Αντί τού «Εμμέτρως πλην σαφώς» ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ Ας το λέμε συνειδητά όλοι μας για να καθιερωθεί το σωστό : Η Γ Ε Ν Ο Κ Τ Ο Ν Ι Α ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ Ως...

Πλήρες Κείμενο:

Αντί τού «Εμμέτρως πλην σαφώς» ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ Ας το λέμε συνειδητά όλοι μας για να καθιερωθεί το σωστό : Η Γ Ε Ν Ο Κ Τ Ο Ν Ι Α ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ Ως γέννημα και θρέμμα Χιώτης δεν θα παραλείψω και φέτος να θυμίσω ότι κατά την διάρκεια τής τουρκικής θηριωδίας στο νησί μου από τους 117.000 κατοίκους επέζησαν μόλις 1.800.

Η γενοκτονία τής μαρτυρικής Χίου συγκλόνισε την Ευρώπη και συνέβαλε ουσιαστικά στο ανερχόμενο φιλελληνικό κίνημα ώστε να βοηθήσει για την τελική απελευθέρωση τής Ελλάδας από τον τούρκο κατακτητή. Η Γ ε ν ο κ τ ο ν ί α και όχι Σφαγή της Χ ί ο υ δεν έχει ακόμη αποδοθεί σε όλο της το μέγεθος παρά τις πολλές και σημαντικές πηγές αναφοράς, μέχρι και αυτός ο διάσημος πίνακας τού Ντελακρουά (βλέπε 2η εικόνα) ο οποίος τόσο συγκίνησε και συζητήθηκε σε όλον τον κόσμο, δεν απέδωσε το εκτός κάθε ανθρώπινης λογικής φρικώδες «έργο» των τούρκων σφαγέων.

Και αν οι όποιες άλλες ιστορικές πηγές- μαρτυρίες αφήνουν σκέψεις για κάποια υπερβολή στην περιγραφή τών γεγονότων ας δούμε ένα απόσπασμα από όσα σημείωσε στα απομνημονεύματά του ο έχων το γενικό πρόσταγμα τούρκος βαχίτ πασάς, που ως διοικητής τότε της Χ ί ο υ πρωτοστάτησε στην γενοκτονία τών κατοίκων της.

Στην πρώτη γραπτή ενημέρωση που έκανε προς την Υψηλή Πύλη (οθωμανικά -τουρκικά: باب عالی, Μπαμπί Αλί‎) που σήμαινε την πύλη της Σουλτανικής σκηνής έγραφε : «Τους μεν ηλικιωμένους επέρασαν γενναιότατα εν στόματι μαχαίρας, παρομοίως και τας ηλικιωμένας γραίας, την δε κινητήν περιουσίαν αυτών ελεηλάτησαν.

Τας δε ωραίας κόρας των και τους τρυφερούς νεανίσκους των ηχμαλώτισαν.

Το αίμα έρρευσε ποταμηδόν …» Αξίζει δε να ρίξουμε μια ματιά και στο γιατί ο βάρβαρος και αιμοχαρής αυτός σφαγέας, αυτά τα δήλωσε μεσ’ την τρελή χαρά κι όλο υπερηφάνεια.

Έγραφε, κατά λέξη, λοιπόν τα παρακάτω και αξίζει να τα διαβάσετε: « . . . Είμαι ήρεμος, γιατί πολλές φορές είδα, μέσα στο ιερό βιβλίο του ιμάμη Σερχουσνή το σχετικό με τους κανόνες του δικαίου, ότι το κόψιμο ξύλου από το κόψιμο ανθρώπινου λάρυγγα διαφέρει, αλλά όχι στην περίπτωση χριστιανικού λάρυγγα, και παρακάτω στο ίδιο ιερό εδάφιο, ο σοφός νομομαθής ερμηνεύει ότι η εξολόθρευση ενός ανέντιμου χριστιανού αποστάτη ισοδυναμεί, για τον πιστό του Ισλάμ, με την πλήρη καταστροφή δέντρου ή χόρτου.. . » Σε άλλο σημείο αναφέρει: «. . . και για τούτο μόνο χαίρεται η ψυχή μου, εν μέρει, επειδή εξ αιτίας αυτών των περιστάσεων, πολλοί νέοι και νέες χριστιανικού αίματος, αφού έκαμαν περιτομή και ακολούθησαν τη λυτρωτική πίστη του Ισλάμ, πέτυχαν παντοτεινή συγχώρεση των αμαρτιών τους και ελευθερώθηκαν οι ψυχές τους από την αιώνια κόλαση που σίγουρα τους περίμενε, και όσο για τη συνείδησή μου, δεν με τύπτει καθόλου σχετικά με τις αμφιβολίες μου για τη συμμετοχή ή όχι των κατοίκων της Χίου στις επαναστατικές κινήσεις των Ελλήνων που ήλθαν απέξω, Εκτός αυτού, οι ιερές παραδόσεις μας αναφέρουν ότι πολλές φορές ο μεγάλος Προφήτης ήταν αποκλεισμένος από απίστους και έδινε εντολή, στο όνομα του Θεού, να πράττουν οι αφοσιωμένοι αρχηγοί, που βρίσκονταν κοντά του, αμέτρητα κακά εναντίον τους, και το γνωρίζουν αυτό όλοι οι νομομαθείς του Ισλάμ.

Γι’ αυτό λοιπόν τον λόγο ο αρχάγγελος Γαβριήλ κατέβασε από τον ουρανό το ιερό εδάφιο Πεν Νεσαρά, του Κορανίου, εκεί όπου ολοφάνερα ορίζεται στους πιστούς, αυτούς που εκτελούν τις εντολές του Θεού να καταστρέψουν τους Χριστιανούς που σηκώνουν όπλα και ότι η πράξη αυτή είναι και θεωρείται από το θεό, ως γκρέμισμα σπιτιού, που θα εγκυμονούσε κατόπιν κινδύνους, όταν θα γκρεμιζόταν πάνω στα κεφάλια των πιστών και πως η πράξη αυτή είναι τελικά πράξη αγαθή (Αμάλι Σαλιχά). Και η ανταμοιβή από τον ουρανό είναι ο κήπος του παραδείσου, που από κάτω τρέχουν γλυκά ρυάκια ποταμών από γάλα, εκεί όπου οι αφοσιωμένοι στο Θεό χριστιανομάχοι πρόκειται να δεχτούν την αιώνια αγαλλίαση.

Όλ’ αυτά και μερικά άλλα παρόμοια εδάφια , που οδηγούν στη σωτηρία, ευτυχώς τα είχα διαβάσει και τα φύλαγα στη μνήμη μου ως αποτέλεσμα πολύχρονης μελέτης.

Και παρατηρώντας τη συμπεριφορά των κατοίκων της Χίου να μη διαφέρει καθόλου από τη συμπεριφορά εκείνων που πολιορκούσαν σε άλλους καιρούς το μεγάλο Προφήτη, γιατί και τούτοι εδώ δεν άφησαν άλλο καταφύγιο στους Οθωμανούς της Χίου, παρά μόνον το Κάστρο μέσα στο οποίο ζούμε τόσον καιρό περικυκλωμένοι από παντού, τι άλλο ήταν λοιπόν η συμπεριφορά τούτη παρά όμοια με τη συμπεριφορά των ομόθρησκων ξένων, σίγουρα όμως επαναστατών, που σχεδίαζαν να εξοντώσουν στον ίδιο τόπο τη δοθείσα από το Θεό ισλαμική κοινότητα; Δεν εδίστασα εξ αιτίας όλων αυτών, να διατάξω με τη δύναμη του μεγάλου Προφήτη, την εκτέλεση των αποτελεσματικών εκείνων μέτρων και να εφαρμόσω έτσι τις ιερές προσταγές και τους απαρασάλευτους «εις τους αιώνας των αιώνων» κανόνες των σοφών νομομαθών μας.

Και είμαι ευτυχής αν μπόρεσα να εκτελέσω επακριβώς τις οδηγίες του Σερ ή Σερίφ της ιερής πίστης μας.

Τα αυτοκρατορικά στρατεύματα, όπως και τα διάφορα άλλα σώματα που έφτασαν από την Ανατολή με εθελοντές και γενίτσαρους μέχρι 7000, πλούτισαν με τη βοήθεια του Θεού από τη λαφυραγωγία της αφθονίας και του πλούτου των Χριστιανών, αρπάζοντας αμέτρητα λάφυρα κινητής περιουσίας, καθώς και σκλάβους και όμορφες σκλάβες, για να στολίσουν τα χαρέμια τους…» Και αν αυτά γράφονται δια χειρός του τούρκου βαχίτ πασά εύκολα μπορεί να σκεφτεί κάποιος τι γράφουν και πως περιγράφουν τα έργα και τις ημέρες των τούρκων σφαγέων κατά την γενοκτονία των κατοίκων της Χ ί ο υ πολλοί ουδέτεροι παρατηρητές και ιστορικοί . Το 2010 μετά από σχεδόν δύο αιώνες θεσμοθετήθηκε να τιμάται η μνήμη των θυμάτων της γενοκτονίας των Χ ί ω ν . Θεωρούμε αυτονόητο και κάνουμε την πρόταση προς την πολιτεία να καθιερώσει αυτή την ημέρα ως εθνική και όχι να είναι απλά μια τοπική γιορτή μνήμης.

Πιθανότατα βέβαια κάποιοι να σκεφτούν πως δεν πρέπει να διαταράξουμε τις σχέσεις μας με τη γείτονα χώρα . . . Και ερωτώ ποιάν ηρεμία να μην διατάξουμε ; ; ; Τις συνεχείς παραβιάσεις τών ορίων μας από θαλάσσης και αέρος ; ; ; Μήπως τον ειρμό τών σκέψεων και απειλών τού ερντογάν πασά, ή μήπως τον μόνιμο όρο τού casus belli (κάζους μπέλι) αν τολμήσουμε να τηρήσουμε τα αδιαφιλονίκητα και κατοχυρωμένα δικαιώματά μας από τη διεθνή Συνθήκη τής Λωζάννης (1923) αλλά και με το εν ισχύ Πρωτόκολλο τών Αθηνών (1926) όπως και με το επίσης ισχύον Πρωτόκολλο τού 1932 αλλά και την Συνθήκη Ειρήνης τών Παρισίων (1947) Πρόσφατα ο εν λόγω «γείτονάς» μας σε ένα από τα πολλά ανθελληνικά παραληρήματα του είπε πάλι και τί δεν είπε αλλά εμείς σιγή ιχθύος άντε το πολύ -πολύ να προβούμε σε κάποιο. . . «διάβημα» και όταν έρθει για επίσκεψη ξέρουμε εμείς θα τον υποδεχθεί με βαθειά υπόκλιση ο υπουργός Εξωτερικών μας κατά την είσοδο στο Προεδρικό Μέγαρο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους