Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Η 19η Μαΐου, που έχει καθιερωθεί από τη Βουλή των Ελλήνων ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, είναι η ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα με το επιτελείο του για να οργανώσει το τουρκικό εθνικιστικό κίνημα στη Μικρασία και να εγκαινιάσει τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της εθνοκάθαρσης.

Η ίδια ημέρα γιορτάζεται πανηγυρικά από τους Τούρκους ως Ημέρα του Πολέμου της Ανεξαρτησίας και ως Ημέρα Μνήμης του Ατατούρκ.

Και μόνο αυτή η τραγική αντίφαση, να πανηγυρίζει δηλαδή σήμερα ένα έθνος τη θεμελίωσή του πάνω στον θρήνο και στον αφανισμό ενός άλλου, υποδηλώνει προθέσεις, σχέδια και προοπτική. 🔸Για την Ιστορία... Στις αρχές του 20ου αιώνα, καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλυόταν μετά τους Βαλκανικούς και τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι γεωπολιτικές συνθήκες απομάκρυναν την κρίσιμη οθωμανική ελίτ από τα αρχικά προοδευτικά οράματα.

Η θεμελίωση ενός βιώσιμου τουρκικού κράτους θεωρήθηκε δυνατή μόνο με την εκβιαστική ενσωμάτωση και τον αφανισμό των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων του.

Για τους Τούρκους, η κατοχή των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας θεωρήθηκε δικαίωμα της «ένδοξης και δυνατής φυλής» τους στην οποία όφειλαν υποταγή οι άλλοι λαοί, οι «άπιστοι γκιαούρηδες». Η εποχή των ανερχόμενων εθνικισμών του 19ου αιώνα, γέννησε στη συνείδησή τους ένα φαντασιακό φυλετικής υπεροχής, αντίστοιχο με το γερμανικό αφήγημα, και τους έδωσε τη θεωρητική βάση για τις γενοκτονίες.

Έτσι, μετά τον ξερριζωμό του ελληνισμού της Θράκης το 1914, μετά την αρμενική γενοκτονία το 1915, και μετά τα Τάγματα εργασίας, τις εκτοπίσεις και τις πορείες θανάτου στην Ανατολία, ολοκλήρωσαν την εθνοκάθαρση με τη γενοκτονία των χριστιανών του Πόντου και την καταστροφή της Ιωνίας.

Στην επιχείρηση αυτή, σπουδαίο εργαλείο διάκρισης των λαών και επιβολής των γενοκτονικών μηχανισμών ήταν ο θρησκευτικός φανατισμός.

Το τζιχάντ. 🔸Το ποντιακό αντάρτικο αποτελεί συνέχεια του ελληνικού Αγώνα της Ανεξαρτησίας.

Έναν αιώνα μετά την εθνεγερσία του 1821, η ίδια λαχτάρα της ελευθερίας ξεσήκωσε και τον ακμαιότατο ελληνισμό της Μαύρης Θάλασσας. Η Ελληνική Επανάσταση, άλλωστε, δεν στόχευε στην απελευθέρωση ενός μικρού μόνον μέρους των πάτριων εδαφών ούτε στη σύσταση ενός αναιμικού και εξαρτημένου ελλαδικού κράτους.

Στόχευε στην εθνική ανεξαρτησία ολόκληρου του ελληνισμού, στην πολιτική του ανασυγκρότηση και στην ανάκτηση των ιστορικών εδαφών του.

Η αυτονομία της Δημοκρατίας του Πόντου, με πρωτεύουσα την Τραπεζούντα και έμβλημα τον μονοκέφαλο αετό των Κομνηνών, διεκδικήθηκε από το 1917 χωρίς όμως να μπορέσει να υλοποιηθεί.

Δεν είχε την τύχη του νεοελληνικού κρατιδίου που εξυπηρέτησε με την σύστασή του τα συμφέροντα των Ρωσσαγγλογάλλων του 19ου αιώνα.

Στην περίπτωση του ελληνικού Πόντου οι διεθνείς συγκυρίες ήταν αντίξοες. Ο Μουσταφά Kεμάλ, με στήριξη των Mπολσεβίκων και με τη σιωπηρή σύμπραξη των ευρωπαϊκών δυνάμεων, πέρασε στη σφοδρή αντεπίθεση και στα θηριώδη εγκλήματα εναντίον αμάχων.

Έτσι, μετά από ισχυρή παρουσία αιώνων και θαυμαστή πολιτισμική άνθηση, οι Ευξείνιοι ομογενείς υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν αθέλητα την πατρώα γη και να ακολουθήσουν βίαιη και μαρτυρική πορεία προς την προσφυγιά και τον θάνατο.

Σήμερα οι Τούρκοι πορεύονται με τις ίδιες αντιλήψεις, στοχεύοντας σε αναθεώρηση συνόρων και διεθνών συνθηκών μετά από μεθοδεύσεις και σειρά τετελεσμένων γεγονότων.

Κανένα σύμφωνο φιλίας δεν κατόρθωσε εδώ και έναν αιώνα να μαλακώσει την επιθετικότητά τους.

Οδηγός για την τουρκική εξωτερική πολιτική είναι ο «Εθνικός Όρκος» (Millî Misak), το πολιτικό μανιφέστο δηλαδή που ψήφισε το τουρκικό κοινοβούλιο στις αρχές του 1920 με πρωτοβουλία του Μουσταφά Κεμάλ, ορίζοντας τα μελλοντικά σύνορα της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Σ' αυτά συμπεριλαμβάνονται -εκτός των άλλων- και τα Δωδεκάνησα, όλα τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, η Δυτική Θράκη και η Κύπρος. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη Συνθήκη της Λωζάνης ακριβώς επειδή αυτή αναιρεί στην ουσία το Millî Misak.

Το δε πνεύμα του Μουσταφά Κεμάλ ενσαρκώνεται σήμερα στο σύνολο της πολιτικής ηγεσίας της Τουρκίας ανεξαρτήτως κομματικής παράταξης.

Το ενδεχόμενο να χρειαστεί να υπερασπιστούμε το Αιγαίο γίνεται μέρα με την ημέρα όλο και πιο ορατό... 🔸Η Σαμψούντα ή Σαμψούς (στα τουρκικά Samsun) που αποτελεί το ιστορικό τοπόσημο της γενοκτονίας, δεν είναι άλλη από την αρχαία ελληνική Αμισό που ιδρύθηκε στη νότια ακτή του Ευξείνου Πόντου τον 8ο π.Χ. αιώνα από την Ιωνική Μίλητο. Η Αμισός εξελίχτηκε σε σημαντικότατο λιμένα διαμετακομιστικού εμπορίου και βρισκόταν σε ακμή καθ΄όλη τη διάρκεια της κλασσικής, ελληνιστικής, ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου.

Το σημερινό όνομά της είναι παραφθορά της ελληνικής εμπρόθετης αιτιατικής «εις Αμισόν», που, προφανώς, ήταν συχνότατη μεταξύ των εμπόρων της Ανατολής.

Το άκουγαν οι επήλυδες τουρκόφωνοι και πρόφεραν «σ΄ Αμσόν»>Σαμσόν>Samsun.

Και στους ομογενείς των νεοτέρων χρόνων έμεινε ως Σαμσόν-Σαμψόν... ✔️Το σκίτσο το αφιερωμένο στην Ποντιακή Γενοκτονία είναι του Χρήστου Παπανίκου.

Το δέντρο κόπηκε, οι άνθρωποι πήραν πορεία θανάτου και ο αετός των Κομνηνών ανοίγει φτερά προς τη Δύση.

Έμεινε όμως η ρίζα βαθιά στεριωμένη στην πανάρχαια γη, Κι οσο το ταούλ και η λύρα δίνουν τον ρυθμό σε μια λεβέντικη σέρα, η μνήμη παραμένει ζωντανή. Καλό βράδυ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους