Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τέτοια μέρα παίζει μόνο αυτό... Το Unknown Pleasures ήταν ο πρώτος δίσκος από τους μόνο δυο που κυκλοφόρησαν στη βραχύβια καριέρα τους και το μοναδικό με τον Ian Curtis (τα μάτια της μπάντας σύμφωνα με τα λεγόμενα των υπολοίπων) εν ζωή.Η μυθολογία που το τυλίγει αρχίζει από το πασίγνωστο ασπρόμαυρο εξώφυλλο του.

Η επίδραση του θα επεκταθεί στη pop κουλτούρα για τα πολλά επόμενα χρόνια σαν σύμβολο ενός κλασικού rock δίσκου ή απλά ένα εμπορευματοποιημένο πασίγνωστο σχέδιο.

Το βάρος του μύθου πέφτει στον ίδιο τον Ian Curtis, τη σύντομη και βασανισμένη από τη αρρώστια του ύπαρξη του και το απονενοημένο του διάβημα που έκοψε πολύ πρόωρα το νήμα της ζωής του μόλις στα 23 χρόνια.

Ο άνθρωπος που με τη φωνή του και στους στίχους του έδωσε στη μουσική των Joy Division τη ψυχή του.Ο δίσκος ακούγεται μέχρι και σήμερα σαν μην έχει ηλικία, είναι το ίδιο μοντέρνος όσο τη μέρα που κυκλοφόρησε το 1979.

Ανήκει στο rock αλλά ενσωματώνει ρυθμούς ασυνήθιστους ως προς αυτό.

Είναι το αποτέλεσμα της punk έκρηξης μόνο που ελάχιστα το ανακαλεί στο περιεχόμενο του, η ενεργητικότητα του Unknown Pleasures διοχετεύεται στο πειραματισμό και ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον παραγωγό Martin Hannett.

Η συνεισφορά το στο δίσκο με τις ιδέες που εισήγαγε ήταν καταλυτική για τη τελική του μορφή. Ο Μark Fisher έγραφε πως οι Joy Division δεν έχουν σχέση με τα συνήθη θέματα της rock μουσικής.

Οι στίχοι τους βρίσκονται μακριά από τον ηδονισμό και τον ευδαιμονισμό που παράγει και ταυτόχρονα το αντεστραμμένο κάτοπτρο του, τη δυστυχία που προκαλείται από την απώλεια του.

Δεν ήταν ούτε νιχιλιστές των οποίων η πηγή των δεινών τους ανάγεται σε καταχρήσεις και ναρκωτικά και κάποια στιγμή η λύτρωση ήταν εφικτή.Για τους Joy Division δεν υπάρχει αιτία για το λόγο που ακούγονται τόσο σκοτεινοί χωρίς να αφήνουν περιθώριο στο φως (και ούτε τους ενδιαφέρει μια τέτοια προοπτική), γιατί είναι ακραιφνώς καταθλιπτικοί.

Η μελαγχολία τους δεν εκκινά από τις εξωτερικές καταθλιπτικές συνθήκες της εποχής τους αλλά πηγάζει από μέσα τους και τελικά η μουσική τους καταφέρνει να είναι ο καθρέφτης του έξω κόσμου.Το Unknown Pleasures γνωρίζει πως δεν επιθυμεί μήτε τη χαρά μήδε τη λύπη, οι στίχοι του Curtis, σαν απαύγασμα αρχαίας σοφίας, γνωρίζουν τη αλήθεια πέρα από τις αυταπάτες της ζωής.

Η μπάντα με το χαμό του Curtis άλλαξε όνομα (New order) αλλά έκανε χρόνια για να απομακρυνθεί από τη κληρονομιά τους.

Γενικά δεν νομίζω να υπάρχει άλλη μπάντα με ανάλογο ύφος με τους Joy Division, αυτός ο ήχος και η φωνή, η αποπνικτική ατμόσφαιρα, ήταν όλα μοναδικά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους