Το 1998 παίζουμε με τους Ενδελέχεια στο Rockwave Festival, που εκείνη τη χρονιά είχε γίνει στην πλαζ της Φρεαττύδας, από τις 13 μέχρι τις 16 Ιουλίου. Την ημέρα που εμφανιστήκαμε –Τρίτη 14 Ιουλίου– το...
Το 1998 παίζουμε με τους Ενδελέχεια στο Rockwave Festival, που εκείνη τη χρονιά είχε γίνει στην πλαζ της Φρεαττύδας, από τις 13 μέχρι τις 16 Ιουλίου.
Την ημέρα που εμφανιστήκαμε –Τρίτη 14 Ιουλίου– το line up ήταν κατά σειρά εμφάνισης: Ελληνιστάν, Ενδελέχεια, Cornershop, Moby, Τρύπες, Nick Cave and the Bad Seeds.
Βγήκαμε στη σκηνή στις 5.30 το απόγευμα, για ένα μισάωρο σετ με 39 βαθμούς και τον ήλιο ακόμα να καίει για τα καλά.
Παίξαμε τραγούδια, κυρίως από το άλμπουμ Βουτιά Από Ψηλά και κάνα-δυο από τον προηγούμενο δίσκο, νομίζω το Είναι Εδώ και ίσως το Ένοικοι.
Όταν τελειώσαμε, πήγα όπως ήμουν, με κάτι λευκά ρούχα –ένα φαρδύ σαλβάρι κι ένα λινό πουκάμισο– άνοιξα την ντουσιέρα και μπήκα από κάτω, γιατί ένιωθα πως θα λιποθυμήσω.
Είχα πάθει κρίση πανικού.
Μετά το σετ μας αράξαμε πίσω από τη σκηνή μαζί με τον Παναγιώτη Κατσιμάνη, τον Δημήτρη Λεοντόπουλο, τον Γιώργο Κουλούρη και τον Αντώνη Δημητρίου σε μια μεγάλη σκηνή-τέντα.
Θυμάμαι, είχε μέσα έναν μεγάλο ανεμιστήρα που γύριζε τεμπέλικα κι ένα πλαστικό βαρέλι με μπίρες και πάγο.
Αυτά για τα ελληνικά συγκροτήματα· γιατί τα ξένα ήταν σε κυριλέ τέντες με κλιματισμό, και μεγάλα τραπέζια γεμάτα φαγητά, φρούτα, ποτά κάθε είδους, σαν κάποιος να είχε τραβήξει μια αόρατη γραμμή που σου έλεγε «εσύ είσαι από εδώ, εκείνοι είναι από εκεί». Δεν μπορώ με τίποτα να θυμηθώ σε ποια κατηγορία περι- ποίησης είχαν τις Τρύπες, αν και μάλλον στην ίδια με τα ξένα, αφού βρίσκονταν στο αποκορύφωμα της δημοφιλίας τους.
Παρόλο που είχαμε παίξει στο μεγαλύτερο ροκ φεστιβάλ της χώρας, δεν σας κρύβω ότι ένιωθα σαν φτωχός συγγενής... Απόσπασμα από το βιβλίο μου ΓΙΑΤΙ ΕΣΕΙΣ ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΤΕ (60 χρόνια ελληνικό ροκ "ιστορίες για ήρωες") ΟΓΔΟΟ 2026
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους