Σήμερα μέσα στην τάξη συνέβη κάτι που με έκανε να δακρύσω από χαρά και συγκίνηση, προς μεγάλη έκπληξη των μαθητών μου και της χαρισματικής μας Διευθύντριας του Δημοτικού Σχολείου Χώρας κυρίας...
Σήμερα μέσα στην τάξη συνέβη κάτι που με έκανε να δακρύσω από χαρά και συγκίνηση, προς μεγάλη έκπληξη των μαθητών μου και της χαρισματικής μας Διευθύντριας του Δημοτικού Σχολείου Χώρας κυρίας Ευαγγελία Ζέρβα που έτυχε εκείνη τη στιγμή να μπει στην αίθουσα.
Ρώτησα πώς λέμε «ιππασία» στα γαλλικά και μια μαθήτριά μου, η Τριαντάφυλλο,(έτσι ακριβώς την λένε) δεν απάντησε απλώς σωστά: «l’équitation». Δημιούργησε και μια απολύτως ορθή πρόταση, χρησιμοποιώντας σωστά ρήμα και σύνθετο συνηρημένο άρθρο — κάτι εξαιρετικά απαιτητικό για αρχάριο επίπεδο.
Και είπε " je fais de l' équitation" κάνω ιππασία.
Εκείνη τη στιγμή ένιωσα βαθιά μέσα μου γιατί αγαπώ τη διδασκαλία.
Γιατί καμιά φορά βλέπεις ξαφνικά τον σπόρο να έχει ήδη ριζώσει χωρίς καν να το έχεις αντιληφθεί.
Πιστεύω πολύ στη δύναμη της παραστατικότητας, της συγκίνησης και της υποσυνείδητης εγγραφής στη μάθηση.
Όταν ο μαθητής δεν αποστηθίζει αλλά «ζει» τη γνώση, τότε η γνώση μένει.
Και σήμερα, η Τριαντάφυλλο μού το θύμισε με τον πιο όμορφο τρόπο.
Ήταν το ωραιότερο δώρο αυτής της όμορφης χρονιάς: μου χάρισε το τετράφυλλο δάκρυ 💧της ευτυχίας.🍀 Σ'ευχαριστώ καλή μου Τριαντάφυλλο, πάντα να προοδεύεις και να ασκήσαι στα δύσκολα και τραχιά μονοπάτια των κορυφών . #samos4♾️
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους