Original Post

Πλήρες Κείμενο:

« Είναι μόνο οι αυτοκτονίες που πρέπει να καλύπτονται προσεκτικά από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης; Δηλαδή, το μόνο επικίνδυνο πρότυπο μίμησης στα ΜΜΕ είναι οι αυτοκτονίες; Στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, υπάρχουν, κυρίως, ξεπουλημένοι άνθρωποι που έχουν πουλήσει την ψυχή τους στον διάολο και είναι μπουκωμένοι με τα αρxίδια των αφεντικών τους.

Αυτοί είναι θετικά πρότυπα για μίμηση; Στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, κυριαρχούν αμόρφωτοι, θεόχαζοι, βίζιτες -αρσενικές και θηλυκές- και άνθρωποι που θεωρούνται “επιτυχημένοι” -δηλαδή, έχουν βγάλει χρήματα και δεν έχει σημασία πώς τα έβγαλαν-, ενώ οι διαφημίσεις στοιχημάτων και τυχερών παιχνιδιών πέφτουν βροχή.

Αυτοί είναι θετικά πρότυπα για μίμηση; Επίσης, περιμένεις από ανθρώπους που ζουν μέσα στους βόθρους των ΜΜΕ -και το χαίρονται- να δείξουν ευαισθησία στο πώς θα προβάλλουν μια αυτοκτονία; Συγγνώμη αλλά είσαι ηλίθιος.

H μίμηση δεν λειτουργεί μόνο στην αυτοκτονία.

Η μίμηση είναι ολόκληρη η βάση της κοινωνικής ζωής.

Οι άνθρωποι μιμούνται διαρκώς συμπεριφορές, πρότυπα, γλώσσα, αξίες, επιθυμίες, φιλοδοξίες.

Και τα ΜΜΕ είναι εργοστάσια παραγωγής προτύπων.

Όταν, λοιπόν, τα ΜΜΕ προβάλλουν ασταμάτητα ανθρώπους κυνικούς, άπληστους, ξεπουλημένους, ηλίθιους, τηλεοπτικές μαριονέτες, “επιτυχημένους” απατεώνες, influencers του κενού και κάθε λογής βίζιτες ως εικόνες κοινωνικής καταξίωσης, αυτό δεν παράγει μίμηση; Όταν ένα παιδί μεγαλώνει βλέποντας ότι η επιτυχία σημαίνει: να πουλάς τον εαυτό σου, να λες ψέματα χωρίς ντροπή, να γίνεις διάσημος χωρίς κανένα περιεχόμενο, να κάνεις τα πάντα για χρήμα και προβολή, αυτό δεν είναι contagion; Όταν βομβαρδίζεσαι καθημερινά με διαφημίσεις στοιχήματος, τζόγου, εύκολου χρήματος, χρηματιστηριακής λαγνείας και “ζήσε σαν εκατομμυριούχος”, δεν δημιουργείται κοινωνική μίμηση αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών; Γιατί η αυτοκτονία θεωρείται επικίνδυνη για μίμηση αλλά ο εθισμός στον τζόγο όχι; Γιατί η αυτοκτονία θεωρείται “ευαίσθητο θέμα”, αλλά η καθημερινή λατρεία της απληστίας θεωρείται φυσιολογική; Η αλήθεια είναι πως τα ΜΜΕ δεν φοβούνται τη μίμηση. Τα ΜΜΕ ζουν από τη μίμηση.

Η διαφήμιση είναι οργανωμένη μίμηση.

Η celebrity culture είναι οργανωμένη μίμηση.

Ολόκληρη η βιομηχανία της τηλεόρασης βασίζεται στην ανθρώπινη ανάγκη να αντιγράφει πρότυπα.

Απλώς, στην περίπτωση της αυτοκτονίας, το αποτέλεσμα είναι τόσο ωμό και ορατό που δεν μπορεί να κρυφτεί εύκολα.

Και υπάρχει και μια τεράστια υποκρισία: πολλοί από αυτούς που σήμερα μιλούν για “ευθύνη στην κάλυψη των αυτοκτονιών” εργάζονται καθημερινά μέσα σε ένα σύστημα που κανονικοποιεί την απανθρωπιά, την πνευματική εξαθλίωση, τον κοινωνικό κυνισμό και την ψυχική αποσύνθεση.

Δεν γίνεται να παρουσιάζεις επί χρόνια έναν κόσμο χωρίς νόημα, χωρίς ηθική, χωρίς αλληλεγγύη, χωρίς συντροφικότητα, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς μέλλον, και μετά να σοκάρεσαι όταν κάποιοι νέοι άνθρωποι καταρρέουν και αυτοκτονούν.

Η αυτοκτονία δεν μεταδίδεται μόνο από την είδηση μιας αυτοκτονίας.

Η αυτοκτονία μεταδίδεται και από μια κοινωνία που μαθαίνει στους ανθρώπους πως αξίζουν μόνο αν καταναλώνουν, αν πετυχαίνουν, αν πλουτίζουν, αν εκμεταλλεύονται κυνικά τους άλλους ανθρώπους ή αν γίνονται θέαμα.

Και αυτό το “μάθημα” τα ΜΜΕ το διδάσκουν κάθε μέρα, όλη μέρα.

Η αυτοκτονία των δύο κοριτσιών, ή οποιουδήποτε ανθρώπου, δεν συμβαίνει στο κενό.

Συμβαίνει μέσα σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο, το οποίο τα κυρίαρχα ΜΜΕ συνδιαμορφώνουν καθημερινά. .».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους