Original Post

Πλήρες Κείμενο:

**19 Μαΐου – Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου** Σήμερα δεν μιλάμε απλώς για ιστορία.

Σήμερα μιλάει το αίμα.

Μιλάει ο πόνος των μανάδων του Πόντου.

Μιλάει το δάκρυ των παιδιών που ξεριζώθηκαν.

Μιλάει η κραυγή των προγόνων μας, που σφαγιάστηκαν, εξορίστηκαν, πέθαναν στους δρόμους της προσφυγιάς, κρατώντας στην καρδιά τους τον Χριστό και την Ελλάδα.

Και σήμερα πρέπει να ειπωθεί καθαρά: ο θύτης είχε όνομα.

Ο σφαγέας είχε ταυτότητα.

Ο γενοκτόνος ήταν ο Τούρκος κατακτητής, η τουρκική εξουσία, οι Νεότουρκοι και το κεμαλικό καθεστώς, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν τον αφανισμό του Ελληνισμού του Πόντου.

Δεν ήταν «ατυχία». Δεν ήταν «μετακίνηση πληθυσμών». Δεν ήταν «τραγωδία του πολέμου». Ήταν Γενοκτονία.

Ήταν σφαγή.

Ήταν ξεριζωμός.

Ήταν οργανωμένο έγκλημα εναντίον των Ελλήνων του Πόντου. Ο Πόντος δεν ήταν απλώς ένας τόπος.

Ήταν πίστη. Ήταν Πατρίδα.

Ήταν ελληνική ψυχή.

Ήταν εκκλησιές, καμπάνες, μοναστήρια, εικόνες, τάφοι πατέρων, σπίτια γεμάτα προσευχή, ελληνική λαλιά και ρωμαίικη λεβεντιά.

Κι όταν ήρθε η μαύρη ώρα της τουρκικής θηριωδίας, της σφαγής και του ξεριζωμού, οι Πόντιοι δεν λύγισαν.

Δεν αρνήθηκαν τον Χριστό.

Δεν ξέχασαν την Ελλάδα.

Δεν πρόδωσαν την καταγωγή τους.

Έφυγαν από τις πατρίδες τους με πληγές στο σώμα, αλλά με άσβεστη φλόγα στην ψυχή.

Με μια εικόνα της Παναγίας στα χέρια.

Με έναν σταυρό στο στήθος.

Με τη λύρα σαν μοιρολόι.

Με την Ελλάδα σαν όρκο.

Σήμερα γονατίζουμε μπροστά στους νεκρούς μας.

Στους αθώους.

Στους μάρτυρες.

Στους ξεριζωμένους. Στους Έλληνες του Πόντου που πότισαν με αίμα τα χώματα της Ανατολής.

Και δεν φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια: τους σκότωσαν επειδή ήταν Έλληνες.

Τους κυνήγησαν επειδή ήταν Ορθόδοξοι.

Τους ξερίζωσαν επειδή κρατούσαν μέσα τους Χριστό, Ελλάδα και Ρωμιοσύνη.

Δεν ξεχνούμε τον νεκρό.

Δεν ξεχνούμε τον ξεριζωμένο.

Δεν ξεχνούμε τον μάρτυρα.

Δεν ξεχνούμε ούτε τον θύτη.

Γιατί η λήθη είναι δεύτερος θάνατος.

Και η σιωπή μπροστά στη Γενοκτονία είναι προσβολή στους νεκρούς μας.

Ζητούμε αλήθεια.

Ζητούμε αναγνώριση.

Ζητούμε δικαιοσύνη.

Όχι από τυφλό μίσος, αλλά από ιερό χρέος απέναντι στους προγόνους μας, στα παιδιά μας και στην ιστορία του Ελληνισμού. Ο Πόντος ζει.

Ζει στις εκκλησιές μας.

Ζει στις σημαίες μας.

Ζει στις καρδιές μας.

Ζει σε κάθε Έλληνα που κάνει τον σταυρό του και ψιθυρίζει: Αιωνία η μνήμη. Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.

Δεν ξεχνώ. Δεν σιωπώ. Ο Πόντος ζει. Η Ελλάδα θυμάται. Η αλήθεια δεν θάβεται. Η Γενοκτονία δεν παραγράφεται.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους