσεις του παρελθόντος, δίνει τεράστια έμφαση στην αποθεραπεία και προστατεύει τους παίκτες του σαν παιδιά του. ​Το συμπέρασμα; Μην ψάχνετε για τον νέο Διαμαντίδη ή τον νέο Μπατίστ.

Εκείνο το μπάσκετ τελείωσε.

Αν γυρίσει ο Ομπράντοβιτς, θα δούμε ένα μπάσκετ με τρομερή αθλητικότητα, πολύ ξύλο στην άμυνα, αλλά και πολλή ελευθερία στην επίθεση. ​Το μόνο που θα μείνει ακριβώς ίδιο, είναι ότι το ΟΑΚΑ θα νιώσει ξανά ότι έχει το απόλυτο «αφεντικό» στον πάγκο του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους