Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μαύρη η ωραία Ελένη; Συνοπτικά, ναι. Πρόκειται για κινηματογραφική ταινία μυθοπλασίας με βάση το ομηρικό έπος της Οδύσσειας, η οποία βασίζεται σε μύθους, θρύλους και κάποιους ιστορικές βάσεις.

Αν ήταν ντοκιμαντέρ, θα “έπρεπε” να εμφανιστεί ως λευκή γυναίκα.

Αλλά επειδή ακριβώς δεν πρόκειται για ντοκιμαντέρ, μπορεί να εμφανιστεί με όποιο τρόπο ο δημιουργός-σκηνοθέτης την έχει οραματιστεί.

Η τέχνη βοηθάει, άλλωστε, να δούμε αλλιώς τα στερεότυπα, να δούμε τα όνειρα ως ρεαλισμό, να μας ερεθίσει και άλλα.

Είναι το πεδίο μας για να είμαστε ελεύθεροι σε κατά τα άλλα μια καταπιεσμένη καθημερινή ζωή σε όλα τα επίπεδα. Ο Όμηρος, όπως, κυκλοφορεί και το βίντεο με το Λιαντίνη περί της εξήγηση της ομορφιάς της ωραίας Ελένης μιλάει για την εντύπωση που προκαλεί η ομορφιά της, ώστε ακριβώς ως μεγάλος ποιητής να αφήσει τη φαντασία του κάθε αποδέκτη- ακροατή-αναγνώστη των ημερών μας να την ονειρευτεί και να την πλάσει όπως θέλει.

Εγώ πάντα την φανταζόμουν γύρω στα πενήντα με ελαφρές ρυτίδες και αφυδατωμένους μαστούς, με λεπτά χείλη και μακρύ λαιμό, στωική και σοφή.

Αναφέρεται με λευκά μπράτσα (λευκώλενος). Αυτή που δεν εργάζεται στον ήλιο και διατηρεί την επιδερμίδα χωρίς την επίστρωση που γνωρίζουμε που αποκτά κάποιος από την υπερβολική έκθεση. Ο Νόλαν με τη μαύρη γυναίκα θέλει να δώσει το μήνυμα του πανανθρώπινου, της συλλογικής μνήμης, της αφετηρίας όλων των φυλών.

Κανείς δεν προκαλεί διπλωματικό επεισόδιο οικειοποίησης της μυθολογίας μας και της ιστορίας μας προβάλλοντας μια ταινία μυθοπλαστικού περιεχομένου, αλλά έχει ενδιαφέρον πόσο σημαντική θεωρούμε τη συμβολή μιας ταινίας στην μετάδοση ενός μηνύματος, ενώ συγχρόνως το υποτιμάμε, όταν έρχεται η ώρα της εκπαίδευσης των παιδιών με παντελή απουσία της κινηματογραφικής τέχνης από τα σχολεία.

Ξεσηκώνονται για τη μαύρη Ελένη, ένα αποκύημα της φαντασίας, αλλά δεν ενδιαφέρονται για τα μάρμαρα του Παρθενώνα, που δεν έχουν δώσει ένα οβολόν από την εκμετάλλευσή τόσων χρόνων να βάλουμε καμία έξτρα γάζα στα νοσοκομεία και να προσλάβουμε κανένα καθηγητή στη μέση εκπαίδευση που έχουν κενά όλη τη χρονιά σε βασικά μαθήματα.

Ουρλιάζουμε για το θεαθήναι.

Προσβαλλόμαστε περί τέχνης, αλλά τους καλλιτέχνες τους έχουμε του κλώτσου και του μπάτσου στη χώρα. Μπορώ να γράψω πολλά, αλλά θα αρκεστώ σε αυτά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους