Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άνθρωποι της Πάρου Γιάννης Ηλία Γκίκας, σεμνός, συμβολαιογράφος ποιητής Ο Γιάννης Ηλία Γκίκας (είναι και ο εξάδελφός του Γιάννη Αναστασίου Γκίκας, μεταστάς και αυτός) υπήρξε συμβολαιογράφος επί πολλά χρόνια στην Πάρο στα γραφεία της πλατείας Μαντώς μαζί με τον Δημήτρη Κονδύλη και άλλους.

Διακρίθηκε για την καλοσύνη του την φιλοσοφική και ποι-ητική του διάθεση.

Υπήρξε έντιμος άνθρωπος στη δουλειά του και στη ζωή του, δίκαιος.

Ασχολήθηκε με τα πολιτιστικά του νησιού και τα οικολογικά, έλαβε μέρος σε ημερίδες για τους βοσκοτόπους και προσπάθησε να ασχοληθεί με την ποίηση, και διαπιστώσαμε ότι έφτανε στο ύψος των απαιτήσεων ενός Παριανού Σουρρή.

Δυο λόγοι είναι αιτία που τον αγνοήσαμε και ως συγγραφέα.

Ο ένας είναι που δεν νοιαζόμαστε γενικά, για τους άλλους. "Περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι". Ο άλλος ότι τα γράμ-ματα λίγο μάς ενδιαφέρουν από παλιά.

Σήμερα έχουμε παλιούς μας μαθητές καθηγητές Πανεπιστημίων, ερευνητές, αστροφυσικούς, χημικούς, γιατρούς, δικηγόρους.

Τα ποιήματά του ήταν έξοχα και ήθελαν μεγαλύτερη προσοχή.

Τουλάχιστον να φροντίσει ο Δήμος να έχει αντίτυπο στη βιβλιοθήκη του για τους επόμενους ερευνητές.

Κάποτε, πριν χρόνια, με δυσκολίες οργανώσαμε μια έκθεσης βιβλίων Παριανών δημιουργών.

Δεν πήγε και τόσο καλά καθώς δεν είμαστε μαθημένοι σ' αυτά.

Θα μάθουμε, πού θα πάει! Καλό είναι να διαβάζουμε, οι Παριανοί να διαβάζουμε, να μην αποκοπούμε πλήρως από ψυχή, φαντασία και μυαλό.

Καλός ο τουρισμός, φέρνει λεφτά, κάποτε στέλναμε υπηρέτριες τα κορίτσια μας, το βλέπουμε ακόμα στα ελληνικά έργα του κινηματογράφου, τα νησιά πλήρωσαν φόρο βαρύ, σαν να μην ήταν Ελλάδα εδώ, ενώ ο Γεννηματάς μόλις πάτησε το πόδι του Στην Σύρο (1983) μίλησε για ξεχασμένη Ελλάδα. Ψυχή, φαντασία και μυαλό, είχε ο Γιάννης Ηλία Γκίκας και μια σπάνια τιμιότητα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους