Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δημογραφικό; Ν4 Οι ειδικοί συγκλίνουν στο ότι το 2011 δεν ήταν απλώς μια στατιστική σύμπτωση, αλλά το σημείο όπου η οικονομική κατάρρευση μετατράπηκε σε βαθύ ψυχολογικό τραύμα.

Το «κλειδί» για να μικρύνει αυτή η ψαλίδα που είδατε στην προηγούμενη ανάρτηση και αφορά το δημογραφικό πρόβλημα , δεν είναι μόνο τα επιδόματα, αλλά η δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφάλειας (εργασιακής και στεγαστικής) που θα επιτρέψει στους νέους να προγραμματίσουν το μέλλον τους στην Ελλάδα.

Το 2011 ξεκίνησε το μεγάλο κύμα φυγής νέων στο εξωτερικό.

Αυτό δεν ήταν μόνο οικονομική κίνηση, αλλά μια ψυχολογική αποκοπή από την ελπίδα ανάκαμψης εντός της χώρας.

Η φυγή αυτή στέρησε από την Ελλάδα το πιο ζωτικό της κομμάτι σε αναπαραγωγική ηλικία.

Η σταδιακή αύξηση των θανάτων από το 2011 και μετά συνδέεται και με την υποβάθμιση του συστήματος υγείας και την αύξηση του ψυχολογικού στρες (κατάθλιψη, αυτοκτονίες), που επηρέασαν τη συνολική θνησιμότητα του πληθυσμού.

Η διαΝΕΟσις και άλλοι ερευνητές θεωρούν ότι το 2011 «έσπασε» την κοινωνική σύμβαση της συνέχειας: η οικογένεια σταμάτησε να θεωρείται αυτονόητο επόμενο βήμα και έγινε ένα ρίσκο που πολλοί δεν άντεχαν πλέον να πάρουν. 👉Στο παρακάτω διάγραμμα προσπαθώ να δω πως τα πράγματα εξελίχθηκαν μετά την καταστροφή του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

Πάλι υπήρξε μια επαφή στο διάγραμμα Γεννήσεις –Θάνατοι.

Η διαφορά είναι ότι από το σημείο σύγκλισης και μετά είχαμε μια αναστροφή και μάλιστα θεαματική.

Για τους θανάτους το εξηγήσαμε , όμως για τις γεννήσεις τα πράγματα είναι σχεδόν φανερά.

Παρατηρήστε την αύξηση των γεννήσεων το 1945-1946 τότε που, η ανάκαμψη ήταν βιολογική και ψυχολογική.

Η κοινωνία ήθελε να "αναπληρώσει" το κενό του θανάτου.

Γεννήθηκε η ελπίδα και η αισιοδοξία για το μέλλον.

Μετά παρατηρείστε τη μείωση γεννήσεων από το 46-47 μέχρι το 1950.

Εδώ είχαμε δυο γεγονότα.

Πρώτα ο εμφύλιος και μετά το μεγάλο κύμα μετανάστευσης.

Το 1946 είχαμε πάνω από 200.000 γεννήσεις (baby boom) . Σήμερα, η πτώση είναι σταδιακή και δομική, γεγονός που την καθιστά πολύ πιο δύσκολα αναστρέψιμη.

Είναι εντυπωσιακό ότι το 1946, μια χώρα ερειπωμένη από τον πόλεμο είχε τη ζωντάνια να κάνει 209.000 παιδιά, ενώ σήμερα, με ασύγκριτα υψηλότερο βιοτικό επίπεδο, δυσκολευόμαστε να ξεπεράσουμε τις 70.000 γεννήσεις. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ασφάλεια και αισιοδοξία γεννάνε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους